Üniversitede bekaret ve namus?

Konuya ön yargılı olmamanız dileğiyle söze başlıyorum. Uzun zamandır konuştuğum insanlardan duyduğum bir şey var ve benim üniversite hayatını yaşamamam dan dolayı sürekli o konuda bana ahkam kesip duruyorlar.
Şahsen ben öyle olmadığını düşünürken onlar sürekli "sen öyle san" tavırları içerisindeler.

Konu üniversiteye giden erkek ve kadınların en naif tabiriyle "edebini bozmayan yoktur" görüşü. Kaba tabiriyle "kaşar olmayan erkek, elletmeyen kız yoktur. Hatta çoğusu bekaretini korumuyor. üniversiteye giden kendini bozuyor" gibi.
tabirler oldukça rahatsız edici farkındayım bir genelleme yapılıyor. Bende aksine onlara karşı her ne kadar "her insanı genellemeyin bir kaç kız ya da erkek kaşar yüzünden herkesi aynı kefeye koyuyorsunuz" desem de kabullenen yok.

"Bunu mu düşündün be adam?" dediğinizi duyar gibiyim fakat ben çoluk çocuk sahibi olmayı umduğum bu dünyada gelecek neslin ne kadar b. ka batacağını bilmek istiyorum. Ya da ne kadarının battığını...

SORUNUN ÖZETİ

"Üniversite hayatı boyunca edebinizi ne kadar korudunuz" şeklinde özetleyebilirim soruyu.

Ayrıca bilmenizi isterim ki bende bu sene üniversiteye başladım. 4 yılım buna değecek mi onu bilmek istiyorum. İnsanların afedersiniz abazalıktan dolayı gittiğini bilmek ve öyle insanlar arasında okumak ne derece mantıklı tek merak ettiğim bu. Üniversiteli gençler bu kadar bozuldular mı?