Size yaşatılan en kötü travma ne?

Üniversite sınavına hazırlanıyordum lise son sınıfım zaten maddi imkanlarımız kısıtlıydı ama bundan hiç şikayetçi olmadım kendi kendime imkan yarattım o küçücük yaşımdan beri bir şeyleri hissedercesine çok çalışıyordum meslek sahibi olmak istiyordum neyse burs falan aldım zaten çocukluğumdan beri o şekilde kitap vs alabiliyordum. Babamla bağım hep zayıftı çok pasif biriydi hayata karşı. Bize de ne ilgi ne sevgi bir kez olsun gezdirmezdi sevmezdi öyle sönük bir adamdı. Ama iş küfüre hakarete gelince onları yapardı hemde durduk yere. Annemi aldatıyormuş meğer eskiden de çokça yapmış ama bu kez farklıymış ilişki yaşadığı kadın da evli çocuklu bu arada. Annemi ve bizi evden kovmaya çalıştı benim derslerim çok iyiydi hukuk fakültesini kazanmak için uğraşıyordum başıma bunlar geldi dövdü sövdü sokağa atmaya çalıştı kapıları kilitledi eve giremeyelim diye yedigimizi burnumuzdan getirdi aç kaldım bir süre neler neler... işte babamın babası yani dedem çok iyi insandır o halimize çok üzüldü babamı engellemeye çalıştı ama laf anlamıyordu babam bıçakla bizi kesmekle tehdit ediyordu can güvenliğimiz kalmadı annem dayımlara taşındı kardeşimle bende babannemlere taşındık. Ben tüm bunlara rağmen hukuk fakültesini kazandım, kardeşim Anadolu öğretmen lisesini kazanmıştı. Annem iş buldu boşandı. Babam o kadını eve getirmiş sonra kadının kocası babamı bıçakladı gram üzülmedim keşke ölse de kurtulsak diye düşündüm ölmedi ama hala sürünüyor ne oldu o kadın kocasına döndü. Benim annem ve bizler yeni hayat kurduk. Benim o iğrenç varlık olan babam olacak kişi hala sürünüyor, psikolojisi bozulmuş öyle diyorlar zerre umurumda değil beddua da etmedim yaşattıklarını yaşasın tek dileğim budur.