Bakire değilim ama bunu sevdiğime söylemek istemiyorum. Söylemesem yanlış mı olur?

5 sene önce bir sevgilim vardı. İlk cinselliğimi onunla yaşadım, sözlenmiştik ama yüzüğü attım. Zaten bağırıp çağırıp küfrediyordu. Bir de bana şiddet uyguladı, dışarı çıkıp haber vermediğim için vurdu bana. Oysa annemle bir aile dostumuzun evine gitmistim. Telefonum şarjdaydı diye telefonu evde bırakmıştım. Beni dövdüğü için ayrıldım.
Yediremedi yüzüğü atmamı, mahallede ve tanıdıklar arasında adımı çıkardı. Tanıdık eş dost kimse beni almak istemedi. Ailem de duydu. Babam evden kovdu, teyzeme gittim, sonra kabul ettiler. Ama sonra ne sevgililik ne de cinsellik de yaşama isteğim hiç olmadı kimseyle. Utandım.

Yeni işe girdim 8 aydır çalışıyorum muhasebede. Orada bir çocuk var. Ondan hoşlanıyorum. O da benden hoşlanıyor. Öğle yemeğine gittik.. Yalnız olup olmadığımı sordu. Ben de ona 5 senedir kimse yok dedim. Sözlenmiştim, yüzük attım dedim. Neden diye sordu. Şiddet uyguladı ondan habersiz evden çıktım diye dedim. Zaten beni çalıştırmak da istemiyordu dedim. Aşırı sinirlendi. Vurdu mu sana dedi. O tarz bir şey işte dedim. Sen çok sakinsin sana bunu yapan kime neler yapar. Umarım tutuklanır manyak dedi. Sonra utanarak sanırım benim sözlüm olsaydın, yüzüne dokunamazdım bile dedi.

Bu çocuktan anneme bahsettim. Ama annem bana karısından boşanmış bir tanıdık bulmuş onunla görüş diyor hep. Bu çocuğa bakire olmadığını söylersen istemez seni dedi. Genç daha gider düzgününü bulur, napcak seni çok mu güzelsin çok mu paran var. Niye alsın seni kocana bile saklayamamıssın der dedi. Ama çocuk bizim çevremizdeki insanlar gibi değil. Daha modern birisi. Beni her gördüğünde "oh ofise gün doğdu" falan diyor. Tüm iş arkadaşları diyor görüş onunla sana geldiğin günden beri aşık diyor.
Kızlara durumumu anlattım, ama onlar da bana "takma bu kadar, şans ver şimdi sonra konuşursun, eğer istemezse seni onun bileceği iş olur, ama öyle bir adam değil, değerin gözünde düşmez, seni gerçekten seviyor" dediler.