Çanakkale GEÇİLMEZ.! 100. yıla Özel.

Çanakkale Destanı'nın yazılışının 100 . yılı geldi çattı.Ben de Türk olmanın en büyük gurur kaynağı olan bu gerçeği baz alarak bunu yazmayı uygun gördüm.

Öncelikle,

Ne Mutlu Türküm Diyene!

sözü ile başlamak istiyorum yazıma.

Şu günlerde ülkemiz terör ve dış ülkelerin oyunları ile tehdit altındayken kendimi o günlere götürüp bizi biz,bizi TÜRK yapan o ışığı görmek,yaşamak istedim.

Ne güzel bir aşktı bu,ne müthiş bir Vatan sevdasıydı bu...

Her okuduğumda,izlediğim her video ile göz yaşlarımı tutamıyorum.
Ağlıyorum çünkü imkansızı başardık.Olamaz,yapılamaz denileni yaptık.Yüreklerinde öyle bir ateş vardı ki o yiğitlerin,kadınların,anaların ve olmasını istemesem de çocukların...

Hepsi Vatan! dedi.Yoktu aşk acısı,evlat hasreti,aile ve ev özlemi içlerinde.Varsa da yok bildiler.Önce Vatan dediler.Doğru olan bu değil miydi?Üzerinde huzurla yaşadığın bir toprağın yoksa mutlu olabilir mi insan?Yüreğini huzurla kavuşturabilir mi?

Olmaz böye arkadaş.! 100 sene önceki Türklüğümüz ile şu an neden böyle ayrı düşmüş bu yolda?

Neden politikacılar çıkarlarını düşünüyorlar.Bir insan nasıl bir bahane ile Vatan'ını peşkeş çeker..?

Ben Çanakkale ruhunu özlüyorum.O asaleti ve şerefi istiyorum...
O mucize bugün olsa kaçımız laptoplarımızı,cep telefonlarımızı veya rahat sürdürdüğümüz hayatımızı bırakıp gidebiliriz ki?Emin olun bir çoğumuz savaştan kaçacaktır.

Ya onlar?Gözlerini kapayıp VATAN diyerek şehitliğe koşan 13 yaşındaki çocuklar.
Kendinden 2 -3 kat ağırlıktaki top mermisini vatan asşkıyla sırtlayanlar..
Bebeğini kundakta bırakıp cepheye giden analarımız...

Onlar bu günü görseler kelime sarf etmeye bile layık görmez ve yüzümüze tükürürlerdi.Haklı da olurlardı...

Gerçek bilgileri alıntı olarak aşağıya almak istedim,

- 27 Eylül 1914’te Çanakkale Boğazı bütün gemilere kapatıldı.- 3 Kasım 1914’te İngiliz-Fransız Birleşik Filosu Çanakkale Boğazı giriş tahkimatını Bombardıman etti.- 19 Şubat-17 Mart 1915 tarihleri arasında Birleşik Filo boğazın girişindeki orta kesimdeki tabyaları tahrip etmek istedi. Düşman bu sürede boğazı 14 gündüz, 21 gece aralıksız bombaladı.- 18 Mart 1915’te, üç sıra olarak dizilmiş düşman savaş gemileri Çanakkale Boğazı’ndan Marmara’ya geçmek için ilerlemeye başladı. Yedi saat sonra düşman filosu geri çekildi. Düşmanın 16 savaş gemisinden 3’ü, Nusret’in bıraktığı mayınlara çarparak battı. 3’ü topçu ateşiyle ağır yaralanıp sulara gömüldü. Böylece Çanakkale Deniz Zaferi kazanıldı.- 25 Nisan 1915’te 308 savaş ve nakliye gemisi Boğazın Asya kıyısına ve Gelibolu’nun çeşitli noktalarına çıkarma yaptı. Düşmanı Mustafa Kemal karşıladı. 1916 yılının başına kadar 8,5 ay süren düşman kara taarruzu, 8/9 Ocak 1916’da tamamen sona erdi. Çanakkale Boğazı’nı denizden geçemeyen düşman, karadan da geçemeyince çekilip gitti.Bütün savaş boyunca, subay, er şehit olanlar 250 bin değil, 57 bin 84’tür. Hastanede ölenleri de buna eklersek toplam şehit sayımız 75 bin 830 kişiye çıkar. (Turgut Özakman, Vahdettin, Mustafa Kemal ve Milli Mücadele, s.99)Çanakkale Türk zaferidir. Her iki tarafta 200 bine yakın askerin 8 ile 15 metre yakınlıktaki siperlerde göğüs göğse mücadele ettikleri, düşmanın 300’den fazla savaş gemisiyle saldırdığı, 8,5 ay süren, sonunda her iki taraftan toplam 150 binden fazla kaybın yaşandığı ve düşmanın yenilgiyi kabullenerek, gemilerini ve askerlerini kaybederek çekilip gittiği bir büyük zaferin onurunu o savaşta canla başla savaşan Türk Mehmetçiklere ve cesur Türk komutanlara aittir.

Bakın şehitlerimizin yemek listesine.Hani yemek beğenmiyorsunuz ve burada bazen,"Bakın şunu yaptım.Sizce güzel görünüyor mu?"falan diyorsunuz hani..Belki ibret alabilirsiniz;

Hadi..Canlanalım artık.2. bir Çanakkale olmayacak diye bir şey söz konusu değil.Silkeleyim miskinlik toprağını üzerimizden ve,

ÖNCE VATAN.!

Demeyi başarabilelim.!

Zaman ayırıp okuduğunuz için sonsuz kere teşekkürler.

#SinirliBiber.