Takvim Kızı Tombul Hilda'yla Tanışın

Poster kızı denince akla, Marilyn Monroe geliyormuş arkadaşlar, Amerika'da. Benim aklıma bir şey gelmemişti, ama sizin gelebilir. Belki daha kültürlüsünüzdür.

Takvimlerde boy gösteren ve her ay takvim yapraklarında başka pozlarla aylarımızı şenlendiren bu kızlarımız bir zamanlar Amerika'da oldukça meşhurmuş. Tabii illaki fotoğraf olarak değil, çizim olarak da yer alabiliyormuş bu takvim kızları.

Sayısız takvim kızı (yani pin-up girl) karakterinden unutulan bir tanesi de var ki, hem özgün, hem eğlenceli hem de sahiden ne bileyim biraz ilgiye değer. Duane Bryers isimli sanatçının 1950'lerden 80'lere değin Amerikan tavimlerini süslettiği karakteri tombul ve neşeli, kendi kalıbından memnun, çocuksu ruhuyla her türlü şaşırtan Hilda.

(Uyarı: Bazı resimler yıpratıcı olabilir.)

Kızıl saçlarıyla, tombiş Hilda

Çapkın Hilda flörtüyle konuşmayı aksatmıyor.

Yıldızlı gecede umudu, huzuru, gizem duygusunu anlarım da, bu neyin sevinci Hilda!

Hilda'yı ürküten vızır vızır bir arı

Kızıl saçlarıyla yer çekime meydan okuyan Hilda, ve dal

Hilda gibi sevgiliyi nereden bulacaksın? Cıbıl cıbıl yıkanırken bile sevgilisini bekletmiyor

Ya ama köpiş, popoyla oynamanın sırası mı şimdi!

O kiloyu korumazsan olmaz ki Hilda

Hilda'nın doğa sevgisi ve ilim aşkıyla harmanladığı hayatından bir kesit

Yorumsuz

Yağmura yakalanan, şıpır şıpır seken Hilda

Hiç yolunuzu bu adanmışlıkla bekleyen bir sevdiceğiniz oldu mu?

"Sevgilim olmaz mısın?" Beni bile düşündürdü

Atletik, cesur, tombul... Türk erkeği başka ne arıyor ki bir kadında?

Sevgiliden mektubu böyle okuyan bir başka kız mümkün mü? Varsa lütfen bana...

Uyuyakalışını yerim Hilda

Eyvah Hilda'nın başına gelene bak eyvah yazık oldu

Vay canına

İyi bir dinlen(dir)me duruşu

Şunun tontişliğine gel ya

İşte 50'lerin savaş sonrası rahatlığında, tüketici toplumu ve genişleyen orta sınıf kendini geliştirirken o günün eğlencesi Hilda. Tombul tercih etmem pek, ama itiraf edeyim, kötü de durmuyor Hilda'ya bu fizik.

Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu isimli romanı okuyanlar bilir, eğer varsa, pembe takım elbiseli tombul kız geldi aklıma. Ve dedesinin "sağlıklı şişmanlamak"tan bahsedişi, tombulluğu övüşü, tombulluğun kızda iğreti durmayışı...

Son olarak, bu bencenin hiçbir amacı yok. Tamamen ortak alanda bir paylaşım. Belki kolektif bilinçte tontiş kızlar beni bunu yazmaya ittiler, bilemiyorum. Zaten bir şey öğretmeye çalışan bir metin de değil.

İyi eğlenceler.