Ben de Kız Babası Olmanın Mutluluğunu, Hatta Daha Fazlasını Tattım!

Kumpir

Bundan 7-8 ay önce İzmir'li bir arkadaşımın İstanbul'a gelmesiyle başladı her şey. Yalnız yaşıyor olmamdan dolayı, bana arkadaşlık etmesi düşüncesiyle hediye ettiği yavru tavşanım.

Kendisini ilk olarak soğuk bir kış gününde, Petshop'un önünde kafesin içinde gördük.

Yanından geçerken adeta beni alın der gibi bir o yana bir bu yana koşturuyor, elimizi uzattığımızda sevinçten küçük kuyruğunu elektrik çarpmış gibi sallıyordu. Arkadaşımla beraber acıma duygumuz hat safhaya çıkmıştı, ilk başta da söylediğim gibi arkadaşımın 3, 4 saniyelik bir düşünmenin ardından tavşanı bana hediye etmeye karar verdi. Bende acaba ilgilenebilir miyim muammaları içerisinde tamam dedim. Atıştırmalık bir kaç şey almak için dışarı çıkmıştık, fakat eve tavşanla döndük.

Eve geldiğimizde ilk olarak etrafı keşfetme çabasına girdi, kısa bir şaşkınlığın ardından da gerçek yüzünü gösterdi. O koltuk arkası senin, bu koltuk arkası benim koşturdu durdu :) Yorulunca da bulduğu ilk ayağın dibine adeta ilgi bekler gibi sokuldu.

Gel zaman git zaman günler geçti ve ona çok daha bağlandım alıştım.

Bazı gecelerin sabahında da koynuma girip hemen ayak ucuma uzandığına çokça şahit oldum. İsmine gelince de, ismini kendisi verdi diyebilirim. Bir gün sevmek için avucuma aldım, o sırada da arkadaşımla isim konusunda konuşuyorduk ki avucuma baktığımda adeta kumpir patatesi gibi bir şekil almıştı, ben de şuna bak aynı kumpir patatesi dedim ve arkadaşım Ali de ismi Kumpir olsun dedi ve öyle de kaldı.

Ve birkaç hafta sonra... Kumpir artık büyümüştü, artık sevimliliğinin yanında yaramazlıkları da baş göstermeye başladı :)

Yediği ayakkabılarım, kestiği internet kablosu, kemirdiği çarşaflar vs :) Ama o evimin nazlı kızı olmuştu bir kere, ''Şit'' diye kızdım mı köşesine çekilir fakat 2 dk sonra hiçbir şey olmamış gibi yaramazlıklara devam ederdi.

Çocuk büyüyünce derdi de büyür derler ya, işte bizimkisi de öyle bir şey ki hele de bu bir kız çocuğu ise...

Manikürü pedikürü, tokası marulu maydanozu derken anladım ki Ali daha çok çalışmalısın.

Neredeyse 4,5 ay geçmişti ve Kumpir artık genç bir kız olmuştu. Doğal olarak evde canı sıkıyor, ortalıkta kemirecek bir şey bulamayınca da strese giriyordu ki genç kızlık dönemlerinin çoğunu da annemle geçirdi diyebilirim.

Annem her ne kadar Kumpir'i benim gibi sevse de, kurallarından vazgeçmiyordu ve bu durum da Kumpir'in bana olan özlemini tetikliyordu.

Hal böyle olunca da Kumpir'e gizli mesajlar çekip evden gizlice kaçmasına ve benimle zaman geçirmesine yardımcı oluyordum.

Ama artık bunlar da yetmiyordu ve neticesinde de yaramazlıklarına yaramazlık ekliyordu.

Bilgisayarı ne zaman boş görse KizlarSoruyor'a girip, yok kızlar soruyorsa erkekler nasıl soruyor, ilk geceden çok korkuyorum gibi abuk subuk sorular soruyordu. Tabi bir de geçmişi silmeyi unutmasa!

Artık bu durumun bu şekilde daha fazla gidemeyeceğine karar verdim ve bir an önce eli ayağı düzgün, işi gücü yerinde bir damat bulmalıydım.

Ve damadım Fişek...

Kendisi tıpkı KS erkekleri gibi mühendis, tabi marul üzerine. Yani marul mühendisi.

Kumpir de bu sert görünümlü adamı görünce asla hayır diyemedi ve 2. günün akşamında evliliğe ilk adımlarını attılar.

Fişek'i gerek işi gücü gerekse sert mizacı yüzünden damat olarak kabul ettim. Çünkü benim el bebek gül bebek büyüyen kızımı kollayıp sakınabilmeliydi. Fakat gel zaman git zaman, Fişek hiç de görüntüsü gibi hareket etmemeye başladı. Açık konuşmak gerekirse adeta kılıbığın önde gideni çıktı, Kumpir yeme dese yemeyecek oturma dese oturmayacaktı. Fakat artık çok geçti, düğün olmuş Fişek istediğini elde etmişti.

Gel zaman git zaman derken, torunlarım dünyaya geldi.

Artık Kumpir anne Fişek ise baba olmuştu. Kısa bir zaman geçti ve geriye kalan tek şey bir aile fotoğrafıydı.

Çocuklar sütten de kesildi. Yeni bir baba anne adayı olmak ister misin ?

Sevgiyle kalın...