Aşık olunan kişiyle sevişmek nasıl olur?

Umarım çok aşık olduğunuz başka biri olur ve evlenirsiniz.

ondan başka birine aşık olamam ki ben. hayatımda tek istediğim insandı. evlenmeyi sadece onunla düşünürdüm, artık asla düşünmüyorum. ve bence zaten aşk insanın hayatında sadece bir kez olur :)

Peki aşık olduğunuz kişiyle dolu dolu yaşamadıysanız aşkınızı yine bir kere mi olur bir başkası olmaz mı

Çünkü bana olurum gibi geliyor

bence olmaz ya. dolu dolu bir şeyler yaşamamış olabilirsiniz ama tüm aşkınızı onda harcamış olursunuz. çok özlersiniz ama elden bir şey gelmez. hal böyle olunca da insan başkasıyla konuşmak bile istemiyor.

Ama ben hep aşkın insanın içinde olduğunu düşünürüm, içimizdeki aşkı karşıdakine biz veriyoruz. Bu aşkı ortaya karşımızdaki kişi çıkartıyor evet bu doğru, herkeste de çıkmıyor ortaya. Ama ben dünya üzerinde yalnızca bir kişinin böyle bir mahareti olduğuna inanmıyorum.

mantıklı aslında. ama yemin ederim ayrılalı 2 sene oluyor ve hiçbir erkek gözüme yakışıklı bile gelmedi. hiçbir erkekle tanışmak, arkadaş olmak istemedim. ha aşık olduğum bey çok mu yakışıklı, hayır. ama gözüm sadece onu görüyor. iki senedir her nefes alışımda kalbim acıyor beni aldattığını hatırlayıp. her sarhoş oluşumda ağlıyorum. her şarkı beni ağlatıyor. tüm anılarımız gözümün önünden geçiyor her an. onunla yaptığımız her şeyi şimdi tek başıma yapıyorum. her an içimde bir boşluk var, yarım kaldım ben. ama benim hayalimdeki bölümü kazanmamı çok isterdi, kazandım okuyorum. hep kedimiz olsun isterdi, sokaktaki her kediyi severdik onunla, kedi aldım kendi evime ve sokaktaki kedileri hala hep sevip her zaman mama koyuyorum kapımın önüne. onunla buluştuğum yerlere tekrar tekrar geliyorum ağlıyorum biraz özlüyorum, hep içimde bir burukluk. onunla izlediğim filmleri dizileri izliyorum, beraber okuduğumuz kitapları okuyorum, beraber dinleyip dans ettiğimiz şarkıları dinliyorum ama o yok bunları sadece ben yapıyorum. tek başıma. aldatma sebebi de (aldatmanın sebebi mi olurmuş) farklı şehirlere düştük. aynı şehirdeydik onlar taşındı, ben de birkaç ay içinde başka şehirde üniversite kazandım zaten. ben uzaktayken bana hep derdi seni özlüyorum yakınında olsam keşke. beni sevdiğini bilirdim ama içimde hep bir ukte vardı, ya yakınından birini bana tercih ederse diye. tercih edilmedim ama yakınından biriyle tek gece için aldatıldım. hayat çok acımasız. yine ağlıyorum. çok özledim..

Yaşadıklarının aynısını yaşadım:) sadece ben aldatılmadım ama onun hatalarından dolayı ilişki artık çıkmaza girdi. Ve bir noktada artık kendimi seçmek zorunda kaldım tercihimi hep aşktan yana kullanmış olsam kalıcı bir mutluluk yaşayamazdım, üç gün mutluluk olduysam üç ömürlük ağladım hesabı ilerlerdi. Benimde 3-4 sene sürdü sevgim aynı sizin gibiydim. Ama fark ettim onu unutmak istemeyen bendim çünkü içimde o kadar güzeldi ki o güzelliğe arkamı dönmek zor olurdu benim için. Yıldız Tilbe'nin sözü bu da içimde o kadar güzelsin ki onu seninle kirletmeyeceğim. Onu orada bıraktım sizin gibi gelse de dönmem ve geçmişe daha gözüm açık baktığım için soğumaya da başladım ondan. Bende kimseyi sevemiyordum hemen sıkılıyordum ne yakışıklısı ne başka bir şeyi hiç bir etki etmiyordu. Ama bir gün birisi bana şöyle dedi, sen bu ruh haliyle kimseyi sevemezsin senin sevilmeyi beklemen lazım. Düşündüm bu cümle hakkında, sonrasında şöyle dedi, eski sevgilini aratmayacak türden bir sevgi olması lazım. Yani seni eski sevgilinden çok daha kaliteli ve delice seven birisi olduğunda geçmişin üstünü örtersin. Buradaki püf nokta sevilmek, sen kimseyi sevmeye çalışma. Belki sana da yardımcı olur bu düşünce çünkü o günden beri daha farklı hissediyorum.

sevilemem ki. güzel değilim fiziğim falan da iyi değil. onları geçtim, elimde olmadan insanları tersliyorum, 1 2 arkadaşımdan başka kimseyle konuşmuyorum, mesajlara geç cevap veriyorum, konuşmak istemiyorum çünkü içimden gelmiyor bu. ayrıldığımız ilk zamanlar çok denedim unutmayı ya da başkalarıyla olmayı. bir iki çocukla datee çıktım, sanaldan insanlarla mesajlaştım, flörtleşmeyi denedim, etrafımdaki insanlarla tanışmaya konuşmaya sevmeye çalıştım. ama elimden bir şey gelmedi. bir ay kadar denedim bunları ama sonra elimde olmadan hepsini tersledim. bana yazan çok erkek vardı aslında (güzel değilim dedim, yanlış anlaşılmasın ama konuşup tanışmak arkadaş falan olmak isteyen çok vardı). yazanlara cevap vermedim. ya da verdiğim de oldu, ama insanlar bana ilgi verdikçe ben istemiyordum sanki sadece onun ilgisini sevgisini istiyordum. ben de insanlara boş ümit vermemeyi tercih ettim kimseye cevap vermiyorum artık. umarım ileride, başkasını sevmesem bile, bu üzgün hüzünlü yapıdan kurtulurum. hep böyle olsun istemiyorum. ama özlemeyeceğimi ya da soğuyacağımı düşünmüyorum. fakat alışmak istiyorum artık 2 sene oldu ve hala üzülmek beni fazla yoruyor. arkadaş edinmek ben de istiyorum birileriyle konuşmak, ortamlara gitmek eğlenmek. hep çağırıyorlar ama sanki onlarla eğlenmekten korkuyorum. gidemiyorum istesem bile yapamıyorum. o yanımda yokken ben gerçekten iyi olamıyorum. nasıl olur ki bu? nasıl becerebilirim alışmayı?

Kabullenmek. Her şeyi olduğu gibi, ya da kaldığı şekliyle kabullenmek. Kabullendikten sonra yolunuza devam edebilirsiniz ancak. Ve ben sizin mutlu olmanızı hayata karışmanızı ve yeniden hayata karışıp aşık olmanızı isterim..

çok teşekkür ederim bu konuşma için.. biraz da kabullenmeyi deneyeyim o zaman. iyi günler, umarım güzel kalplerde yer alırsınız her zaman :)

Teşekkür ediyorum, sizde öyle.. iyi günler..:)