Baskalarının mutsuzluğu üzerine mutluluk kurulmaz. Bu dogru mudur?

Doğru.. hayatımın bir döneminde gözüm aşk uğruna hiçbişeyi görmezken bir adamı sevdim evlenecegini bile bile onun benim olacagına inandım.. sonra herseyin yalan oldugunu hem karısını hem beni idare ettigini ögrendim ayrıldım.. Başlangıçta o kızın mutsuzlugunu düşünmedim hatta ondan nefret ettim sevdigim adamla evlendigi için ama sonra gördümki onun mutsuzlugunu gormezden gelerek kendime çok büyük bir mutsuzluk inşa etmişim. Evet tek suclu ben değildim bunu bize yapan o şerefsizdi suçlu ama şimdi birine sorsan onun hiç suçu yok kandırmış mı duygularımlamı oynamış kimin umrunda.. Ben sevmeyecektim olup bitecekti öylemi? öyle değil işte sevince anlayamıorsun. Yinede iyi ölçüp tartın başkasını mutsuz eden şey sizi asla mutlu edemez. Tanrının adaleti değil bu evrenin doğanın kanunu.

Gerçek bir mutsuzluk mu önemli olan o. Kişi mazlumsa ahı tutar, mutlu olunmaz. Ama her iki taraf bilinçli istekli bitirdiyse paşa paşa yeni güzel bir ilişkiye yelken açılır