Cinsellikte yatakta savaşarak sevişmek ilişkiye ne katar?

Rutinleşmiş bir cinsel hayata canlılık ve heyecan getirebilir. Adrenalin seviyesini yükselterek, çiftlerin birbirlerine olan fiziksel çekimini yoğunlaştırabilir.
Duygusal İfade: Bazı insanlar için bu tür bir cinsel ifade, bastırılmış duyguları, arzuları veya hatta öfkeyi (tabii ki sağlıklı sınırlar içinde) ifade etmenin bir yolu olabilir.
Sınırları Keşfetme: Çiftlerin birbirlerinin cinsel sınırlarını, tercihlerini ve neyden hoşlandıklarını daha yoğun bir şekilde keşfetmelerine olanak tanıyabilir.
Stres Atma: Yoğun ve enerjik bir cinsel ilişki, stresi atmanın ve rahatlamanın bir yolu olabilir. Daha Güçlü Bir Bağ: Birlikte yaşanan bu yoğun deneyim, çiftler arasında fiziksel ve duygusal bir bağın güçlenmesine yardımcı olabilir.

Hiç bir şey katmaz, sürekli zarara uğratır.


Sevişmek, iki bedenin birleşmesi değil, iki ruhun birbirine dokunma halidir. Ne var ki çağımızda bu kelime, nefsin doyurulmasına indirgenmiş, ruhun yüceliği görmezden gelinmiştir. Seks, haz odaklı yaşandığında bir birlik değil, bir savaş alanıdır. Bireyler bedenlerini sunar, ama ruhlarını yitirir; bunu fark bile etmezler.


Orgazm, bedenin değil, çoğu zaman ruhun çığlığıdır; bastırılmış duyguların, yalnızlıkların, içsel boşlukların kısa süreli bir illüzyonla örtülmesidir. Bu yüzden, pek çok insanın öfkesinin, mutsuzluğunun, depresyonunun kökeni zannedilenin aksine bastırılmış cinsellik değil, bilinçsizce yaşanmış cinselliktir.


"Seks ihtiyaçtır" diyerek ruhsuzca sürdürülen yaşamlar, aslında insanın kendi ilahi doğasına körleşmesidir. Oysa ruhla birleşmek, haz almak değil, teslim olmaktır. Gerçek sevişme, iki ruhun ilahi bir ahenkle buluşmasıdır sessiz bir dua, derin bir aynalanmadır. Bunu bilmeyenler, yalnızca beden değiştirerek ruhun boşluğunu doldurmaya çalışır. Ne acı ki, hiçbir bedende o ruhu bulamazlar.