Sevgilim beni çok seviyor ama ondan bazı şeyler gizliyorum, sizce anlatmalı mıyım?

Valla böyle de huzursuzum bana çok güveniyor, çok vicdan azabı duyuyorum. Sevgisinin tadını bile çıkaramıyorum taktım bu meseleye

O kadar haklısın ki... Vicdanımın sesini nasıl susturabilirim peki?

İlişkiye girmedim ama srtnme gibi bir şey yaşadık ve yanlışlıkla ucu biraz...
İşin içinde başka detaylar var, dur dediğimde ısrar etmesi, oraya normal bir kafayla gitmemiş olmam, seviyormuş gibi davranıp güvenimi kazandıktan sonra işi bitince yol vermesi vs. Yani bayağı mağdur edildim anlayacağın ve bu olay benim üzerimde travma bıraktı.

Her konuda dürüst olmak istiyorum, beni olduğum gibi kabul etsin istiyorum keşke en baştan anlatsaydım şimdi belki yaşadıklarımı bir şekilde kabullenir ama ona yalan söylediğim gerçeğini kabullenemez :(

Her detayını irdeleyip üzerimde baskı oluşturmayacaktı o zaman, anlatmak istemiyorum dediğimde saygı duyacaktı. Tek suçlu ben değilim ki bu yaşadığım olayda da mağdur edildiğimi düşünüyorum ama o bunu anlamayacak ve saygı duymayacaktı. Bir de küçük veya büyük yalan mutlaka her ilişkide olur senin hiç yok mu yalan söylediğin bir ilişkin?

Tamam çok teşekkür ederim kendimi affettikten sonra tekrar düşünürüm

Herkes aynı şeyi söylüyor ama benim içim içimi yiyor

Söyledim kardeşim, o kişiden bahsettim, bir yakınlık kurduğumuzu söyledim. Sorumlu olduğum kısım bu kadardı... Sevdiğim adamın gözlerinin içine bakıp başka bir erkeğin bana nasıl dokunduğunu, ne kadar ilerlediğini nasıl anlatırım ki... Onun da bunu sormaması gerekiyordu, başta kendisi saygısızlık etti, detayları anlatmak istemiyorum dediğimde saygı duymalıydı aynı şeyleri yüz kere bin kere sormanın gereği neydi ki... Bildiği kadarı bile ona fazla ve evet hiç anlatmamalıydım ama çok ısrar etti.

Bir de bu konularda çok tecrübesizim o münasebetimin olduğu çocukla sadece bir gün görüştüm ondan önce çok uzun yıllar hiç sevgilim olmamıştı, kimseyle oturup karşılıklı konuşmadım, geçmişimle ilgili soru sorulduğunda ne söylemem gerektiğini bilmiyordum, acemice davrandım.

Onu söyledim zaten. Nerene dokundu diyor, baştan sona anlat diyor saat kaçta gittiğimden kaçta döndüğüme kadar en küçük detayları bile es geçmeden anlatmamı istedi benden bu bana saygısızlık değil mi?

Tam bir birliktelik olmadı zaten, svştik dedim onu da yanlış anladı sonra düzeltmek zorunda kaldım ilişkiye girmediğimi ama başka şeyler yaşandığını söyledim detaylara girmek istemiyorum dedim bu kez de onu merak etti ve yine ısrarla sormaya devam etti ben de bir noktada onu durduğumu söyledim devamında yaşadığımız bazı şeyleri anlatmadım. Anlatamazdım...

Ona anlatmadığım şeyi size niye anlatayım ki... Onun olmamış hiç

Evet gerçekten. Üzerimde baskı hissettiğim için yalan söylemek zorunda kaldım oysa en başta bunları konuşmak istemediğimi söylemiştim zaten

Haklısınız ama anlatmayınca da benim vicdanım rahat etmiyor

Bir kısmını anlattım zaten, saygı duyduğunu söyledi ama arada bir konuyu gündeme getirip canımı sıktı

Anlatmamaya karar verdim, önce kendime saygı duymasını öğrenmeliyim sonra da kendimi affetmeliyim fark ettim ki bu ona karşı değil kendime karşı yaptığım bir saygısızlık, kendimi koruyamadığım için kızıyorum kendime. Kendimi affettiğimde vicdanım da rahat edecektir.

Yani anlatmalı mıyım anlatmamalı mıyım?

Fakat vicdanım rahat etmiyor ve onu kandırıyormuş gibi hissediyorum

Çok teşekkür ederim, burada bir sürü yargılayıcı yorumlara maruz kaldım, kendimi daha fazla sorguladım. Onu gerçekten çok seviyorum ve yanlış bir şey yapmak istemiyorum, açıklamanız bana kendimi daha iyi hissettirdi ben kötü biri değilim ve sevdiğim adam için birçok fedakarlık yaptım birileri hâlâ saf buldun kapakladın falan diyor halbuki ben de çok saftım öncesinde sadece bir kişiyle yakınlık kurdum o da beni kandırarak duygularımı suistimal etti, ısrarcı davrandı. Ben bundan sevgilime bahsettim ama sadece bazı detayları atladım. Buna rağmen hâlâ vicdan azabı duyuyordum artık önce kendimi affetmeye çalışacağım, önce kendime saygı duymayı deneyeceğim.

Sizi anlıyorum ama benim yaşadığım olay aşktan ziyade suistimaldi, duygusal anlamda tatmin edip bir şeyler yaşandıktan sonra arkadaş kalalım diyen biriydi sevgilim de saygılı davrandı yalan yok, kendi hiçbir şey yaşamamış olmasına rağmen hemen kabul etti, normal karşıladı ama daha sonra bunu birkaç kez daha sordu ve tüm detayları anlatmamı istedi, en sonki konuşmamızda ise onu inandırmak için yemin ettim ve o da bunu bir daha sormayacağını söyledi. O günden sonra ne zaman güzel bir söz söylese mahçup hissediyorum kendimi beni meleğim diye seviyor, kızım diye seviyor, küçük bir kız çocuğu gibi davranıyor ve yüzüme bakarken gözleri doluyor nasıl içim rahat etsin ki bu durumda... Benden önceki sevgilileriyle hiçbir birliktelik yaşamamış ama benimle yaşamak istediğini söylüyor, onları içim almadı ama senden eminim diyor nasıl diyebilirim şimdi dur ben sana yalan söyledim diye... Söylemek zorunda olmadığımı biliyorum ama hâlâ içim rahat değil.