Bir kadın bir adam ve bir deli

"Neden bunu yapıyorsun?"dedi kadın.

Anlamıyordu çünkü.Kafasında çok soru işareti vardı.Yaşanmışlıkları merak etmişti.Neden bir insan hayatını yollarda geçirmek isterdi?Neden acılı bir ölümü tercih ediyordu?Neden hiç bir şeyi umursamıyordu?Bu özgürlük müydü?Evet saçları rüzgarla dans ederken derin bir nefes çekmiş ve o hissi yaşamıştı.Herşeyi yapalirdi o an.Sadece o vardı ama neden?Neden bu kadar abartmıştı?

Rakısından bir yudum alan adam gülümsedi."Çünkü deli olmak lazım bu hayatta.Yoksa zaten yaşarken ölürsün çocuk."

Kadın biraz tehtitkar olan bu adama gülümsemişti istemsiz.Çünkü ona göre çocuktu aslında.Haksızda sayılmazdı.20li yaşlarda ne kadar kadın olabilirdi?Ama kadın demek olgunluk demekti.Bunun için illaki bir cinsel deneyim yaşamasına gerek yoktu ona göre.Kadın kendini yeterince olgun hissediyordu.

Adamsa o an sadece bu küçücük çocuğun hayatının kayıp gitmesinden korkuyordu.O kadar çok şey görmüştü ki yollarda.Bu masumiyeti bir daha görebileceğinden emin değildi.Çocuk ona geçmişini hatırlatmıştı çünkü.O da bir zamanlar masumdu.Şimdi onun gözlerine bakarken tek düşündüğü bir gün bir adama şiirler yazdırabileceğiydi bu çocuğun.Çünkü bu çocuk saftı,temizdi.Tüm haksızlıklara göğüs gerebilecek kadar güce sahipti ama ne kadar güçlü olduğunun farkında değildi.

Adam bir anlığına sarsmak istedi.Ama ya onun kanatlarından bir tüğ düşseydi?Kendini affedebilir miydi?İçinde gördüğü o gökkuşağı ya birden siyah beyaz olursa diye düşündü.Çocuğun gözlerindeki o parıltıyı söndürmek istemiyordu.

Ama biraz da deli olmalıydı her insan.Bunu ona öğretmek istedi.Öğretmek için oraya bağlı kalması gerekiyordu.Bu bir motorcu için hiç uygun değildi.O yollara aitti.Bedenine hasret kalan bir motoru vardı.Başka hiç bir şeyi yoktu ki.Bunlara ihanet edebilir miydi?Elbette çocuk bunu öğrenirdi.Birileri mutlaka ona öğretecekti.Hatta buna ihtiyacı bile yoktu.Çocuk zamanı geldiğinde büyüyecek ve anlayacaktı.Karanlığın ortasında sadece kendisinin parladığını.O parlaklıktan sarhoş olacaktı ve bir süre sonra kendini hiç anlamadığı bir b*k çukurunun içinde bulacaktı.O an korktu adam.Onu savunmak istedi.Öte yandan çocuğun tam savaşın ortasındayken kendisiyle konuşacak hiçbir şeyin ona yararı olmadığını düşündü.Herkes yanlızdı bu hayatta sonuçta değil mi?

Kadın anlamıştı adamın bakışlarından.Artık soğuk ve keskin bakıyordu adam.Soğumuş kahvesinden son bir yudum alan kadın artık kalabalığın içine karışmalıydı.Bu küçük sohbet bitmeliydi artık.Çünkü adamın içinde artık merhamet kalmamıştı.Anlıyordu çünkü.Gitmeliydi.Uzunca bir yürümeliydi yanında bu adamın karanlık taraflarıyla.

Hiçbir şey söylemeden kalktı.Adam da anlamıştı.Onu durdurmadı.Kadınınsa masadan kalktığında aklında sadece bir şey yankılanıyordu ve bu düşünce aslında biraz onu rahatsız hissediyordu."Vahşi ol.Biraz deli ol.Çünkü sen bunları kaldıramayacak kadar iyisin."