Burnum git gide bozuluyor. İntiharı düşünmeye başladım. Ne yapmalıyım?

Büyük kemerli ve yamuk olunca ne yapacam bilemiyorum. Hiçbir zaman sevdiğim kıza açılamıyorum. Birkaç kez denedim. Ama anlıyorlar sanırım, hepsi araya mesafe koymaya başlıyor

Mesela bir kızla iyi anlaşıyoruz. Niyetimi anlayınca hemen uzaklaşıyor. Birkaç gün önce saatlerce mesajlastıgım kız, niyetimi belli etmemle beraber gördüğü zaman yüzüme bakmamaya basladı. Konsumaya yanına gidiyorum o sırada geçen biri varsa arkadasına sesleniyor beni geçiştiriyor. Hep böyle. Bunun dışında normal arkadaşlıklarda da hep uzak duruyorlar. Mesela hep beraber tanısıyoruz. Bir toplanma oluyor ama ben davet edilmiyorum

Arkadaşımın söylediği şey "seni çağıracaktım ama bazıları istemedi"

Zaten bunları bile zar zor buldum. Yoksa arkadaşım yok

İşine gelince yanıma geliyorlar. Ben de reddetmek istemiyorum. Ama işleri bitince arkadaşlık da bitiyor

Sürekli kafama sokuluyor bunu. Birini seviyorum. Anlaşıyoruz. Ama ne zaman ki niyetimi belli etsem uzaklaşıyorlar. Veya saçma bahaneler uyduruyorlar. İnsanlar görür görmez önyargılı oluyor, uzak duruyor benden

Arkadaş olarak anlaşırken sorun olmayıp da iş sevgiye gelince sorun olan ne olabilir?

Kız beni arkadas olarak görüyorsa benimle 2 saate yakın mesajlasmasın bir yere gidelim mi demesin. Gitsin kız arkadaslarına veya sevdiği birine desin.

Mesela bir kızla iyi anlaşıyoruz. Niyetimi anlayınca hemen uzaklaşıyor. Birkaç gün önce saatlerce mesajlastıgım kız, niyetimi belli etmemle beraber gördüğü zaman yüzüme bakmamaya basladı. Konsumaya yanına gidiyorum o sırada geçen biri varsa arkadasına sesleniyor beni geçiştiriyor. Hep böyle. Bunun dışında normal arkadaşlıklarda da hep uzak duruyorlar. Mesela hep beraber tanısıyoruz. Bir toplanma oluyor ama ben davet edilmiyorum

Arkadaşım var onun bana söylediği şey şu:Ben çağırmak istedim ama bazıları engelledi beni

Mesela hoşlanıyorum kızdan. Konusuyoruz. Hatta kaç kere beni kendi çağırdı. Kaç kere ekti ben sayamadım. Artık çağırdığında gelmiyim işim var demeye başladım. Uzak durunca bir şey mi oldu dedi. Ben de anlasamam kızla diye vazgecmistim ama sonradan neyse tekrar deneyeyim sansımı dedim. Sorun yoktu yine bulusuyorduk. Hatta her gün 2 saate yakın mesajlasıyorduk. Ben hoslandığımı belli etmemle beraber kız bir anda tanımazlıktan gelmeye başladı. Görüyorum yanına gidip selam veriyorum. Selam diyor ama baska yere bakıyor, sonra bahane uydurup gidiyor.

Mesaj atıyorum 2 gün sonra cevap veriyor

Sadece gönül işlerinde değil arkadaslıklarda da ön yargı oluyor

Elene elene insan kalmadı

Herkes arkadaşlarıylayken benim yok denecek kadar az arkadasım oldugu icin evde bilgisayar basındayım hep

Bakıyorum herkes arkadaslarıyla tatillere kafelere gidiyor. Ben burada onların mutluluklarına bakıyorum sadece

Neyse öyle yapayım o zaman

Mesela bir kızla iyi anlaşıyoruz. Niyetimi anlayınca hemen uzaklaşıyor. Birkaç gün önce saatlerce mesajlastıgım kız, niyetimi belli etmemle beraber gördüğü zaman yüzüme bakmamaya basladı. Konsumaya yanına gidiyorum o sırada geçen biri varsa arkadasına sesleniyor beni geçiştiriyor. Hep böyle. Bunun dışında normal arkadaşlıklarda da hep uzak duruyorlar. Mesela hep beraber tanısıyoruz. Bir toplanma oluyor ama ben davet edilmiyorum

1-2 arkadaşım var. Onlardan öğreniyorum. Çağırcaktım da işte bazıları olmaz dedi diyor

Bu arkadaşları bile zor buldum. Arkadaşım yok. Herkes uzaklasıyor

Buradan arkadas olmayla alakası yok. Konusmayla da düzeleceğe benzemiyor. Bugün kendimi iyi hissederim konustum diye. Yarın yine aynısı olur

Bazen yanlarına gidiyorum garip garip bakıyorlar, şaşırıyorlar. Biraz durup hemen gidiyorum daha da kötü hissetmemek için

Zaten bir tek onlar var baska yok.

1-2 kişi kabul ediyor. Onlar da 6-7 kisilik grupta istenilmeyen adam olduğum için beni çağıramıyor

Bulduklarım okuldan. Okulda baska kimle arkadas olacam bilmiyorum

Şimdi üniversiteye başlıyorum. Ama orada ne yapacam bilemiyorum. Artık çekine çekine bir hal oldum. Alıştım çekinmeye. Nasıl arkadas bulacam bilmiyorum

Yine aynı devam edecek sanırım. Bünye alışık değil insanlarla arkadaş olmaya. Nasıl tanışırım bilemiyorum gerçekten

Cesaretimi toplayabilirsem yapacam zaten

Bazen acaba iyice alkol alsam yapar mıyım diyorum ama olur da intihardan sonra eğer yaşarsam daha da büyük sorunlar yaşarım. Ondan en iyi kesin çözüm bulup ayık halde bitirmek. Ama cesaretim yok pısırığım

Gece eğer burnumun kaydığı tarafa doğru dönersem nefes azalıyor ama ben ters tarafa yatıyorum

Ameliyat olanlar avr tanıdığım. Sürekli her şeyden kaçınıyorlar. Üstünü değiştirirken bile çok tedirginler. Bazen konusurken ağrıları baslıyormus. Bir ağrı girdi mi geçmek bilmiyormuş. Ve ameliyattan sonra kemiği alıyorlar, yarıyorlar felan diye eoey sorunlar olabiliyormus.2-3 kez ameliyata girebiliyormussun sonu yokmus

Ne olursa olsun kemik alınıyor, burun yarılıyor, tamponlar yerlestirilip çıkarılıyor, kabuk bağlıyor o kabuklar düsüyor, dikisler cıkıyor. Ameliyat sırasında dokuya zarar veriliyor. Sonunda da zararları olabiliyor. Tekrar bozulma gibi.2-3 kez tekrar ameliyata girme riski var