Bu normal mi? Yani yoğun çalışan her erkek böyle midir eşine?

hiç tahmin ettiğiniz gibi değil aslında durum. Ben fazlasıyla ilgiliyim. Eşimde iş dışında fazlasıyla öyle ama ne oluyorsa çalışmaya başladığında oluyor:(

konu sex değil, anlaşılamamış aslında problem.

konu sex değil.

o konuda uyumsuzluğumuz yoktu işe başlayana kadar. Tatillerde ve evde olduğu sınırlı zamanlarda. İnanın konu sex değil sadece. Benim eğilimim olamaması, eşimden yana değil, kendimi hazır hissetmemem.

aslında burada yazamadığım detaylar yüzünden beki konu net anlaşılamıyor. Eşim iş dışında, (haftada bir gün izinli) ve tatillerde böyle olsa, derim ki adamın genel yapısı bu, ama değil. O süreçte oldukça uyumluyuz, hatta evli bile olduğumuzu unutacak kadar. Ama çalışmaya başladığında böyle olunca bende bocalıyorum.


Olay sex değil. Bunu anlayamıyorsun belki ama değil. Ben o ilgili adamı bulamıyorum, oda ilgilenmediğinden değil, direk uyuduğundan kendimize özel zaman ayıramadığımızdan belki de.

eşime aşığım. Sevmesem zaten etkilenmezdim bu olandan. Hatta ne kadar az görsem kardır derdim. Eşimde bilsem ki bana karşı duyguları yoğun değil, o zaman daha kolay anlardım bu durumu. Ama olay göründüğü yüzeysellikte değil aslında. Mesela bir ay izni vardı ve nasıl geçtiğini anlamadık bile. Uyumluyuz, bilsem ki aramızda beklentileri karşılamama eksikliği var o zamanda anlarım bu durumu ama değil.

Ama ne oluyorsa çalışma sürecinde oluyor ve ben maalesef o zaman hiç hazır hissetmiyorum kendimi:(

ama eşimi tanıyorum.Buda savunmaya geçtiğimi düşünüyorsun ama bu bana ne kazandırır?Sonuçta size neyi ispat etsem benim sounum çözülür, ne ise hissettiğim tüm samimiyet ve dürüstlüğümle yazıyorum.Eşimi bilsem ki bana duyguları azaldı o zaman nedenin bu olduğunu anlarım ama değil.Olmayan bir şeyi de neden yazayım.

''Böyle olması beni üzüyor ve ayrılalım,Ben senin işinle evli değilim.Evlendiğimde böyle olacağını düşünmemiştim.''dedim.İhmal edildiğimi düşünüyorum ama konu cinsellikten öte aslında

dün detaylı şekilde konuştum.bu drumun beni üzdüğünü, gerekirse sevsem bile hemen boşanacağımı söyledim.Aşkın yeterli olmadığını.

Aslında ben çok sabırlı biriyimdir, bir çok zaman uyumlu ve kuşatan bir yanım vardır, uzun sürede bu yüzden bekledim ama baktım ki rutin nerdeyse bu. Birde şöyle bir durum var, babası da aynen böyle.İşten gelir uyur hemen.Genetik midir diye düşündüm anlamaya çalıştım. Ama ben bu duruma katlanmak istemiyorum. Sevdiğim adam sadece tatillerde mi gerçek yüzünü gösterecek?

inanın cinsellik sadece sonuç, sebep değil üzülmeme. Biz zaten normalde hani bahs ettiğim tatil sürecinde haftada bir gün işe gitmediği süreçte bunu aşabiliriz mesele o değil.Hiç olmasa da olur. Sonuçta hastada olabilirdik o veya ben. Ben üzülüyorum çünkü eşim ilg,si azlmış olsa anlarım, olmadığı halde böyle olması durumu. Nihayi olarak yaşanan sonuç bu.


İlk defa belki de bu kadar net konuştum boşanalım diye. Çünkü aşkımızı yaşayacak zamanımız yok, sen özgür kal ben çekileyim hayatından dedim

ve hiç bir şey talep etmeyeceğimi, nafaka ev v.s çünkü maddi şeyler benim için gerçekten önemsiz. Ben onurlu insanım. Çalışırım, kazanırım. Mesleğim var şükür. Ve eğer ben bu kadar net dediysem eşimde bilir ki samimiyimdir, blöf yapmıyorum. Zaten inanmadığımı söylemem tanır beni.


Uyuyordu ben öyle dediğimde direk kalktı. Sen ne diyorsun dedi. ''Saçmalama ne boşanması, nerden çıkardın, ben sana hala ilk gün ki gibi aşığım, sana bakarken bile gözlerim doluyor hala. Nasıl böyle düşünürsün'' dedi.

bende, ''seni görebilsem belki anlayacağım aşık olduğunu ama yemek dedikten sonra sofrayı toplarken döndüğümde bakıyorum ki uyumuşsun. Sen aslında bedenen buradasın ama benim için yoksun.Varlığın sadece madde, manada yoksun'' dedim. Sadece pazar gününü mü bekleyeceğim işe gitmediğinde iki cümle konuşmak için? Bir günle mi sınırlı kalacak diyaloğumuz. Bunun için kendini kabullendireceğin bir kadın bul ve ben asla kırılmayacağım,''ben seni özgür bırakıyorum.Hayat senin ama ben çekiliyorum'' dedim.

kusura bakam nette sorun vardı geç cevap verdim.

Benim için madde hiç önemli değil, eşimde bilir. İnanın bir Mersedes mi, bir gülücük mü deseniz, ikincisidir her zaman tercih edeceğim. Ve eğer ki ben bu kadar içselleştirmiş olmasaydım olayı, bu kadar özverime rağmen bunları söylemezdim. Eşimde asla benim blöf yapmayacağımı bilir.


Ben; ''evli kalmak zorunda değilsin, bunları daha rahat yaşaman için ben çekiliyorum. Ve sana kırılmayacağım, soranlara da özel bir nedenle derim''. dedim.

Uyuyordu

çok özelime girmek istemiyorum.Eşimden daha az saatlerim.her gün gitmiyorum.Saatleri kendime göre ayarladım.Bayan olduğum için evimle ilgilenmem gerektiğinden,bu şekilde olmasını istedim.Dediğim gibi para çok önemli değil benim için.Çalışmasam da olur.Eşimle meslektaşız.O idareci olduğundan özelde,çok yoğun,akşam dokuzdan önce gelemiyor.


Az önce aradı,mesaj atıyor dünden beri, inanamadı,ben kolay kolay gemileri yakmazdım.Anladı ki gidiciyim...


Benim ondan pahalı hediyeler beklentim yok ki

bunlarla da mutlu olmayacağımı bilir. Seviyorum diyorsa bunu bende görmeliyim değil mi? Tamam aslında farkındayım, kısıtlıda olsa uyumadan önce sürekli gelir yanıma mutfakta yemek hazırlarken, sarılır, öper. İlgilenir, ama bu süre sadece yemek yiyene kadar, sonra yorgunluğundan uyuyor. Ben onu da anlıyorum, kıyamıyorum da ama hayat hep böyle geçer mi? Bunun bir çözümü olmalı. Ondan yapamayacağı ütopik* uç şeyler istemiyorum ki.İnanın cinsellik son konu bile olmaz ayrılmak için bende.Dediğim gibi

hastalık etken olurdu, hiç yaşayamazdık. Ben onu bunun için sevmedim. Onun nefesi olsun yeter ki yanımda olsun isterdim.

evet öğretmenim.

olabilir :)

aklıma da gelmiyor ki bir şey, siz söyleyin ben sormadan.

yok dilci değilim.

hayır buda değil.

güzelmiş. hangi düşünürün sözü?

anlayabilsem bir bu felesefik yaklaşımınızı.

hatırlamıyorum. söylenmiş mi.

nikinizi açsanız ben sizi tanıyor muyum?

ben anlamıyorum ama. Karmaşık ve sır nedir?

düşünmedim hiç. ama canlıları sevdiğime göre onlarda canlı olduğuna göre, ama en sevdiğim çiçek türü değil en azından.

hiç düşünmedim, bilemiyorum.

ben sorumu gizli sordum, açık sorsaydım sorun yoktu. Böyle olması daha uygun benim için. Sende istemezsen açmak zorunda değilsin.

ne dediğinizi anladığımda kabullenirim.

esrarlı olmanın anlamı yok, burada kocamı aldatan bir konu içermiyor sorum, kendimce üzüldüğüm bir alandı çözüm için sordum.

neden bahs ettiğini anlamıyorum, ama yine de teşekürler

ing çok bilmiyorum. Türkçesi ne?

evet, içimden gelmiyor. Normalde tatillerde böyle hissetmiyorum hiç. Ama iş hayatına başladığında benim psikolojim cinselliğe hiç hazır olmuyor ve hatta iğreniyorum bile cinsellikten:(

sen işten dolayı yorgun olmuyor musun, eşinle ilişkiniz nasıl?

inan çalışmasın derim samimi olarak. Böyle olduktan sonra anlamı var mı?

Kaç yıldır evliyiz inanın sadece tatillerde kocam var hissediyorum. Bunu söyledim, hak verdi ve daha dikkatli olacağını söyledi. Beni seviyor, ama bu durum sevgiyi de örtüyor.

zaten konuştum ve ben geri çekileyim, işinle evli kal dedim. O da sevdiğini ve durumdan rahatsız olduğunu söyleyerek telafi edeceğini dedi. Ama ben şu an cinsellik hiç içimden gelmiyor ve görev gibi hissediyorum maalesef:(( Evde bana zaman ayırdığında çok uyumlu iken ki bu sadece yılda bir aylık izinde oluyor, vesair zamanlarda böyle algım.

yıllardır sustum,içime attım,sakin bir insanım.10 yıl sustum ama artık dayanamıyorum.gerekirse boşanalım dedim.tehdit- blöf değil. içimi acıtıyor.biz evli miyiz bunun farkında bile değilim,kocam var ama adı var,ben varlığını bilmiyorum.

Telafi edeceğini söylese de içimden artık yatmak gelmiyor.bu beni fazlasıyla üzüyor:(

Evde zaman geçirdiğimiz süre bir gün.Hafta içi iş ve rutin anlattığım gibi. Nasıl cinselliğe yakın hissedeyim kendimi?Bir aylık tatilde ilişkimiz çok uyumlu iken işteyken böyle

iş dışında böyle değil. Haksızlık edemem ama işi olmadığı süre sadece yılda bir ay. Ben 11 ay kocamın varlığını hissetmesem olur mu? Kadın açısından düşünün. Psikolojik boyutunu.

Ben ondan lüks hediyeler beklemiyorum sadece eve geldiğinde kocam var mı bunu anlamak hakkım değil mi?


Yumuşak huyluyum, yapıcıyım da ama bu noktaya gelince gözüm hiç bir şey görmüyor. Ayrılalım diyen taraf benim. Ya işiyle evlensin, ya da böyle kabullenecek başka bir kadın bulsun.

konuştuk, durumun farkında eşim, ama benim içimden gelmiyor tek kelime bile onunla paylaşmak. Madem böyle bir hayatımız olacaktı evlenmeseydi, ben evlenirken onun işi ile evli olacağını bilmiyordum. Zaman ayırmayacağını bilsem evlenmezdim. Nasıl düzeltebilirim kendimi?

şimdi ilgisiz diyemiyorum, iş dışında böyle değil. İlgilide diyemiyorum tatiller iş hayatına göre ok sınırlı. Ayrılmak istedim seviyorum buna rağmen. O kabul etmedi, ama dikkat etse ne olur ki bundan sonra, ihmal etmiş, benim dememle mi farkında olmalıydı?

evet duygusal olarak, bu da cinsel isteksizliğe yansıyor. Hatalı mıyım dersin?

burdan olur.

anlık değil, saliselik bile bir erkeğe kaymaz hissim.

eşinizde durumlar nasıl?