Kavgadan sonra doğal mı?

Aslında aynı frekansta olmuyoruz. Benim iletişim kurasım bile olmuyor ama o yanaşınca oluyor bir şekilde. Çok yıkıcı kavgalardan sonra bu libido bana garip geliyor

Bak işte. Mantığıyla hareket eden ilişkide sensin anlaşılan. Peki yani sana kendini yeterince affettirebiliyor mu? Çünkü yıkıcı kavgalar kişiyi çok yıpratır. Sana gerekli özeni gösterdiğini düşünüyor musun?:-)

Hakikaten çok yıpratıcı oluyor. 2,5 yıllık bir ilişki ve yarına dair bile umudum yok. Her an her şey olabilir. O özeni gösteriyor fakat özen konusunda, sevgi konusunda, ilişki konusunda bilmediği çok şey var, bunları yanlış yapmak da yapmamaktan beter oluyor maalesef. Yine de sevgi hatırına bir şeyleri çevirmeye çalışıyoruz. :)

Hmm bilinçsizce seni çok mu kıracak şeyler yapıyor? Ve bu bilinçsizliği seni ondan soğutuyor mu?

Bilinçsizce değil aslında. Bilinçli olarak fakat doğrusunun o olduğunu düşünerek. Öyle bakınca da bu kadar farklı ilişki anlayışlarımız varken gerçekten yapabilir miyiz diye düşünüyor insan

Yani ilişki açısından bir sorununuz yok mantıksal olarak bir fikir ayrılıklarınız, doğru bildiğiniz şeylerin farklı olması sizin için sorun sanırım. Çünkü sürekli bir çatışma olmasına neden oluyor bu durum doğru mu?:-)

Aynen öyle. Ona göre ilişki birbirine yapışık yaşanır mesela, ben "kişisel alan" dediğimde garipsiyor. İlişki içinde kişisel alan olamayacağına inandırmış kendini ve benim kişisel alan ihtiyacım ona garip ve yanlış geliyor. Böyle şeyler sorun yaratmasa duygusal manada bir sorun yaşamıyoruz hiç :)

Ne demek istediğini anlıyorum. Peki psikolojik anlamda da sana yeterince kişisel alan bırakıyor, saygı duyuyor mu?:-) yani kararlarına uyum sağlıyor, ya da yapmak istemediğin şeyleri yapmak konusunda da ısrarcı oluyor mu?:-)

Yapmak istediğim şey eğer onun hayat görüşüne uygunsa beni beklemediğim kadar cesaretlendiriyor. Değilse, "Böyle yaparsan ayrılırım"a kadar iş uzuyor. Genelde gelecek planlarında oluyor bu, ben de vazgeçmiyorum ama üzerinde konuşmayı bırakıyorum. Kişisel alan meselesinde, üzerinde ciddi kavgalar ettiğimiz şeylerden spesifik olarak uzaklaşıyor genelde ama "kişisel alan"ın sınırları konusunda problemleri var. Ben sanırım sürekli kollarıyla sağını solunu ittirmeye çalışıp alan açmaya çalışan biri olarak konumlanıyorum ilişkide. :) Ben de fazla alan istiyor olabilirim ama o varlığını istemiyor o "alan"ın. :)

Onun hayat görüşüne uygun olmadığı için senden ayrılmaya kadar konuşuyor ve senin en doğal hakkın zaten kişisel alanının olması buna rağmen seni bu hakkından mahrum ediyorsa ve senin ona uymayan fikirlerine saygı duymuyorsa senin kendin için ayrılman daha uygun olmaz mı? Gelecek planlarında yoksun, (çünkü eğer olsaydı bu ilişkiden emin olurdun) fikirlerine saygı duyulmuyor ki büyük ihtimalle erkek arkadaşın kendini affettirirken bile suçluyordur ve yeterince sana kendini iyi hissettirmiyordur. Bu durumun psikolojine iyi geldiğini düşünüyor musun? :-)

Merhaba. Uzun zaman sonra siteye girdim, hâlâ burada mısınızdır bilemiyorum. Biz ayrıldık, gerçekten hayatımın en mutlu zamanlarını yaşıyorum. Güzel bir günün akşamı aklıma geliyor ve biz ayrılmış olmasak, o güzel günü yaşayamayacağımı düşünüyorum (her şeyin içine limon sıkmak gibi bir huyu vardı). Sizinle bu sohbeti yaptığımız gün benim için çok kıymetliydi, çok teşekkür ederim