Evliliğe, ilişkiye nasıl değişim getirilir?

Masaj güzel de adam monoton. İnsan oturup eşiyle araba muhabbeti dışında başka şey konuşamaz mı ya? Yaklaşık 4 aydır tek konumuz bu. Aldık hala orasını burasını konuşuyor. İyi mi rahat mı? Hee rahat. Bi bana sor iyi. misin diye dimi?

Ben şimdi konuştum onunla bunu. Anlamadı pek beni. Anladıysa da işime yaramadı. Otursam kitap filan okuyorum ayağına hiç muhabbet kurmasam bi süre ilgi çekmek için bi değişiklik yapar mı acaba?

Doktorum aslında, çalışıyorum da. Ama bi hayatım var sonuçta evde. Eşimle iletişim kurmak istiyorum ben. İş hayatı zaten samimiyetsiz. Evimde sohbet edebilmek istiyorum.

Evet ama o daha çok yoruluyor. Enerjisi kalmıyor muhtemelen düşünmeye bile. Ama sonra bakıyorum arkadaşlarıyla gayet neşeli. Bana yorgunum diye bağırıyor filan. Sesimi çıkarmadığım oluyor, bağırdığım oluyor. Ben yorulmuyor muyum diyorum. Ben o yorgunluk üstğne yemek ve temizlik de yapıyorum sonuçta. Ne bilem.

Ufacık kavgada heyecanlanıyorum ben. Yaşasın diye :D

Kesinlikle seviyorum, hiç olmazsa dinliyor konuşuyor filan. Çocuk asla düşünmüyorum henüz. Ama arada zıtlaşabileceğimiz bir konu açıyorum mesela, tartışmıyor benimle. Konuyu kapatıyor. Çıldırıyorum o zamanlar.

Geçmiyor günler. Eskiden tek yaşıyordum. Vallahi yalnızken daha az yalnızlık çekiyordum.

Yani ayrı kalsak özlesek birbirimizi güzel olurdu. Arkadaşlarımla bi yere gitsem mesela süper olur bi akşam. Ben yokken o da yalnız kalsın.

Bende bitti. Onda devam. Erkekler için biraz daha kolay bu aslında. Kadınlarda bitince tam bitiyor. Ben yine elimden geleni yapayım da, evlilik buysa şayet zaten yapacak bir şey yok

Batıyor her hareketi bana. O da diyor trip atasın var diye. Evet var. Tam bir pisliğim ama neden diye sor, eskisi gibi hissetmek istiyorum. Aynı evde mümkün olmuyor o da. Halimize alışıp çok muhabbet tez ayrılık felsefesini benimsiycez. Çok fazla yanyana olmuycaz. Özlemek şart.

İlişki bi yerde bağlılığa dönüştü. Eskiden tutkuydu. Ayrılırsam ölürüm sanıyordum şu an ayrılırsam özlerim ve eskisi gibi olamam diye korkuyorum. Arada fark var. Elbette eskisi gibi aşık olamayız. Bu bir gerçek. Ama şunu düşünmek istiyorum: hayatımı paylaşıyorum çünkü hala eskisi gibi mutlu edebiliyor beni. Ortak noktamız hala var diyebilmeliyim. En basitinden uyumak üzereydik ve ben şaka yapıp konuşuyordum. O da gülüyordu. Birden bağırdı erken kalkıcam diye. Alakasız bi anda. Dondum kaldım. 3 saattir de uyumuyorum çünkü sinir oldum. Kalbimi kırıp uyuyor çünkü yarın işe gidecek değil mi? Ama ben de gideceğim. O kimsenin umrunda değil. Arada hala aşk olsa o uykuyu kaçırma ihtimalini gözardı edip kısa bir özür dilerdi.

Yok o hep agresiftir. Ben bağırınca susuyor bazen, bazen de susunca özür diliyor. Genel olarak gamsız ama. Kalbim kırıldı dedim diye incinmişsin filan diye dalga geçiyor. Öyle bi gamsız tip.

Keşke:( ben hep derdim ki şuna artık aşık olmasam da kalbim kırılmasa artık. Ama şu an kalbim kırılmıyorsa bile sinirim bozuluyor. O daha kötü :D

Napıyım mesela?

Yaptım onları, istiyorum ki biraz da o çabalasın. Hani bi sürpriz yapsın gelsin eve. Hediye filan değil, desin ki film buldum izliycez filan.

Benden bekliyor her şeyi. Demek ki çok beklentiye sokmuşum. Yani soğuduğumu düşünğrse belki o çabalar. Bilemiyorum. Tam tersi de olabilir. Soğuyabilir. Deneyip görcem.

Kesinlikle öyle

İlişkin olunca düşünürsün sen şimdi yorma kafanı

Az evvel daha bi rahat yorum atıyordun. Kalbin mi kırıldı? Dediğim gibi ilişkin olunca kafa yorarsın. şu an cidden seni ilgilendirmiyor.

Kanki fikrin yoksa boş yapma diyorum.

Konu açıcam sürekli zaten. Bi akşam uzaylılar bi akşam doğu akdeniz rezervleri filan derken beyaz tvye bağlarız artık.

Kanka olduk biz. Olay bu. Arkadaşı gibi oldum.

Ah keşkee

Bakalım abartacağız biraz ama sanmıyorum değişeceğini

İşte pentiden Victoria secreta geçicez :D