Annem çok patavatsız, beni çok üzüyor, ben de onu :(?

Annem çok patavatsız, hep bağırarak konuşuyor. Bir türlü sessiz konuşmayı öğrenemedi. Sessiz konuş, seni duyabiliyorum diye uyarmama rağmen hep bağırarak konuşuyor , beni komşulara rezil ediyor.

Bağırarak konuşması yetmiyormuş gibi, bir de aşırı patavatsız. Kavga ettiğimizde sırf canımı yakmak için sapur supur konuşuyor. Benim de ses tonum biraz cırtlak, o öyle kalbimi kırınca ben de bağırıyorum. Sesim de cırtlak olduğundan epey bağırıyormuşum gibi görünüyorum, bu sefer annem üzülüyor :( Sessizleşiyor moralim bozuluyor.

Arkadaşlar annem hem kalbimi kırıp canımı yakıyor, ben bağırınca da o sessizleşince canım sıkılıyor vicdanım sızlıyor. Yine kavga ettik, moralim çok bozuk. Yine sessizleşti :( Arkadaşlar annem dengemi gerçekten çok bozuyor, yani sağlıklı iletişim kuramıyorum ben bu kadınla. Susayım bulaşmayayım diyorum ama susmuyor, hiç susmuyor. Hep kalbimi acıtıyor :( Kalbimi acıtınca da ben bağırmaya başlıyorum, sonra da pişman oluyorum. Ne yapacağım böyle arkadaşlar, siz ne tavsiye edersiniz?