İlişkiye rahat rahat başlayabiliyor musunuz? Karşı cinse güvenebiliyor musunuz?

Ben 29 yaşındayım daha hiç erkek arkadaşım, sevgilim olmadı. Sevişmedim, el ele de tutuşmadım. Öyle silik bir karakter de değilim çirkin de değilim. İşsizlikten, evlenince boşanma ihtimalinden dolayı kimseyle evlenmedim. Sevgili olmama sebebim de ailem muhafazakardır. Sevgilim olduğunda aileme yalan söylemek zorunda kalacağım. Şimdiki erkekler cinsellik yaşamadan evlenmiyorlar. Beni gece dışarı çıkartmak isteyecek çıkamayacağım, tatile ya da şehir dışına bir yere götürmek isteyecek gidemeyeceğim. Sevgilim olması demek sürekli ailemle o erkeğin arasında kalmam demek olacağı için aileme yalan söylediğimde onlarla aram, ilişkim bozulacağı için sevgili falan yapmadım. Benim fikrime gelirsek düzgün bir işim, maaşım olduğu ve tek yaşadığım taktirde tatile de giderim eve de çağırırım her şeyi de yaparım. Ayrılırsak da hayata dair güvencem olduğu için yine hayatıma normal şekilde devam ederim diyorum. Fakat şu an aileme ekonomik olarak bağımlı yaşıyorum. Ailemle yaşıyorum. Olur da sevgilim olduğu anlaşılırsa tamam babam annem dövmez etmez ya da kötü söz söylemezler tabii ki ama evleneceğim gözüyle bakacaklar. Daha çok dikkat edecekler yapıp ettiğim şeylere. Evde süslenip biraz dekolte giyinip makyaj yapıp sevgilimle buluşmaya gitme konusunda ailemden çekiniyorum. Ve babam buna izin vermeyecek kızacak. Gizlesem bu sefer de yalan söylediğimde o yalan ortaya çıktığında daha kötü olabilir. Hadi diyelim ki bunu aştım ve o erkekle sevgili oldum. Birlikte olacağım diye ailemi babamı karşıma aldım edilecek kavgaları ettim diyelim peki o herifin benle evlenmemesi durumunda (ben de ayrılabilirim) aileme mahçup düşeceğim. Hele ki sevişsem seks falan yapsam annemin diline düşeceğim. Ben öyle diğer kadınlar gibi bekaretim gitmesin diye arkadan ağızdan yapmayacağım ne olacaksa olur. Ben bu yaşıma kadar bu olacak şeyler yüzünden sürekli sevgili bulmayı erteledim. Evlilik konusunda da olur da boşanırsam ekonomik özgürlüğüm hala olmaması yüzünden kendime güvenim yok. Devlete atanmaktan başka şansım yok. Özelde zaten sefiller hayatı yaşatır mesleğim bana. Benim gibi bu tarz çatışmalar yaşayan kadınlar var mı?