Acıyı tadın, Spartacus sendromu nedir.?

dilim döndüğünce acımı anlatacağım.Yüreğini açanlar yüreğinde hissedecek.Yıllardır kimselere bahsedemediğim, içimde
beni yiyip bitiren, anneme babama bile bahsedemediğim bir olayı burada yazacağım.İçimi döküp, ilk kez anlatıp
rahatlamayı umuyorum çok da umudum olmasa da denemeye değer, dinler misiniz?

25 yaşındayım, 2 sene önce erasmus için paüden romanya'ya üniversiteye gitmiştim 6 aylığına.
Döndüğümde hiç birşey eskisi gibi olmadı. Benim taktığım isimle spartacus sendromuna yakalanmış
bir adam vardı artık.
Giderkenki amacım, beraberimde gelen erkek arkadaşlardan farklıydı aslında. 3 erkek 1
kız arkadaş gittik erasmusa romanyaya. Macera arayışı değildi, halimden sıkılmıştım
denizliden sıkılmıştım ve güzel bir fırsattı yurtdışına okulla çıkmak, ingilizce açısından da
bir fırsattı. İçki içmeyeceğime söz verdim giderken aileme. Zaten öyle bir bağımlılığım da yoktu
parti-kız vs ortamlarına da girmek istemiyordum. Tek amacım orda eğitimimi ingilizcemi geliştir
mek ve avrupayı gezmekti, italyada kardeşim gibi sevdiğim arkadaşımı görmek onunla gezmekti
biraz da.
Ve gittim, üniye alışmıştım hoşuma da gitmişti aslında. Azeri, meksikalı bir de kazakistanlı 3
arkadaşım vardı baya samimi olmuştuk.Herneyse, uzatmayacağım.
Romanyada üniye yakın kaldığımız yerin yarım saat civarı bir mesafesinde bizdeki pazara benzer bir yer vardı. Aylardır meyve
yemediğim için gidip bizdekilere benzer bişeyler bulma ümidiyle gittim alışverişe.
Orada rastladığım kız hayatımı değiştirdi. Pazarda domates satan bir kızdı sadece o an için belki.
Ve bir o kadar da değildi, benden alındığında aşkıyla ve ölümünün acısıyla tutuşan alev gözlerimdeki
nefretti ve güneşi bile ısıtabilirdi..