Bir kadın 30 yaşına gelmişse evlilik beklentisinde olmamalı mı?

Ben üniversite bitsin, atanayım diye 30 yaşına kadar hiç sevgili yapmadım. Çünkü sevgililik benim için evliliğe giden yolda o kişiyi tanımak demek. Sevgili olmadıysam da sosyal medyadan falan flört ettiklerim oldu ama onlar da ya uzak memleketlerden oldu ya da ciddiyetsiz tipler oldu. Sevgilim olmadığı için ciddi ilişkim olmadığı için seks sevişme hiçbir tensel yakınlaşmam da olmadı. Şimdi artık atanmak da aşırı zorlaştığından yalnızlıktan da bıktığımdan biri çıksın evlenelim diye bakıyorum. Böyle düşünüyorum. Çok değil 1 tane de çocuk dünyaya getiresim var. 2-3 asla yapamam çünkü bu ekonomik koşullarda memleketin bu gidişatında 1 tane çocuğun adam akıllı eğitim masraflarını karşılayabilirim. Karnını doyururum. Belki para biriktirebilirsem de yurtdışına yollayabilirim diye düşünüyorum gelecek 20-25 yılı da evlenirsem böyle planlayan biriyim. Ama konuştuğum kendi yaşıtım olan ya da kendimden 3-5 yaş büyük olan kim varsa aynı zamanda 4-5 herifle de konuştum flört ettim (mesajlaştım) toplasan 1 tane doğru düzgün adam etmiyor. Hepsi de ne yani gerçekten evlilik düşünüyor musun kafasındalar. Evlilik düşünmeyeceğiz de 30 yaşında karı, 35 yaşında adamsın. Ben hala ailemle yaşıyorum. Utanmayacak mısın benimle gizli saklı sevişmek, birlikte olduğun kadınla rahat rahat vakit geçirememeye, birlikte olamamayı kendine yedirecek misin? Birlikte yaşayamayız çünkü ne sosyal konumum ne ailem buna müsade eder. Biz böyle Danimarkalılar Avrupalılar gibi birlikte yıllarca yaşayıp hamile kalıp çocuk doğduktan sonra da nikah kıyan bir toplum değiliz hala. Gerçi burada suç kadınlarda. Çünkü bu heriflerin benden önce de bir sürü sevgilisi çaktığı kadın olmuş. Bu kadar ciddiyetsiz, sorumluluk sahibi olamayan, çabasız, gayretsiz, güvenilir olmayan heriflerle yattınız seks yaptınız da bunları buna alıştırdınız?