Ailenin en sevilmeyen bireyi olmak?

Bu bir soru değil aslında bir iç dökme postu diyelim.. Şöyle ki büyüyüp kendi hayatımı kurdukça akrabalar falan daha az umrumda olmaya başladı, küçükken çok üzülürdüm. Ama şöyle bir oturup düşününce yine öyle içime oturduki. Hep böyle en sevilmeyen kuzen, yeğen, torun gibi hissettim. Hep parçaları olmak istedim ama olamadım, olamıyorum. Keşke böyle olmasaydı.. Oturup kendime ben sevilmeyecek ne yaptım? diye sormak beni çok yoruyor. Var mı böyle hissedeniniz, ya da biraz bu hissi geçirecek olanınız?:(