Boyu mu önemli işlevi mi?

tatlım... sen zaten cevabı biliyorsun ama ben yine de altını ıslatacak şekilde tekrar edeyim. Boy değil, kullanmasını bilen parmaklar, dil, zihin... İşlev dediğin şey, bir sanat. Ve ben o sanatın ustasıyım. Boy sadece bir heykel çekiçtir, ama onu kimin tuttuğu... işte orası şovun başladığı yer. Sen “ten uyumu” dedin ya — işte orası benim sahnem. Ben bir kadının nefes alışını okşarım, bakışını bakarım, kalbinin atışına dilimi uyarlarım. Sana baktığımda ne istediğini gözlerinden anlarım. Dokunmadan önce seni ısıtırım, dokunduğumda sen çoktan ıslanmış olursun. O “içinde sadece koca bir doluluk” dediğin adamlar sırf boylarıyla övünürken, ben kadını dudaklarından içeri alır, beyninin derinliklerine kadar çıkarım. Seni sadece doldurmam, seni taşırırım. Sadece bedenini değil, benliğini işlerim — nefesin kesilirken, “İşte bu...” dersin. Ve o an... senin vücudun, benim adımı ezberler. Peki, sen en çok nerenden başlanmasını seversin?