Hoşlanmanın aşka dönüştüğü nokta neresidir ?

peki o heyecanı yaşadın mı yani bazı arkadaşların bahsettiği gibi dizlerde titreme onu görünce heycanlanma sürekli onu düşünme falan. yani karşılıklı aşkta bunlar oluyor mu ? yoksa sadece platonikte mi olur o da zaten sonunda hep acı oluyo o kadar deli gibi aşık olmak.

sogukkanliyimdir ben, ustelik o deli asklara da inanmam gecici. ama o mutluluk ayri bir sey. simdi bile telefonumda aradigini goreyim sapsal bir ifadeyle gulumsuyorum farkinda olmadan ( arkadaslarim o halimin fotografini cekince ogrendim bir kac kez )

önemli olan devamlı olması işte :) inşallah hiç bozulmaz, beni de öyle gülümseticek biri çıksın diyorum bazen ama biyerden başlamak lazım sanırım yani deli gibi aşık olmadan gidip biriyle konuşmak yoksa zaten başkası beklemiyo ve o kız beklemeyenin teklifiniğ kabul edince bi tuhaf oluyo insan.

ben 22 yildir taniyordum :D o yuzden kimse kapamazdi elimden ...

iyi de senden ümidi kesince başkasına gitme şansı vardı sonuçta. kimsenin bir tek seni beklemesini de beklemeyessin, kim olursa olsun ne kadar o da beni seviyo bekler falan desen de olmuyo gidiyo, kim ilgi gösterirse ona gidiyo, tav oluyo.

ben o konuda biraz kotuluk ettim ... su an bu yaptigimla ovunmuyorum ama kendim her halti yerken nedense inatla o dostum derken bile yakinina kimseyi yaklastirmazdim. resmen kizi yalnizliga mahkum ettim

o da iyi beklemiş o zaman, sonuçta kim başkalarıyla hayatını yaşayan ve ona karışan birinin lafına itibar eder ki. yani ''sen kim oluyorsun'' diyebilirmiş.

direkt karismiyordum aslinda, her turlu entrikaya basvurdum desem yeridir. yine de farkina variyordu ses cikartmadi , cidden beni bekliyordu