Bekaretimi alan sevgilim iftirayla beni terk etti. Hayata küstüm, ne yapmalıyım?

Ortaokuldan beri on bir yıldır tanıdığım, altı aydır sevgili olduğum kişi ailelerimizi bir araya getirip benimle evlenmek istediğimi söyledi, yüzük taktık, söz kestik. Ona üç yıldır platonik aşıktım. Belki binlerce kez hayalini kurduğum şeyler gerçek oluyordu, o kadar mutluydum ki... Sonra onun evinde baş başa kaldık. Hem çok aşık olduğum için hem ilişkimizin ciddiyetine güvendiğim için ne yazık ki orada sevgilimle ilişkiye girdim. Kanamam oldu, yani kızlığımı kaybettim. Sevgilime "Biz birbirimize aidiz, hiç ayrılmayalım."dedim. Sadece beni öptü, hiçbir şey söylemedi. Üç gün sonra annesi evimizi bastı. Oğlunun yüzüğünü, söz hediyelerimizi suratıma fırlattı. Güya oğlu okuluma gelmiş, orada beni başkalarıyla y*iyişirken görmüş. Okulda beni soruşturmuş. Ben o yolun yolcusuymuşum. Okuldaki erkeklerin yarısıyla birlikte olmuşum. Benim hayatta onun oğlundan başka sevgilim veya yakınlaştığım biri olmadı. Bunların hepsi yalan. Başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Sözümüz de böylece bozulmuş oldu. Neyseki ailem bunun sevgilimin beni başından atma bahanesi olduğunu anladı, bana sonuna kadar destek oldular. Ama bekaretimi kaybettiğimi bilmiyorlar. Kendimi kullanılıp atılmış mendil gibi hissediyorum. Sevdiğim adamın istediği tek şey bedenimmiş. Geceleri gizli gizli ağlıyorum hep. İçimdeki pişmanlık beni öldürüyor. Nasıl tekrar ayağa kalkacağım?