Sömürülen Ülkelerin Çok İyi Bildiği Durumlar

Sömürülen pek çok ülke bir çok şey kaybeder. Bazıları yer altı zenginliklerini kaybeder, bazıları özgürlüklerini, bazıları doğal güzelliklerini ve değerli olarak sayılabilecek neleri varsa. Bangladeş'de bunun bir örneğini göreceğiz. Eğer sömürülen bir ülke iseniz işte başınıza bunlar gelir. Sömüren ülke yani bu durumda İngiltere iş gücünü de sömürmek ister bu sayede kendisine ucuz iş kaynakları yaratır. Aslında gittiğimde buna bizzat şahit olmuştum İngiltere de hiç bir şey sayılabilecek bir adam Bangladeş'de iki fabrikaya ya da daha doğrusu işletmeye sahipti. Çünkü para birimi arasında dağlar kadar fark vardı. Resmi evrakları rüşvet ile kolaylıkla halledebiliyorsun. Ucuz iş gücü var ülkede. Kendi ülkene ticaret yaptığın sürece sana belirli bir kazanç sağlıyor.

Çalışma şartları ve işçi hakları konusunda hiç bir zaman atılım olmaz

Aslında bu sömürmenin birinci kuralıdır. İster ülke içinde ister ülke dışında fark etmez. Ancak gelişmiş ülkelerdeki işçi hakları ve çalışma şartları yüksek olduğundan bu insanlar bunun gelişmediği yerlere yönlenir. Bunun maliyeti düşüreceğini ve karı arttıracağını düşünürler. Aslında çoğunlukla da öyle olur yalnızca tek yapmanız gereken biraz rüşveti gözden çıkarmaktır. Bangladeş'te çalışan bu insanlar 24 saat çalışıyor ve 24 saat dinleniyorlar. Ancak ya fabrikanın yanındaki barakalarda yaşıyorlar ya da fabrikada yatıp kalkıyorlar.

Çevre kirliliği de aynı zamanda önemsizdir

Bu fabrikada yaşayan insanların zaten uzun bir ömürleri olmayacak. Burada büyüyen çocuklar için bir gelecek olduğu konusunda şüpheliyim. Ancak yine de insanlar çalışmak zorunda çünkü ülkede ki çoğu iş yerindeki koşullar aynı seviyede.

İnsanlar asla yeterince bilinçli değildir

Geri dönüşüm yaparak iyi bir şey yaptıklarını zannedebilirsiniz ancak bunu yaparken kullandıkları çevreyi de kirletiyorlar ve dahası zehirliyorlar. O zehiri yine kendi soluyorlar. Yani bir bakıma yavaş yavaş intihar ediyorlar ancak yine de bunu önemsemiyorlar. Daha sonra kazandıkları tüm parayı tedavi olmak için harcamaya çalışıyorlar ancak o da mümkün değil. Çünkü ne o kadar kazanıyorlar ne de

ülkede ki sağlık şartları o kadar gelişmiş.

Kazandıklarını zannediyorlar ancak kaybediyorlar

Her üretim ile onlar kazandıklarını zannediyor ancak kaybediyorlar. Bu ülkelerde rüşvet çok yaygın. Ve verginin o kadar peşine düşülmüyor. Burada bu şartlarda üretilenler ham madde olarak kullanılmak üzere sömüren ülkedeki işverenin işletmesine gidiyor.

Tabii ki kadınlar ve çocuklar da çalışmak zorunda

Kadınlar ve çocuklarda ucuz iş gücü olarak çalışmak zorunda. Zaten ülkede doğru düzgün eğitim sistemi olmadığından başka şansları da yok. Fabrika da doğup büyüdükleri için buradan başka bir yerde çalışacaklarını düşünmüyorum.

Çevreyi yok etmeyi önemsemiyorlar

Aslında bu dünyada ki en büyük aptallık bence. Bir de ülkede su sistemi diye bir şey yok. Yani herkes en yakındaki su kaynağını kullanmak zorunda. Yani zehirledikleri nehirden su içiyorlar, yemek yapıyorlar, duş alıyorlar. Buna mecburlar. Ancak hala daha zehirlemeye devam ediyorlar. Çevreye ve hayvanlara olan etkilerini geçtim kendilerine yaptıkları etkilerden haberleri yok.

Her şey harcayamayacakları para için

Fotoğrafta işçilerin ayak izlerini göstermiş ayaklarında kalan kalıntılar yani yalnızca. Bunun örneğini daha önce Afrika da görmüştük bunun sonunda doğa onlara sırtlarını döndü. Açlık ve susuzluk ile ortada kaldılar. Sonra yapacak işleri kalmadı.

Peki benim asıl sorum şu. Bu insanların ödeyecek su faturaları yok, ayaklarına giyecek ayakkabıları yok, ev kira gibi dertleri yok, devlete verecek vergileri yok, pantolon masrafları yok. Peki bu insanlar neden çalışıyor? Parayı nereye harcamak istiyorlar? Aslında bunun cevabı basit görüldüğü üzere parfümlere, teknolojiye, telefona vs vs diye gidiyor. Yani yaşamak için ihtiyaçları olmayan bir şeyi elde etmek için yaşamak için ihtiyaçları olan bir şeyi bozuyorlar. Kazanan ise fabrikanın sahibi oluyor. Aslında insanları sömürmek çok kolay artık savaşa ve baskıya ihtiyaç yok.

Çevreyi yok ettikten sonra aç kaldıklarında susuz kaldıklarında kendi aralarında savaşmaya başlayacaklar. Daha sonra da içlerinden bir çoğu kendi ülkelerinden kaçmaya çalışacak. Ancak onları alan kimsenin olacağını zannetmiyorum.