Kız Kardeşler Arasında

İşte bu kız benim diğerim iki ayrı vücut ama tek ruh tek kalpliyiz biz canımın içi herkesin bizi terkettiği anda bile hiç ayrılmadık ki. Küçüktük daha, Rutubetli berbat bir evimiz az yemeğimiz vardı. Annemiz yoktu hep üzülürdük ama o daha küçüktü herşeye rağmen neşelenirdi, onu güldürmek kolaydı. Kafasını dağıtmak başka şeyler yaptırmak kolaydı işte. Bunu bana yapıcak biri olmadığı için benim çabuk büyümem gerekti tabi.

Babanemi kızdırırdı kahkahalarla yanıma kaçardı koca gardırobun üstüne atardım onu. Babanem gelip garip beddualarını sayarken kahkahadan ağlardık. O kadar doluydum ki ben gülmekten ağlar gibi yapıp kendi derdime ağlardım aradan çıksın diye. Küçüğümün yanında ağlayamazdım. Çok aç uyuduğumuz zamanlar olurdu karnımız kendini sindirir gibi hissederdik ama bu onun için pek sorun olmazdı çünkü onun açlığını üstlenip mutlu etmeye çalışan bir ablaydım ben.

Geceleri kafasını boynuma koyar nesli annemi çok özlüyorum yine annem gibi konuşsana derdi.

Başımdan kaynar sular dökülürdü, onu annem gibi öper koklar şakalar yapar uyuturdum. Kendi kendime de yapardım mutlu olmak için ama her seferinde daha çok hatırlar ağlardım. O uyuyunca yatağa gidip annemin yatttiği tarafı saatlerce koklardım. 6 ay olmuştu annem gideli annemin üstünden kaç kez yıkandığını bilsemde çarşafların koklardım işte. Gelmeyince kokusu sinirlenip saatlerce de ağlardım.

Hiç bişey yokmuşçasına gözümü siler gülerdim yine. Ben ağlarsam kardeşim daha çok üzülüp kafasına takardı daha çok kendini bırakırdı ona normal bir durummuş gibi göstermem lazımdı. Ben yokken okuldayken babanem ezerdi döverdi kardeşcanımı. O soğuk evde hasta olup öksürmeye başladığından beri kanserli diyip vururdu sırtına sırtına saçlarını yolardı en ufak bir hatasında. Ben de delirip babaneme vururdum ellerini kırarım dokunma bebeğime diye bağırırdım.

Kardeşim hiçbir şey demez ağlardı, ağlarken bile sessiz ağlardı hali yoktu bağırmaya.

Ağlayınca yüzü morarırdı kendinden geçerdi. Bende ciğerlerim parçalansa da üzüntüden ağlama koca bebek oldükmü der hemen güldürürdüm. Hala bugün ağlamasına dayanamam. O yüzden o ağlayınca neden olan herkesi anasına geri sokmadan rahat edemiyorum . Şimdi bende yokum yanında. Ama çok üzülüp ağlamıştım annemden sonra bende bırakmıştım onu. İlk bir ay kalbimin ağrısından uyuyamamıştım ne kadar aramıştır özlemiştir diyip diyip. Birlikte uyurduk şimdi tek uyurken ne kadar zorlanyodur melek kalplim. Kesin bana kızıp arkamdan adi koca yanak demiştir dedim içimden.

Küfür sevmezdi hep öyle şeyler derdi kızınca bana. Ama oda eski çocuk değil hatta benden çok fazla güçlü, eminim. Kimse yokken bile sevdiği herkes yanında gibi davranır kendini güldürür kafasına takmaz illa bişey bulur mutlu olmak için. çünkü o ablasının kızı geninde var onu üzmek zor artık. Güzel melek, herşeye gülen melek, mutlu yüzüm benim güzel yanım güzel yarım,

Kardeşim benim!