Bağcılar'da Esnaf Olmanın Beraberinde Getirdiği 6 Şey

Şehrimizin en güzide içinde her çeşit insanı barındıran nadir güzellikte ki semtlerinden biri olan Bağcılar da bir esnafın yaşadıklarını anlatacağım. Daha doğrusu o esnaflardan biri olarak kendi yaşadıklarımdan ve gördüklerimden yola çıkacağım.

Veresiye vere vere kalmadı cepte para

Veresiye semtimizin yüzyıllardır geleneksel esnaflara karşı yaptığı bir eylemdir. Cebinde para bile olsa alışkanlık olmuştur veresiye yazdırmak. Bunun için en büyük silahları 'Komşuyuz şunun şurasında veririz sonra ne olacak sanki ayıp ediyorsun' şu ayıp ediyorsun lafı zaten esnafın kalbinden vuran bir laftır. Veresiye vermesen gelmezler alışverişe versen paran geri gelmez.

Alışveriş için gelip tüm derdini anlatan güzel insanlar

Alışveriş için gelinir dükkana bir soru sorar sonra bir tane daha sonra bir tane daha derken sorular arttıkça alakasızlıkları da artmaya başlar. İlk başta ürünle ilgili soru sorulur sonra fiyatla ilgili sonra o ürünü kullanan bir akrabası olduğunu söyler sonra o kişinin ürün hakkında yorumunu söyler sonra da o kişinin yaşadığı sıkıntılardan girip kendisinin ve hayatının ne kadar zor olduğunu anlatmaya başlar. Ah ablacım gönül isterdi ki çekirdek kola alıp burada sabaha kadar seninle mahallenin tüm dedikodularını yapalım ama müşteri gelip gidiyor...

Esnafın da samimi olması gerek yoksa tutunamaz o dükkan da

Hiç tanımadığı biri bile olsa sanki daha önce görmüş tanımış gibi o kişiyle samimi olması şarttır ve ona ailesi ile ilgili sorular sormak zorundadır.

- Baba senin kardeş gitti mi askere?

+ Gitti geldi çoktan

- He iyi çok şükür ne zaman evlenecek kerata ehueheueheu

+ Evlendi 6 ay oldu iki aylık hamile eşi

Konuştukça batıp battıkça sıvamaya çalışan esnaflarımız da vardır lakin öyle zeki insanlardır ki ne kadar saçmalasalar da öyle kıvrak zekayla lafı değiştirirler ki bir şekilde müşterinin gönlünü alırlar. En son çare ona şaka yollu sataşarak yüzünü güldürmeye çalışır müşterinin. Çünkü her zaman samimi esnaf daha çok sevilir. Müşteri yerden yere de vursa küfür bile etse samimi gelir müşteriye.

Elli tane ürünle ilgili sorular sorup hiçbir şey almadan giden müşteriler

Bunlar bu semtte daha yoğun olabiliyor. Gerçekten ürün için kıyasıya pazarlık atıp tamam kalsın ben daha sonra gelip alacağım der ve gider. Onca ürün hakkında sorular sormuştur hepsine elleyip bakmıştır incelemiştir ve dakikalarca sizi rehin almıştır lakin bir tane bile ürün alıp o dükkandan çıkmamıştır. İşte bunlara Bağcılar da 'Sorusu tayfa' ya da 'Ölücü tayfa' denir. Esnafın sabrını sınamak da üstlerine yoktur.

Her yerde 20 lira sizde niye 30 lira?

Bu soruyla çokça karşılaşır bu semtin esnafları. Tek tek semtte ki tüm esnafları gezin ve biri bile bana daha önce böyle bir soru gelmedi desin yarın dükkana kilit atarım. Bu soru hiçbir zaman değişmez kısacası. 'İleride sordum 45 lira dedi almadım tanıdıksın diye sana geldim sen de niye 60 lira?' abla ne yapacaksın işte ben de böyle şerefsiz adi bir insanım işte 45 liralık ürünü o dükkanın yüz metre ilerisinde 60 liraya satıyorum diyemiyorsun işte neden çünkü müşteridir o kırılır kıyamam ben ona. Malın alış fiyatını geliş fiyatını bilmez onun bildiği tek şey malı ne kadar öldüre bilirim.

Pazarlığın en ateşli geçtiği semttir burası

Öyle ölümüne pazarlık atılır ki esnafla artık esnaf yeter ki gitsin diye alış fiyatına ürünü verir bu şekilde bir gün de kaç tane alış fiyatına ürün verdiğini sorsanız koca bıyıklı esnaf adam oturup ağlamaya başlar. En güzel ve genel olarak Türk esnafına yapılan en büyük pazarlık klişesi de budur 'Bana da mı 100?' yok sen babamın oğlusun sana hiç 100 olur mu sana 20 lira al git Allah'ın adını verdim çık dükkanımdan! 'Bize en son oluru ne sen onu söyle' bu cümle öyle keskin bir cümledir ki matematiğin geldiği son noktadır. Öyle bir fiyat vermelisin ki hem o tatmin olacak kendisini diğer müşterilerden farklı hissedip ürünü alacak hem de sen zarar etmeyeceksin. Şimdi otur ve düşür ona ne olur en son?

Gönül isterdi ki tüm semt esnafının dertlerini burada sayfalarca yazmak ama uzatmaya da pek gerek yok bunlar şimdilik kafidir bizi anlamanız için.