Bakire olmayan birini yargılar mıydınız yoksa sever miydiniz?

Bütün erkekler bakireliği önemser.
Diyelim ki sevgilin seni çok seviyor ve sana hep inanıyor ve varsayalım sen ona, ben küçükken bir kaza geçirdim bekaretim gitti diyorsun;
Bu durumda bile o sana hep inanan, çok seven erkek içinde herzaman, acaba yalanmı söylüyor, acaba biriylemi yattı, acaba kaç kişiyle ilişkisi oldu diye düşünür.
Sana yansıtmasa bile içinde bu kuşku herzaman olur ve gün gelir kendi içinde bile olsa, seni başka erkeklerle yatmış bir bayan olarak görür.
Bakma burada, namus zardan ibaret değil diye hikaye anlattıklarına, bunu bayanları etkilemek için kullanıyorlar, anlayışlı erkeği oynuyorlar, amaç güven verip karşıdaki kızı yatağa atacak kıvama getirmek,
bakirelik benim için önemli değil derler ama oysaki hepsi aynıdır inan bana kardeşim.
İş ciddileşip evliliğe geldiğinde ise, olmadık bir sorun, bir tartışma çıkartırlar. Konu bakirelik olmaz, başka bir şeyi bahane ederler ve sonra da "bak işte anlaşamıyoruz, ayrılalım derler" ya da ben seni çok sevip istiyorum ama ailem karşı çıkıyor, ailemi karşıma alamam o yüzden evlenemeyiz derler.
Klasik erkek taktikleridir bunlar...

Yargılamam beni alakadar etmiyor. Ama evlenmem, beni deli mi zkmiş onca imkan varken elimde gidip taş gibi hatunlarla yatmıyorum. Kendi taşımı bekliyorum ben, ona özelim awq

Sevilir de, evlenilir de... Yapmıştır bir hata demeyeceğim. Hata olup olmadığını söylemek bana düşmez. Yargılamam. Bundan pişmanlık duymuyor olmasını tercih ederim.

Ya bırakın şu bakirelik gibi deli saçmasını koca karı işlerini insanın kendi bedeni kendi organı senden öncekinden kime neki