Hayatım boyunca tek kişiyi sevdim, o da narsist biriydi. Başka kimseyi sevemedim. Normal mi?

ben hep bulundugum yerde dikkat ceken biri oldum. Guzellik, ailem.. Ama ben kimseyi sevemedim. Boyle asklari icin ölup biten arkadaslarima imrenirdim, insanlarla gorusmeye cabalardim, ama olmazdi. Duygusal birsey hissedemezdim. 6 sene takildigim biri oldu, sevgilimdi, sonra nisanlandik.. ama son dakika sevmedigim icin ayrildim. Yani evlencegim kisiye birsey hissetmem gerek diye dusundum. 6 sene nasil gecti derseniz, mesafe iliskisiydi, 3 aya bir gelirdi , ailesi komusumuzdu ama kendisi uzakta calisiyordu. Ayrildiktan sonra pek cok kisiyle gorustum ama zerre birsey hissetmedim. Narsistte, zaten usta manipulator tipler... psikopatinin bir alti. Yani yavas yavas benimle arkadas oldu, tani 2 sene arkadas ayagina yaklasti, anlayisli sevkatli gibi.. sonra kendine oyle bir bagladiki ben asik oldugumu sandim ve adamin cinselligi yoktu dusunun. Yanu kullandigi haplar nedeniyle cisellik yasayamayan biri. Neyse boyle bir tip ugruna olmeyi bile istemistim. Sonra onun narsist oldugunu anlayinca, ve psikiyatride yatan biri oldugunu, baska bir sehre tasindim. Ve kurtuldum. Beni oldurmeyr kalkmisti. Benim ruhsal aktivitem saglam mi? sanmiyorum.. cunku saglam olsa bu durumlari yasarmiydim

nasil ne yapti

yok

neden?