Bakire olmadığım için kimseyle evlenemiyorum, ömür boyu böyle mi devam edeceğim?

@97-Mila- Öncelikle yanlış olan eylemi doğru bir şekilde tespit etmemiz gerek. Benim ölçütlerime göre bakacaksak eğer, müslüman olduğum için zina etmenin haram olduğunu ve yanlış olduğunu söyleyebilirim. Şayet bakire olduğunu iddia eden bir erkek, evli olmadığı halde ondan böyle bir istekte bulunuyorsa; o erkeğin haram olduğu için bu güne kadar zinadan kaçındığını söyleyemeyiz. Muhtemelen ya yalan söylüyordur ya da fırsat bulamamıştır ve ilk fırsatı da muhatabı olan kadındır. Bu durumda kadın için önem arz eden değerler devreye giriyor. Eğer kadın daha önce bu günahı işlemiş ve tövbe etmişse zaten bir hassasiyeti olduğunu kabul edebiliriz. Akıllı müslüman aynı hatayı 2 kere yapmaz. Daha önceki erkek gibi bırakıp gitme ihtimalinin yanında, kızın kendisini de günaha sokacak bir eylemi tekrarlamaması gerek. Bana göre o kadın için doğru olan erkeği terk etmesidir. Sonuçta evlilikteki asıl hikmet kişilerin birbirini hayra teşvik ederek hem dünyasını mutlu ve huzurlu bir şekilde geçirmek, hem de ahirette ebedi saadeti kazanmasına vesile olmaktır. Eşler ölene kadar değil ahirette de evliliklerine devam ederler. O yüzden bencilce sebeplerle kendisinden günaha girmesini isteyen bir erkekten uzak durmak o kadın için daha hayırlı olacaktır diye düşünüyorum.

@97-Mila- Allah, Rahman ve Rahim'dir. Tövbe edip kendisine yönelinecek daha merhametli biri var mı sence? Eğer samimi bir şekilde af dilersek Rabbimiz hepimizi affeder. Yeter ki ilk adımımızı atalım.
"Ancak tevbe edip hallerini düzeltenler ve gizledikleri gerçekleri açıklayanlar başka; ben onların tevbesini kabul ederim. Çünkü ben, tevbeleri çokça kabul eden ve merhameti bol olanımdır." Bakara 160. ayet

@97-Mila- Ayetin tefsirini atıyorum. Biraz uzun ama kastettiği o değil.
"Peygamberimiz (s. a. s.)’in nübüvveti, gönderileceği yer ve bir kısım sıfatları hem Tevrat’ta hem de İncil’de yazılı bulunmaktaydı. Yahudi ve hıristiyan din adamları bunları okuyup durmakta ve pekiyi bilmekte idiler. (bk. A‘râf 7/157) Fakat onlar, bu gerçekleri insanlardan gizliyorlar ve insanları ona tabi olmaktan uzaklaştırmaya çalışıyorlardı. Rivayete göre Ensâr’dan bir grup, yahudi âlimlerinden bazılarına Peygamberimiz’in Tevrat’taki vasıflarını ve ahkamla ilgili bazı âyetleri sormuşlardı. Yahudiler bunu gizlediler ve söylemekten çekindiler. Bu hâdise üzerine âyet-i kerîme nâzil oldu. (Taberî, Câmi‘u’l-beyân, II, 72-73) Fakat sebebin hususi oluşu, hükmün umumi olmasını engellemeyeceğinden dolayı âyetin hükmü, dini hükümler ve bilgilerle alakalı olarak bildiği herhangi bir gerçeği gizleyip söylemeyen herkesi içine almaktadır.

Allah Resûlü (s. a. s.) bu hususta şöyle ikazda bulunur: “Bildiği bir ilimden sorulup da onu gizleyen kimseye, Allah kıyamet günü ateşten bir gem vurur.” (Ebû Dâvûd, İlim 9; Tirmizî, İlim 3)

Bu sebple meşhur muhaddis sahâbe Ebu Hüreyre (r. a.): “İnsanlar Ebu Hureyre’nin çok hadis rivayet ettiğini söylüyorlar. Eğer Kur’ân’da şu iki âyet-i kerîme olmasaydı, hiçbir hadis rivayet etmezdim” demiş, sonra da bu âyeti okumuştur. (Buhârî, İlim, 42) Diğeri ise Âl-i İmrân sûresi 178. âyet-i kerîmedir. (Taberî, Câmi‘u’l-beyân, II, 74)

Dolayısıyla Allah Teâlâ’nın, gerek Tevrat ve İncil, gerekse Kur’ân gibi ilâhî kitaplarda haber verdiği apaçık delilleri; Allah’ın emirlerine, hükümlerine, bunlara iman edip tabi olmanın lüzumuna işaret eden ve hidâyetin ta kendisi olan âyetleri gizlemek haramdır ve büyük bir günahtır. Bunları gizleyen, ihtiyaç anında söylemeyen, yaymayan ya da yayılmasına engel olan, yahut onu tamamen veya kısmen değiştirip karıştırmak gibi yollarla gizleyenler büyük bir yanlışlık içinde bulunmaktadırlar. Bu âyetler onlara va‘dedilen dehşet verici azap ve tehlikeleri haber vermektedir."
Tefsiri bu şekilde. Senin söylediğin şeyse günahı ifşa etmek. Ancak tövbe ettiğin günahını insanlara anlatmaman gerekiyor. Hatta bununla ilgili bir hadis de atayım:
"Ümmetimin hepsi affa mazhar olacaktır, günahı alenî işleyenler hariç. Kişinin geceleyin işlediği kötü bir ameli Allah örtmüştür. Ama, sabah olunca o: 'Ey falan, bu gece ben şu şu işleri yaptım!' der. Böylece o, geceleyin Allah kendisini (n işlediği günahı) örtmüş olduğu halde, sabahleyin, üzerindeki Allah'ın örtüsünü açar. İşte bu da günahı alenî işlemenin bir çeşididir." (Buharî, Edeb 60; Müslim, Zühd 52-2990).

@97-Mila- Rica ederim. Bir hakkımız yok, asıl dinlediğiniz için ben teşekkür ederim.