Benim için mükemmel öpücük, sadece dudakların buluşması değil, bir duygunun paylaşılması demek. Öyle film sahneleri gibi abartılı, sürekli hareketli bir şey olması gerekmez; önemli olan anın içtenliği ve karşı tarafla uyumu.
İlk olarak yavaş ve sakin başlamasını severim. Dudaklar hafifçe dokunur, iki taraf birbirinin ritmini hissetmeye çalışır. Bu o ilk dokunuşta bile heyecanı ve çekimi hissettirir. Karşı tarafı hissetmek çok önemli. Sadece dudak değil, nefesin yakınlığı, tenin sıcaklığı, küçük dokunuşlar… Bunlar öpücüğe derinlik katar ve mekanik olmaktan çıkarır. Uyum ve doğal akış olmazsa olmazdır. Biri aceleci, diğeri çekingen olursa öpücük hiçbir zaman tam olarak keyif vermez. Ama iki kişi birbirinin temposunu yakaladığında, o ritim ve his birleşince gerçekten unutulmaz bir an oluşur.