Vermiyorum diye bana sınır oluyor ama ayrılmıyor da ne yapayım?

Bence kesinlikle onunla ilişkiye girmemelisiniz. Bekaretinizi kaybederseniz ve eğer nişanlınızdan ayrılırsanız zaten bir sonraki ilişkinizdeki kişi tarafından reddedilme ihtimaliniz yüksektir. Ayrıca eğer onunla ilişkiye girmeye kararlıysanız şunu bilin ki eninde sonunda pişman olacaksınız ve bunun da geri dönüşü zaten olmuyor. Evlenmeye karar veren çoğu erkek, kendi geçmişine bakmadan ''el değmemiş'' istiyor iki yüzlü bir şekilde. Kadınlar da erkeklerin bu tutumundan dolayı yaptıklarının arkasında duramıyor. Hiç öyle ben farklıyım demeyin çünkü bunun böyle olma olasılığı yüksek. Nişanlılığa da güvenmeyin çünkü insanlar, on yıllık eşlerini bile tanıyamayabiliyor.

Hanımefendiler, girdikleri cinsel ilişkinin arkasında duruyor olsaydı zaten ''kızlık zarı diktirme'' olayları bu kadar yaygınlaşmazdı. Üniversitede veya benzeri yaşlarda, bir anlık zevkin içinde veriyorlar özelini ve sonra da yaş ilerledikçe pişman oluyorlar. Hiç öyle demeyin ki ''bu devirde kimse bekarete bakmaz'' diye çünkü bakılıyor. Eli yüzü düzgün ve parası olan birisi, ilk şart olarak bakirelik istiyor. Kendisi yapsa bile istiyor (ki burası iki yüzlülük). Ama yapacak bir şey yok. Toplumumuz, cinsel namus yükünü kadının sırtına vuruyor ve erkeğinkine de ''elinin kiri'' diyor. Yani büyük ihtimalle bu veya benzeri bir sosyolojiden gelen birisiyle ilerde evleneceğiniz için bekaretinizi korumanızda büyük fayda vardır.

Diyeceksiniz ki ben de ''modern (?) ve bekaret aramayan'' bir erkek bulurum. Bulmasına bulursunuz da öyle tiplerin zaten evlilikle ilgisi de pek olmuyor. ''Aşk adamıyım'', ''eğlence adamıyım'' deyip de ''Amerikan Pastası'' hayatı yaşayanlar zaten evliliğe sıcak bakmıyor ki baksalar bile onların pek çoğu da bakire isteyecektir iki yüzlüce.

Evlilik düşünen kişiler ise genellikle aile kavramına önem veriyor ve bakirelik de bu kavram içerisinde değerlendiriliyor. Yani bir kez yapıp da bekaretinizi verirseniz olacak olan bellidir. Ya erkeği kandıracak (diktirme, yapay zar, regl gününe denk getirme...) ya da açık açık söyleyeceksiniz ve kullanıldıktan (benle de yapsın diyebilirler) sonra terk edileceksiniz. Yıllar böyle böyle geçecek ve yaşınız otuz olduğunda bir bakacaksınız ki bir düzine erkekle beraber olmuşsunuz ama yanınızda yörenizde kimse yok. O erkekler, kendini kurtarır çünkü toplumumuz iki yüzlü ama siz ortada kalırsınız. Bekareti dert etmeyen biriyle evlenseniz (yani bunu kabul etse bile) bile günün birinde tavır değiştirip de sizin başınıza kakabilir bu durumu. Bir şey istersiniz ya da bir konuda tartışma yaşarsınız ve o da size der ki ''tatlı geldiyse onunla olsaydın''. Bu sözü duymak istemiyorsanız çevrenizdeki tiplere bakıp da özelinizi kimseye açmayın. Erkeklere de güvenmeyin çünkü konu aletleri olunca her türlü değerinden vazgeçebilirler genellikle.