Kafam çok mu karışık?

Bu ihtimali de düşünüyorum hep. Belkide doğru bilmiyorum. Ama onunla aramdaki elektrik nasıl anlatırım bilmiyorum sanki bedenlerimiz bir çeşit mıknatıs gibiydi birbirimizi çekiyorduk. Yaklaştığında nefesim kesiliyor gibi oluyordu. Dokunduğunda ferahlıyordum ondan uzak geçen her saniye hani böyle susarsın da su içmedikçe susuzluk çekersin ya. Öyle hissediyorum. Kanmam lazım çok yoğun hissediyorum bu duyguyu

Başkasını istemiyorum onu istiyorum. Bana kimse onun gibi bakmadı kimse onun gibi yaklaşmadı. Umursamayabilirdi. Kendi alacağı zevke bakabilirdi. Yüzüğümü avuçlarının arasına alıp sana kıyamıyorum ileri gitmeyelim dedi. O bakışları hiç gözümün önünden gitmiyor. İçi gidiyordu sanki. Yanıyorduk. Ölecek gibi yanıyorduk. Ailelerimiz izin vermezlerdi, akraba evliliği hoş görülmüyor çünkü. Biz ailelerimizin isteklerini düşünmek zorunda gibi davrandık. Kendimizi hiç düşünmedik. Bunu denemedik. Amcamın karşısına çıkıp kızını seviyorum diyemem yapamam bana babamdan daha fazla babalık eden adamı yıkamam diyişini ama birbirimizden kopamayışımızı unutamıyorum. Karların arasında üşüdüğümde o sıcacık dudaklarını, o seni seviyorum diyişini unutamıyorum. Ben evlendikten sonra zaten onu bir defa gördüm. Bana hiç bakmadı benden tarafa hiç dönmedi yüzünü

Ruhumun kimsenin bilmediği, erişemediği yerlerine erişti o. Gerçekten yıllarca sevmeye devam ettim onu. İçimde iyileşmeye çalışan ama kabuk bağlayamayan bir yara gibi kaldı. Evlendiğim ilk aylardan itibaren hata yaptığımı anladım. Ama geri adım atamadım şu noktaya ulaşıp boşanmaya karar vermek de zordu. Başkasını sevdiğimi kabullendim. Savaşmayı bıraktım. Olmuyordu. Uyuyunca uyanınca yemek yerken alışveriş yaparken seks yaparken her ne yapıyorsam başka bir şey düşünemiyorum olmuyor.

Muhtemelen hayır. Tam emin değilim ama içimdeki cinsel dürtünün beni daha yoğun duygulara sevk ettiği kısmına yarı yarıyayım. Kuzenimle yaşadığın şey cinsel çekimden daha fazlaydı. Nasıl tarif etsem. Aramızda yoğun duygular vardı. Ben o duyguları o benden uzak dursa da beslemeye devam ettim. Birlikte çekildiğimiz fotoğrafı çerveleyip baş ucuma koydum. Bazı geceler resmine sarılıp uyudum. Bendeki hırkasını koklayıp ağladığım günler geceler oldu. Bu evlenme işini de belki onu unutmamı sağlar diye sıcak bakmaya başlamıştım. Görücü usulü sıfır duygu ile evlendik. Ama kuzenime karşı duygularım o zaman bile yerli yerinde duruyordu. Baskılamaya başladım kendi kendime sen artık evlisin unut onu demeye başladım. İnanmazsın belki ama 14 yıldır bir gün bile ismini anmadığım olmadı. Sayıklayıp durdum. Düşüncelerimi kapatıp baskıladığım için şimdi samki bana artarak ve daha yıkıcı bir şekilde geri döndüler.

İletişim derken onunla mı?

O zaten beni reddeder, belki de çoktan unutmuştur. Hatırlamıyordur bile.

Belki olacak bir şey belki hiç olmayacak bir şey ama içimden atamıyorum

Yaz lütfen. Benim düşüncem daha önemli değil mi?

Ben merak ediyorum yargı da dağıtmam merak etme çok da aşağı değil benim durumum da.

Yazdım