Sevgilimle cinsellik yaşarsam basit mi olurum?

Birine kendini cinsellik yaşamadan da adayabilirsin yalnız. İşte hatayı burada yapıyorsunuz maalesef. Sevgi ve cinsellik çok farklı şeylerdir. Mesela çoğu kız hala daha şu erkeği cinsel açıdan tatmin edersem beni sever mi diye saçma bir düşünceye sahip. Cinsellik yaşayarak kimse kimseyi sevmez. Cinsellik yaşadı diye de seven birisi soğumaz. Cinsellik doğanın kanunudur, dürtüdür, her insanda bulunur ve sana çekici gelen herkese karşı o dürtüler hissedilebilir. Sevgi öyle mi? Sevgi çok yoğundur, herkesi sevemezsin. Erkekler nefsini kontrol edemez ya da etmek istemeyiz diyelim buna gerek duymayız bizim için daha basit, yüzeysel bir şeydir cinsellik. Bu yüzden zaten bu yok acaba beni seviyor mu, kullanıyor mu tarzında saçma sorular soruluyor sürekli. Kadınlar hala öğrenemedi maalesef erkeğin sevgisinin buna bağlı olmadığını. Biz sevsek de arzularız, sevmesek de. Fark az önce belirttiğim gibi o kadını ne kadar istediğimizden belli olur ve ondan başkasını istemiyor olmamızdan veya gösterdiğimiz ilgiden, yaptığımız fedakarlıklardan. Kimseyle cinsellik yaşadık diye de kullanıyor olmuyoruz. Tabii yatmak için seviyorum diye göz boyayanlardan bahsetmiyorum o ş*refsizliktir.

Bunu ilk günlerde anlamayabilirsin ama mutlaka kendini ele verir. Bana göre, kendimden yola çıkarak bir erkeğin cinsellik olmadan sabretme süresi 3-6 ay arasıdır. Birini gerçekten sevdiğimizde ilk başta onu o şekilde düşünmek istemeyiz, çok masum buluruz o kadını. Dokunmaya kıyamamak dediğimiz şey vardır ya o durumu yaşarız. Yalnız şunu belirteyim eğer cinsellik konusu açılırsa mesela sen izin verdin ya da bir imada bulundun falan, o zaman yelkenler fora olur sonrasında hep istemeye başlarız o dokunmaya kıyamama olayı ortadan kalkar. :D Diyelim sen açmadın konuyu 3-6 ay geçti, bu sefer de erkek artık kendisi açmak ister artık dayanamaz. Bu sürede sen istemediğini belirtirsen ve seni seviyorsa zorlamaz konuyu kapatır saygı duyar. 6 aydan sonra açmak isterse ve sen hala olmaz dersen eh yeter ama moduna girer seviyorsa da sevgisi bitmeye, soğumaya başlar. Bunun dışında yine diyorum ilgisinden anlarsın. Mesela arkadaşlarıyla dışarı çıktı ve eğleniyor mu? O anda bile aklına sen geliyorsan ve hiç olmadı seni özledim diye mesaj atıyorsa seviyordur. Oyun oynuyor ve buna rağmen sana hızlıca dönmeye çalışıyorsa. Yorgun olsa dahi seninle biraz daha konuşmak adına uykusundan feragat ediyorsa. En yoğun ve zor anlarında bile hala sana vakit ayırmaya çalışıyorsa. Senin dertlerini dinliyorsa. Misal biz dedikodu sevmeyiz, zerre umurumuzda değildir. :D Sen ona izlediğin bir programda olan bir şeyi veya arkadaşlarınla alakalı bir durumu anlatırken bile seni hala hevesle dinliyor ise... Bu gibi şeylerden anlarsın işte.

Var aslında da işte doğru insanlar birbirlerine denk gelmiyor. :D Kadınların ergenlik dönemi çok sıkıntılı. Genelde sizi umursamayan, değer vermeyen, tersleyen serseri denilen tiplere kaptırıyorsunuz kendinizi. O kıymet bilen masum adamın kalbi de katılaşıyor bu yüzden, madem öyle ben de ş*refsiz olayım moduna bürünüyor. Sonra o da gidip başka kızların kalbini kırıyor. Böyle böyle domine taşı gibi herkesin birbirine sevgisi, saygısı, anlayışı bitiyor.

Kızlarda da durum böyle. Eğer öyle olmasa erkeklere karşı bu kadar güvensiz olur muydunuz? Hayatımda hiçbir kadına kötülüğüm dokunmadı, oldukça güvenilir ve zararı dokunmayacak biriyim ama habire kızların güvensizliği ile uğraşmak durumunda kalıyorum sırf önceden birisi güvenini sarstı diye. :D

Öyle tabii, herkes kendini haklı bulur zaten.

Bravo o zaman sana. :D Kadınlar genelde erkeği her konuda suçlamaya bayılıyorlar.

Böyle mantıklı ve olgun düşünebiliyor olman güzel bu konuda. Mesela sana kendi yaşantımdan bir olay anlatsam eminim sen kadınlara hala nasıl düşman değilsin dersin. :D Tüm sevgimin, merhametimin içine edildiği anlar oldu.

Yok yavrum anlatmam. :D En azından yorumda herkesin okuyacağı şekilde anlatamam rahatsız olurum. Baya m*la bağladığım durumlar oldu çünkü. Ben bunu kendime nasıl yakıştırdım böyle birine nasıl değer verdim gibisinden. :D

Benimkiler bambaşka boyutlara ulaştı. Şöyle bir bakıyorum hayatıma, düşünüp sorguluyorum. Kadınlara nefret duymamam için hiçbir neden bulamıyorum vicdanımdan başka. :D

Ama şöyle düşün. İnsanın sevdiği ona suçsuz gelir zaten. Masum, melek gibi görürsün. Sana kötülük de yapsa altında iyi nedenler aramaya uğraşırsın. Yani mantıken bizim en suçsuz gördüğümüz bile böyle canımızı yakıyorsa, biz başkasına nasıl iyi olalım? :D

Ben zaten kadınlara nefret duyuyorum demiyorum ki, mantıken duyguları bıraktığımda duymam gerek onu söylüyorum. :D Hiçbir insanın suçunu başkasına mal etmem, sevmem bunu. O, o kişinin ayıbıdır. Biri bana yalan söyledi diye hemen kesin bu da söyler yanılgısına girmem.

Evet öyle. Artık ilk hangi cins veya hangi insan başlattı bunu bilmiyorum ama bir elime geçirsem çok fena yapacağım. :D Eğer bilmek istiyorsan o bahsettiğim olayları özelden anlatabilirim.