Kardeşinizi veya kardeşim dediklerinizi ne kadar seviyorsunuz?

merhaba, herkese hayırlı cumalar..

bugün kardeş sevgisini anlatmaya çalışacağım, anlatması elbette çok zor ama..

yine kendimden yola çıkarak anlatmam daha doğru olur. ben kardeşimin ilk doğduğu günü hatırlıyorum 1. sınıfta öğlen tatilindeydik. okulla ev yakın olduğundan eve gidecektim. ablam koşuyordu ben onun peşinde kardeşimin o gün doğacağını bilmiyordum..

eve yaklaştıkça kalbim hızlı atıyordu koşmaktan tabi, teyzem kardeşimi pencereden göstermişti, merak edip tüm hızımla koştum eve geldiğimde tam bir şok geçirmiştim hayatım boyunca gördüğüm en güzel bebekti (kaç tane gördüysem) ben ablam esmer'dik. o, bembeyaz teni, gök mavisi gözleri vardı bir zaman sonra fark ettim ki kocaman gamzeleri var...

o kadar güzeldi ki! 2 yaşından sonra gözlerinin rengi değişti yeşil ela oldu. hala gamzeli kocaman gözlü kirpikleri bile o kadar güzel ki..

aslında beraber hiç anlaşamayız ben onu sürekli öperim gamzeler-inden şu an 13 yaşında izin vermiyor pek ama.. sürekli tartışıyoruz. ben okulum gereği başka şehre gittiğim zamanda ise birbirimizi çok özleriz..

her ne kadar kızsam da öfkelensem de kıyamıyorum, çünkü onun doğduğu günü biliyorum ve ona her baktığımda o ilk doğduğu halini görüyorum..

peki siz? kardeşlerinizi veya kardeşim dediklerinize karşı neler hissediyorsunuz..?

okuduğunuz teşekkürler. :)