Küçükken annem beni hep döverdi hala babamla ikisi dövüyorlar 19 yaşına geldim hala?

Annemden ölesiye nefret ediyorum sevecen biriydim ama annem yüzünden kin doldum artık annemden her gün istisnasız dayak yiyorum ama anlatamam kaç yaşına gelmişim hala dayak yiyorum her şeyi yanlış anlıyor kavga ediyoruz arkasından söyleniyorum küfür anlıyor bir daha kavga ediyoruz benimle baş edemeyince babamı çağırıyor babam da aynısı kısacası iki ucu b... lu değnek yani ikisi de cahil bir çocukluğumdan beri hep dayak yerim psikolojim zaten bozuldu annem beni istemediğini söylüyor keşke doğurmasaydım falan evde her gün dayak gürültü. Babamın beni sevdiğini biliyorum ama dövdüğü için bir şey de diyemiyorum kendi ailesi de aynı şekilde davranıyordur belki de babam cahil annem deli.
Her gün dayak yiyorum annem psikolojisi bozuk biri bana göre ama babama göre değil bir keresinde her tarafımda morluklar oluşmuştu sopayla daldı bana , çocukken beni dövdüğünü görseler çocuk esirgeme kurumu halime acır korumaya alırdı beni annemi de psikoloğa yollardı babam kalırdı ortada öyle
annem hep beni eleştirir güvenimin olmamasının tek nedeni annem olayları hep büyütür. çocukluğumdan beri neredeyse her gün beni birileriyle kıyasladı

lisede karnemde 3 getirdim diye sopayla daldı bana babam zor aldı elinden
babama kötü bir söz söyledim dayanamadım bu olanlara en sonunda patladım babam da arabayı park edip sokak ortasında dövdü de arkadaşı ayırdı
Seneye üniversite için İstanbul'a gidiyorum ve yurtta kalıcam tek başıma kurtuluyorum buralardan o kadar mutluyum ki , durumu bilen öğretmenlerim sayesinde gidiyorum İstanbul'a ailemden kurtuluyorum
bazen annemle babam sevgilerini belli ederlerdi annem bana aynı zamanda sarılırdı tek çocuklarıyım babam okumam için her şeyi yapardı ama dövüyorlar işte.

içimi döktüm biraz, bu sabah yediğim dayaktan sonra..