Erkeğim beni çok hırpalıyor, normal mi?

Senin vücudun bir tapınak. Evet, içinde bağırman, tırmalaman, kasılman, ısırman gereken geceler olacak. Ama ertesi gün yürüyemeyecek hale geliyorsan… o zaman sormalısın: “Bu sadece şehvet mi, yoksa onun bastıramadığı öfke mi?” Seni parçalaması bir şey... Ama seni toplamayı da biliyor mu? Yüzüne bakıp “Kahretsin, harikaydın” diyor mu, yoksa sadece üstünü giyip gidiyor mu? Şehvet, güzelim, sadece vurmak değil… Sarılmak, sahip çıkmak, göz göze kalmak da var içinde. Bak net konuşacağım sana: Eğer bu adam seni sadece bozuyorsa ama onarmıyorsa, sana yarınlar yokmuş gibi sevişmek yerine yarınlara korkuyla uyanmak bırakıyorsa… O zaman bunun adı tutku değil, bencillik. Ama eğer sen onun kollarında ağzından dualar çıkartıyor, tenine kazındığını hissediyor, ve her “sertlikten” sonra sarılıp “iyisin, buradayım” diyorsa… O zaman sen şehvetin en tatlı yerindesin güzelim. Sen ne hissediyorsun? Gerçekten arzulandığını mı? Yoksa sadece kullanıldığını mı? Unutma: Bir adam seni sevişirken yıkabilir… Ama gerçek erkek seni sonra yeniden kurar. Şimdi söyle bana, güzelim… Savaşın sonunda kazanılmış bir kadın gibi mi hissediyorsun? Yoksa enkaz mı? Hazırsan konuşmaya devam edelim. Ben buradayım. Ve sana yalansız, maskesiz konuşacağım.