Bugün uzun zamandır görüşmediğim arkadaşımla alışveriş merkezinde karşılaştık, yanımda bebek arabasını görünce "sen de mi patlattın? herkes de kendine çocuk yapıyor" dedi şakayla karışık ama bu lafa baya kafam takıldı, halbuki severim de kendisini, sanırım çocuklarla arası iyi değil bu aralar. Yine de size de sormak istiyorum, acaba çocuk yapmak gerçekten bencillik olabilir mi? Benim için tabii ki değil ama fikrinizi merak ediyorum :)
Olabilir, bencillik sayılabilir cevabını seçtim ama açıklamak istiyorum. Eğer bir çocuğu yetiştirebilecek, ona iyi imkanlar sunabilecek, yani üzgünüm ama yokluğa doğmayacaksa asla bencillik değildir çocuk sahibi olmak. Tabii ki gerçekten anne ya da baba olmak istiyorsanız. Ama plansız bir şekilde hazır olmadığınız halde dünyaya bir çocuk getirip onu bu koşullarda çırpınmak zorunda bırakırsanız kesinlikle bencillik olduğunu düşünüyorum.
Çoğu insan bu dünyada olduğu için mutsuz. "Neden doğdum, ölmek istiyorum "gibi bunalıma girmesi kaçınılmaz , dünya bu şekilde kötüye gittikçe güzel bir gelecek veremeyeceğim çocuğumu sırf bunu yalamak istiyorum diye ateşe atmak istemiyorum. Çocuğumun olmasını çok fazla istiyorum ama onu korumak bu çağda çok zor. Ben 25 yaşındayım ve ben 10 yaşındayken çok mutluydum peki sizce şu an 10 yaşında ki çocukları ilerde nasıl bir gelecek bekliyor? İnsan olarak sadece ruhlarımızı değil sağlıklarımızı da kötü etkiliyoruz doğanın yok olduğu bir 25 yaş görüp mutsuz olmasından korkuyorum. Maddi zorlukların ilerde nasıl bir hal alacağı artık tamamen muamma yani nerden tutarsan tut koruyamayacağımı bildiğim bir insana bu kötülüğü yapabilir miyim bilmiyorum...
Ne sebeple çocuk dünyaya getirdiğine göre değişir bu durum. Gerçekten çocuğu severek, ilgiyle onun ihtiyaçlarını karşılamak üzerine sevgiyle, saygıyla, hoşgörüyle büyütme amaçlı çocuk dünyaya getirmek ile evliliği kurtarmak için yapılan çocuk arasında dağlar kadar fark var. İlki birbirini seven iki insanın kendinden bir parçayı dünyaya getirmesiyken ikincisi iki tane yetişkin olamamış ergen hatta zihninde kalmış, birbirlerini gerçek anlamda sevmeyen bencil kişilerin kendilerinin kurtaramadığı evliliği küçücük bebeğin kurtarmasını isteyerek ona ileride sevgi, saygı, ilgi hoşgörüyü yeterince vermeyerek evet çok büyük bencillik yapıyorlar. Bilinçli birbirini seven ebeveynlerin çoğalması dileğiyle...
Dünyaya çocuk getirmeye vesile olanların çoğu kendilerine ilerisi için yatırım ve babalık/annelik duygusunu tatmak uğruna yaptıkları net bir şekilde görülüyor maalesef haliyle de buna bencillik deniyor... Birde sokağa atılan çocuklar var onların yeri apayrı... Bugün yeryüzünde sorsak kaç tane anne/baba ALLAH için, dünya için çocuk getirmeye vesile olmuştur ya da olmak istemiştir
Eğer o çocuğa verecek düzgün bir hayat yoksa bencilliktir. Mesela maddi durumu 1 çocuğa yetecek biri 4 çocuk yaparsa bu bencilliktir. O çocuklar her şeyden mahrum kalır. 1 çocuğun fıskını 4 kişiye bölemezsin. Ben inançlı bir insanım çok şükür ama hayata daha gerçekçi bakmak lazım. Çocuk rızkıyla gelir lafı gerçek olsaydı dünyada onca çocuk gece yatağa az girmezdi. :(
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
+1 yıl
Bu konuda geçen gün birinin yorumuna denk gelmiştim şöyle düşünüyor ona göre çocuk yapmak bencillik ama dünyevi şeylerden dolayı değil her ne kadar en iyi imkanları sunsanda dünya yolculuğunun sonunda ahiret var cennet cehennem var. çocuk demez mi bana sordunuz mu doğmak istiyor musun diye. Aynen böyle bir görüşe denk geldim geçen gün ve açıkçası kafam karıştı bu dünya için neyse ama ahiret için bencillik gibi gözüküyor biraz ama yinede bilmiyorum çünkü çok derin mevzular bunlar
Sendemı patlattın ne demek ya :)) bu sözü söyleyen bır ınsanın çocuk sevgısınden şüphe ederım.. ınsan hayırlı olsun Allah analı babalı büyütsün fılan der yahu ne fesat fitne ınsanlarımız var şaka gıbı
Neden bencillik olsun ki? Çok saçma canım düşünüyor bunu kim düşünüyorsa. Çocuk yapmak bencillik değil, sorumluluktur. Sorumluluğunu bilmeyenler çocuk yapmasın, bencillikle bir ilgisi yok.