DOĞANIN SESSİZ CANLILARI

Doğa dediğimiz zaman aklımıza o kadar çok şey gelir ki!

Ama benim sizlere bahsetmek istediğim doğanın sessiz canlıları.

Sessiz sedasız sadece yaprakları, gövdeleri, çiçekleri, renkleri, kökleri, duruşları ile belki de asırlıklık olan bitkler ve ağaçlar varlıklarını bu şekilde gösteriyorlar.

Bu sessiz canlılar ne yazık ki herşeye karşı korunmasızlar. Özellikle de dünyanın en vahşi canlısı olan biz insanlar karşısında.

Biz insanlar o kadar acımazsız bir şekilde dallarını, yapraklarını ellerimiz ile kırar, kırdığımız dalları ve çiçekleri yere atıp hiçbir şey yokmuş gibi ayağımızın altına alır ezeriz. Hatta öyleki gövdesini testere ile kessek bile bizim bu yaptıklarımız karşısında hiçbirşey yapamıyorlar.

Sessiz sedasız bir şekilde kaderlerine razı oluyorlar.

Bizler ne kadar kötülük yaparsak yapalım onlar hiçbir şekilde yaşama olan tutkularını bozamıyorlar. Cesaret ile, inat ile kuru olan bir toprak parçasına bile bütün kuvvetleri ile tutunmaya çalışıyorlar. Yaşamın kıyısında olduklarını bile bile direnmeye her zaman devam ediyorlar.

Bir yerde okumuştum tezgahta patates keserken mutfaktaki çiçekler ağlarmış.

Peki ya üzüntüsünden dolayı intihar eden bitkiler olduğunu biliyor muydunuz? Ve ben bu yazımı yazarken bu bilginin aslında ne kadar da doğru olduğunu anlıyorum.

Sessiz sedasız yaşayan bu canlılar için başka bir tehlike ise orman yangınları.

Devasa alevlerin içerisinde kalan o güzelim ağaçlar ağlamak değil aslında nasıl feryat figan bağırdıklarını, çaresizlik içinde elleri kolları bağlı olarak yardım istediklerini düşünmek bile tüylerimi diken diken etmeye yetiyor. O yüzden orman yangınları her zaman benim içimde ayrı bir hüzün ve burukluk barındırır.

Yapılan araştırmalara ve deneylere göre elde edilen veriler bitkilerin duyarlılık konusu her daim gün yüzüne daha fazla çıkıyor. Ortaya atılan veriler güçleniyor. Bu alanda yapılmış olan en önemli deneylerden bir tanesi ise 1966 yılında Amerika'da yapılıyor.

Yalan makinesini icat eden elektronikçi Amerikalı Cleve Backster, okullarda eğitim verirken gece iri yaprakları olan bir bitkiyi yalan makinesinin elektrotlarına bağlamaya karar verir. Aslında bunu yapış amacı sadece geçirmek için yaptığı deneylerden bir tanesiydi onun için. Ve bu deneyinde sonucunda birşeyler elde edemeyeceğini düşünüyordu. Bitkiyi sular. yapraklarını kahveye sokar çıkarır. Beklediği tepkiye yanıt gelmez. Ama bir anda aklına yaprağı kibrit ile yakmak gelir. İşte o anda bitkinin verdiği tepki ile yalan makinesinin ibresi tavan yapar.

Aslında ortada herhangi bir yakma işlemi bile yoktu ve bu olay gerçekleşti. Bu duruma çok şaşıran Backster, düşüncesini okuyan bir bitki ile karşı karşıya kaldığına inanamadı. Ve deneyin benzerlerini defalarca yaptı. Ve her defasında elde edilen sonuçlar birbirini destekler nitelikte idi.

Daha sonra tasarlanan farklı başka bir deney de hayli ilgi çekmiştir. Backster ekip üyelerine bitkiler üzerinde uygulamak üzere değişik görevler verir. Bir kısmı bitkilere bakım yapmakla, sadece tek bir görevli ise bitkilerden bir tanesini köklerinden söküp çıkarır ve parçalar.

Ertesi gün bütün ekip deneylerin yapıldığı alanda toplanırlar. Gece bitkiyi parçalayan görevli içeri girdiğinde tüm bitkilerin bağırmaya başladığı ve yalan maknesinin ibresinin tavan yaptığı gözlemlenir.

Daha sonra buna benzer binlerce deney yapılır. Deneylerde elde edilen kanı bitkilerin sadece düşünceleri okumadığı, çevresinde olan biten herşeyden etkilendiği, araya giren mesafelerin bile bu hisleri yaşamalarına engel olmadığını göstermiştir. Kısacası bitkiler sevinci, üzüntüyü, acıyı hissettiği, hatta korktuklarını ve bayıldıklarını da tespit etmişlerdir.

Günümüzde dünyanın her yerinde birçok bilim adamı bu konu üzerinde çalışmalar yapıyor. Alınan sonuçlar, görsel kayıtlar her defasında insanın kafasını allak bullak ediyor.

Her bitkinin kendine özgü yaydığı bir enerji alanı vardır. Bu enerji tespit edildikten sonra Kirlian fotoğrafçılığı denilen çok özel ve çok hassas bir fotoğrafçılık tekniğinin kulanıldığı belirtiyor uzmanlar.

Karşımızda o kadar olağanüstü canlılar var ki; bunlar düşüncelerimizi okuyabiliyor, yapılan hiçbir kötülüğü unutmuyor, sevgiyi, ilgiyi, şefkati, kini, nefreti, yeri geldiğinde kendisine yapılan kötülük yüzünden intihar ediyor, öpüp sevildiğini, yaralanmış yaprağına ya da köküne rağmen yaşama her daim sımsıkı tutunan ve kendi suyunu bile yanındaki arkadaşı ile paylaşan şahane canlılar bunlar.

Bu canlılar aslına bakılırsa bizlere verilmiş olan muhteşem doğa armağanlarıdır.

Bu canlılar etrafta olup biten herşeyden bağımsız değiller aslında, öyle ki ister yakın ister uzak olsun hepsine tepki veriyorlar. Hafızaları olduğu ve birbirleri ile iletişim halinde oldukları içinde hepsi birden verilen tepkilere katılabiliyorlar.

Bu canlıların verdiği tepkiler sadece kendi cinsleri ile sınırlı kalmıyorlar. Yanlarında başka canlılara yapılan zalim davranışları hissediyor, yeri geldiği zaman ağlıyorlar bu canlılar. Bir başka yazımda da bahsetmiştim savaşın en amansız anların yaşandığı Çanakkale Zığındere'de yaşanan vahşete dayanamayan , acı çeken yaralılara üzüntüsünden gövdesindeki damarlar kıvrılarak sargı bezi şeklini alan servi ağacı gibi.

Aslında bütün bitkiler bir algıya sahiptir aslında. Bir bitkini aynı oda içerisinde odayı paylaştığı bir örümceğe olan duyarlılığı, lavaboya kaynar su döktüğümüz zaman ölen bakteriler ile olan duyarlılık ile nerede ise aynı.

Doğada yaşayan bu sessiz ama bir çok muhteşem özelliği bir arada barındıran canlıları, korumak ve kollamak bizim görevimiz.

Çocuklarımıza sevgi ve ilgi ile büyümüş ağaçlar, neşe ile yapraklarını güneşe doğru gösteren, çiçeklerin zarar görmeyeceğini bildiği için korkusuzca açan, etrafında sıcacık gülümsemeler yayarak büyüyen yemyeşil bir DÜNYA bırakmaya ne dersiniz?

Dostça ve sağlıcakla kalın...

Sibel Erdem - 14.06.2020