Değersizliği Kimse Hak Etmez!

Merhaba, kaliteli bir bence olmayacak ama yaşadığım her şeyi size anlatmak istiyorum umarım doğru kelimelerle içimi dökebilirim.

Gerçekten en çok istediğim şey bir abimin ya da ablamın olması, hayatımda hiç dostum olmadı benim "beni bırakmaz" dediğim herkes saflığımı kullandı. Çocukken sessiz ezik silik kişiliği olan bir kızdım, artı kiloluydum.

Ailem de sevmiyordu beni derslerim kötüydü. Hayatta hiç bir hedefim hiç bir hayalim yoktu. Kimse beni sevmez kimse beni beğenmez diyodum hep.

Sınavdan kötü bir puan alıp özel okula gittim. Özel dediğim de devlet okulundan farksız. Orada da hiç sevilmedim hep önlerde oturan hiç konuşmayan bir kızdım. Kimseye de bir zararım yoktu ama. Hep bu kez kendimi toparladım dedim yine yıktılar beni.

Sadece bir kez aşık oldum o da tanıdığım en kişiliksiz insandı. O dazaten başka bir kızı seviyordu beni yedekte tuttuyordu sevsin bir kenarda diye...

Bazen çok isyan etmek geliyor içimden Allaha şükür yine çocukluğumdan iyi bir durumdayım ama hep mutsuz oluyorum. Hala, hala aynı yerimde sayıyorum 2 senedir seviyorum ilk aşkımı bu kez unuttum diyorum yine aşık ediyor kendini. Daha yazacak dünya kadar şeyim var ama yoruldum artık ben...