Ya böyle gerçekten sevmeye sevilmeye masumca başlayan ve ilerleyen o güzel ilişkilere inanan var mı?

Çağımızda temiz, erdemli, kirlenmeden yaşamak zor ve çileli bir yoldan geçmeyi gerektirir. Ama bu yol temizdir, insanidir, kutsaldır. Derinliği, güzelliği, anlamı olan bir yaşam biçimidir. Gerçek sevginin özlemini duyarak ve bu duyuda kendini bulan insan nereye giderse gitsin, nerede yaşarsa yaşasın insan kalır. Çünkü insanın insan olarak kalması, insanın sevgisinden, dürüstlüğünden ödün vermemesi, ben kalması gerekiyor. Sevgi, özlem, bilinç, kişilik derinliği yaratır insanda. Mağazalar, lüks arabalar, günübirlik sevgiler değil... En eski ve zamanın yok edemediği tek yüceliktir sevgi, Dil ucuyla sevgi edebiyatı yapmak, mevsimlik, günlük, gecelik aşk yaşamak, sevişmeyi sevgi ya da aşk sanmak; Cehalet, budalalık, aymazlık ve sevgiye ihanet etmekten başka bir şey değildir. Bu sevgiye yapılan en büyük vefasızlık, insafsızlık ve kötülüktür bence. Sevgi insanın yüreğinden doğan ve zamanla insanın bütün benliğini, hücrelerini saran kutsal bir duygudur. Gerçek sevgi (kavramı) gecelik, mevsimlik, anlık aşklarla ölçülemez. Mutlak emek verilmesi gereken ve paylaşılarak büyüyen, büyütülen, anlamı, değeri, rengi, kokusu, aklığı, ışığı olan bir duygudur. Günümüzde pek çok insanın elbise değiştirir gibi sevgili değiştirmesi ve seviştik sözcüğünü “aşk yaptık” sözcüğüyle eş tutmalarını şaşırtıcı ve o kadarda tiksindirici buluyorum. İnsan psikolojisinde yüce ve kutsal duygu girişimlerini besleyen sevgiler olduğu kadar, bazılarında da insanı süflüleştiren, onu aşağılık bir yaratık haline gelmesini kışkırtan birtakım ucuz, nefsi ve iğrenç tutkular da vardır. Ki, bunları aşk, ya da sevgi sanmak cehalet ve aptallık değil de nedir söyler misiniz? Günümüzde bazı çevrelere baktığımızda ortada ne aşk var ne de sevda! Var olan sadece kızışmış duyguların yarattığı cinsel tüketim. Sevişmek için duyulan iğrenç arzu. Cinsel ilişkinin bu kadar sıradanlaşmasını savunmak, tepki göstermemek, gençliği içinden çıkılmaz bir bataklığa sürüklemek demektir. meselenin asıl en kritik tarafı ne yazık ki, pek çok insanın bu aşağılık tutkuları sevgi, ya da aşk olduğunu zannetmesidir.