Bir an için öldüğünü düşün. Duygularını yazar mısın şimdi?

Kımıldayamıyorsun, nefes alman durmuş, etrafta ağlayan yakınların var, ben ölmedim diye bağırıyorsun, ama duymuyor kimse. Boşluktasın, ne olduğunu anlamaya çalışıyorsun. Şuana kadar görmediğin tuhaf yaratıkları görüyorsun. Her tarafın kaskatı kesildi. Vücudunun soğuduğunu hissediyorsun, üstümü örtsenize diye bağırıyorsun, gene kimse duymuyor seni. Zaman başdöndürücü bir hızla akıyor. Birinin cenazesini yıkıyorlar. Yahu bak biri ölmüş, bari cenazesine katılayım diyorsun. Kalabalıkla beraber mezarlığa gidiyorsun. Derken cenazeyi gömdüler. Merak ediyorsun, acaba mezarda ne yapıyor cenaze. Süzülüp toprağın içine karışıyorsun. Bir ses duyuyorsun, felanca oğlu ya da kızı filanca, aaa seni çağırıyorlar. Tam cevap vermek için doğruluyorsun ki, başın sapmaya vuruyor ve o an anlıyorsun, eyvaaaah ölen benmişim yahu. Ayak sesleri gittikçe uzaklaşırken sen bağırıyorsun, beni burada bırakmayın diye ve ayak sesleri kesildi. Kapkaranlık mezar. Korku ve merakla bekliyorsun sual meleklerini. Sonra yine adın çağrılıyor ve gözlerini açıyorsun, kapıda annen, hadi yavrum sabah namazı vakti, ezan okunuyor, abdestini al namazını kıl. Ohhhh rüyaymış, ölmemişim, hayattayım çok şükür diyorsun. Şimdi söyle Neler hissettin?