Hayırlı sandığım sevdiğim insan meğer şer çıkmış, vazgeçtim.. İyi mi yapıyorum?

Beni seven ama beni sadece arzulayan birisini sevmem beklemem aptallık mı? Yoksa aşk yanıp tutuşmak mı? Yani şöyle; genç bir kız olarak artık kadın yaşına geldim, sırf onu sevdiğim şans verip beklediğim için.. Tüm hayallerim yok oldu.. evlilik istedim onunla ama o beni hep şehvetle arzuladı, bana sahip olmak istedi. Beni dikizledi, stalk etti vs ama ben hep sevdiğim için sineye çektim vs şimdi de namuslu sadece bir kız istiyor.. Namusumu korudum şükürler olsun ama beni haketmiyor çünkü evlenmiş boşanmış çocuklu da olabilirdim 14 yıl içinde. Ayrıca nefis bu benimde yeri geldi canım istedi ama nefsime hep hakim oldum, o hayatını kızlarla yaşarken.. Geçen gün bana yazdı ve benimle sevişmek istediğini yazdı ama iğrenç bir şekilde.. Bende malum ellhamdüllah Müslüman olduğum için artık dini daha çok okuyorum ve onun bana hayırlı olmadığına bizzat kendim çapımda kanat verdim çünkü o benim en büyük imtihanım ve sınavım oldu diye düşünüyorum..

çünkü bana hep sapıkça yaklaştı.. nitekim seven erkek benim gözümde yar , eş helali olarak hayal etmesi gerekirdi sevdiğini? Öyle değil mi?

yaşım 35 olmuş olsa bile artık hayırlı bir kimseye aşık olmak tek umudum ve tek hayalim diyebilirim