Sadece yazmak istedim?

Birini çok istedim o kişiye "X" adını kullanalım. X 'i hayatımda olmasını çok istedim. Ona sarılmak, beraber uyumak, beraber eğlenebileceğimiz şeyleri yapmayı çok istedim. Hayatımda olsun benim olsun istedim. X' in bana yaklaşımı benim çok hoşuma gidiyordu. Ayda bir ya da iki defa görüşüyorduk. Ama ben tüm gün yanıma olmasını hep beraber olmak istiyordum. Yanıma geldiği zamanlar çoğunlukla kafası güzelken geliyordu. Bana biraz dertlerini anlatır sonra sarılır uyurduk. O gece benden mutlusu olamazdı. Ama bana karşı niyetini aslında biliyordum ama kendime buna inandıramıyordum. Ne kadar söylesem de kendime sözler de versem bir daha yüz vermeyeceğime dair bir mesajına bir arayaşına kendimi yanında buluyorudum. Aslında onunla olmama gereken bir çok şey vardı kurduğu cümleler bile aslında çok ağır yanlış cümleler sadece cinsellikti amacı. Farkındayım ama gene de kendi ona karşı durduramıyor söylediği şeylere kulak asmadan onu istiyordum. Ona bakmak ona sarılmak, onu öpmek o kadar hoşuma gidiyordu ki. Kadınlık gururuna dair hiç bir şey kalmamıştı. Onunla hiç cinsel lik yaşamadım. Yaşasaydım çok pişman olacağımı biliyordum ama deli gibi de istiyordum. Onun amacının o olduğumu bildiğim halde. Şimdi ondan çok uzağım. Numarasını sildim, zaten sosyal medyadan da asla takipleşmiyorduk. Gece bana dünyanın en güzel en mükemmel kadını gibi davranıp sabah direk yanımdan beş karış suratla yok oluyordu. Beni kırıyor ve inciltiyordu. Aklıma geliyor arada dünya üzerinde tek hakkımı helal etmeyeceğim insan kendisi. Bazen Allaha yalvarıyorum içimdeki ona karşı olan arzuyu, sevgiyi alması için. İçimde yaşattığı acıyı alması için dua ediyorum sonra kendimi gene X'i düşünürken buluyorum. Biz neyiz diye sorduğumda sevgili olmadığımızı ama arkadaş da olmadığımızı söylerdi. Asla netlik yoktu. Bazı erkekler bazı kadınların intikamını alıyormuş gibi yaşıyor. ya da eski ilişkisini unutmak için kullanıyor ya da sadece cinsel ihtiyacını gidermek için. Peki o engel olamadığım duygular? Hala acı veriyor. Bir daha görmeyeceğim bildiğim halde bir daha onunla iletişimim olamayacağını bildiğim halde neden hala acı çekiyorum? Neden bunları düşünüp istemsizce gözlerimden yaşlar süzülüyor? İlk başlarda hep diyorum ki kendime dokunmaya ihtiyacın var sevgiye açsın ilgi görmeye ihtiyacın var işte doldurmaya çalışıyorsun vs. Hep kendime bir bahane buluyordum. Ama fark ettim ki ben sadece bunları X de görmek istiyorum başkalarından istemiyorum. Ben kendimi çok kötü hissediyorum. Sadece yazmak istedim. Ben onun için üzülürken o nun umrumda olmadığımı bildiğim halde...