Bazen kendimden korkuyorum...

muhakkak öyledir, bende seninle aynı fikirdeyim, bir kadını hissedebilmek konusunda ama hiç tanımadığın biri ile bu derece kendini küçük düşürecek bir duruma sokmaktansa ellerini kullanarak kendi özelini geliştirerek yaşaman daha güzel olur.

yani, ben şimdi senin anlattığın seni gözümün önünde şöyle bir canlandırdım, bana ne sapık, ne azgın ne de sapkın gelmedi. normal yaşamayı bilen, özgürlüğü bilen, kendini bilen, oldukça makul bir kadın olarak gördüm. sonuç olarak zaman zaman istekli olan tek insan sen olmayacağın gibi son insan da sen olmayacaksın. önemli olan bunu bastırabilecek kadar bilinçli olabilirken sonradan pişman olunacak hareketlerde bulunmamak.

söylediklerim gerçek şeyler biraz dikkatli bakarsanız. sonuç olarak yaşamda var olan şeyler hepimiz için. sadece insanlığa sığdırabildiklerimizi yaşamamız mutlu olurken keyif almamız sağlar. bunları bildikten sonra cinsellik konusunda dilediğiniz kadar istekli olun hiç problem değil. sonuçta cinselliğin sadece seks olmadığını bilecek mantığa sahip bir kadınsınız.

siz de sağolun en iyi cevap seçmeye layık gördüğünüz için.

teşekkürler, duyguları ve kişiliği normal hanımefendi ;)

şunu söylemeden geçemeyeceğim, düşünün ki bir erkek her ereksiyon yaşadığı zaman sizin zaman zaman yaşadığınız düşünceleri yaşasa ve uygulasa neler olurdu? dolayısıyla bu durum bizim istekli olduğumuz zamanlar için çok daha zor oluyor, gün içerisinde bu fazlasıyla mümkün bizler için. o zaman bırakın sucuyu sokaktaki dilenci bile aradan çıkardı. o yüzden insanın bazen en yakın partneri eli oluyor ve o el çoğunlukla insanı sakinleştirmeyi becerebiliyor.

daha çok konuşabilirim bu konu hakkında ama sizi de yeterince sıktım. şimdilik bu kadar yeterli sanırım, artık bir dahaki gizli sorduğunuz bir soruda devam ederim.

mutlu olduğunuza ve biraz da olsun sizin bu düşüncelerinizde uzaklaştırdığımı duyduğuma sevindim. sonuç olarak dediğim gibi bu istekler ve duygular hepimiz için geçerli, önemli olan kendimize sonradan düşündüğümüzde hasar bırakmayacak şeyler yaşamak ya da karşımızdakine (bu sizin için pek geçerli değil) kötü hatırlayacağı anlar yaşatmamak. herkesin kendi istekleri ile gerçekleşmeli olan biten. zorlamayla ya da istek yoğunluğu ile olacak şeylerin sonunda iki tarafta kötü anılarla ayrılabilir.

İş sadece düşünceler olduğunda öyle görünüyor olabilir dışarıdan ama insanlar kendi iç dünyalarında birçok problemle başa çıkmak zorunda kalıyor olabiliyor çoğunlukla. Önemli olan bunları çevrenizdekilere yansıtmadan mutlu olabilmeyi başarmak. Bazen bir akarsuya, bazen hırçın bir denize, bazen yemyeşil ormana, bazen de gök yüzünden düşerken hiçbir şeyden haberi olmayan yağmur ya da kar tanesine anlatırsınız ama cevap alamazsınız karşı taraftan, işte o zaman anlarsınız sessizlik kendinize kötüdür

Bir duble rakı ile belki 40 saat süren bir gece olurdu emin olun, laf lafı, konu konuyu kovalar balık şişede rakı olur, gün ağarmak bilmez, sohbet tükensin istemezdik belki. Hele bir de rakı balık sonrası şöyle acı bir Türk kahvesi isteği gelirdiki içimizden sonra sorardık birbirimize acaba kim Türk kahvesini mangalda yapıyordur da gidip kahveyi onda içsek diye.

O kadar çok insan tanıdım ki artık kullandığı kelimelerin kombinasyonlarından kişiliklerini çıkartabilecek kadar tecrübe sahibi oldum, bakışlarından başlayacakları cümlenin ne olduğunu tahmin edebilir oldum. Hepsine karşı sanki fark etmemiş gibi şaşkınlıksa şaşkınlık, sevinçse sevinç, üzüntü ise üzüntüyle tepki gösterme rolü yaptım. Sebep sonuç ve geçmişten gelen gelecek gibi yorumladım olan bitenleri.

Aynen öyle cinsellikten yaşam biçimine geldik, benim iyi insan olmam değil o sizin güzel bakış açınız

Uzaktan geçtiğini gördüğünüz bir gemi size ne kadar özgür gözükür öyle değil mi? Ama gemiye sorsanız ıssız yorucu denizlerde sığınacak bir liman aramaktan yorgun düşmüştür, güven veren liman ufukta göründüğünde sığınmak isterken kopar bazen bir fırtına gitmesine engel olur geminin limana. Fırtına dindiğinde seferinden geç kalmamak için devam eder gemi yoluna. Anlarız ki gemi göründüğü kadar özgür değildir. Tıpkı acımasız avcıların bir kuşun özgürlüğünü kısıtladığı gibi sözde özgürlük...

Gece karanlığı ve sessizliği ürkütücü gelir bir çok insan, karanlık mıdır yoksa sessizlik mi ürkütücü olan ya da yalnızlık mı? Bence yalnız olduğunda karanlık ve sessizliği yaşıyorsan ürkütücü olur zaman. Kendinizi kandırırsınız korkmuyorum diye içiniz içinizi yerken, oyalanacak konular ararsınız kendinize, eğer saat ya da bozuk bir musluk varsa yalnız olduğunuz yerde kafanıza çıkar o sinir bozan ses, sonra bir bakmışsınız hava aydınlanıyor. Yeni bir günde neler olacak beklemeye başlarsınız...

Aynaya baktınız mı hiç?

Tam anlamıyla bir bakın da neyin ne kadar güzel olduğunun farkına varın. Ben her sabah, her akşam bakıyorum konuşuyorum aynadaki benle ne söylersem aynısını söylüyor :)

Gerçekler için ne zamandan beri teşekkür ediliyor? Ben hiç duymadım da.

Bir şey söylemek gibi bir zorunluluğunuz yok zaten. Gecenin bu saatinde bir tek virgül bile gülümsetebilir yüzümü. Nokta ile son bulmayan bir son yoksa hiç sorun yok demektir

Ne yazık ki 30

Yaş 30 olunca ne kadar çok problemin eşiğinde olduğunun farkında oluyor insan, sizin gibi 24 ile 27 aralığında olsaydım daha mutlu söylerdim yaşımı :)

2 yaş ile sektirmişim, arada oluyor böyle.

Evet çok fark var sayılmaz ama yaşanmışlıklarınız o tespiti yapmamı sağladı. 14 yaşından 22 yaşına kadar süren uzun bir ilişki kolay becerilen bir durum değil.

Bundan sonra yaşamak için kendinize söz verin o halde, şimdiye kadar olan biteni gömün toprağa, üstünü kapatın, yepyeni bir yaşam şekliniz olsun bunda sonra ;)

:) salla gitsin diye bir şarkı var ya o sizin şarkınız olsun bundan sonra, ama çok sallamayın :)

Çok kolay, hemde yukarıkaki sorunuzun çözümünden daha kolay :)

Önce aynadaki size daha çok bakın, sonra sallayacağınıza kendinizi inandırın, rutinden kurtulun, farklılık yaratın kendinizde... Sonrası sırayla gelir,

İsteyin yeter, siz istedikten sonra hayat küçük ayaklarınıza paspas olur.

Geçmişi silmek hepsinden önceki şart ama, bunu unutmayın.

kolay geliyorsa işiniz çok kolay demektir, hadi şimdi bugünden itibaren geçin aynanın karşısına tüm çıplaklığınızla iyice kendinize bakmaya başlayın, bunu başlarda günde en az iki defa sonra her sabah yeni güne gözünüzü açtığınızda tekrarlayarak ne kadar da güzel olduğunuzu söyleyin kendinize, ardından yeni günde bu güzelliğiniz ile neler başarabileceğinizi düşünerek adımlarınızı atmaya başlayın.

sigaranın dumanına bakarken insan derin düşünceler dalar ya bazen, işte o zaman geçmişte neler olduğunu değil de, gelecekte neler olabileceğini düşünmek gerekir aslında. ama nedense biz insanlar geçmişimizle üzülmeyi kendimize adet etmişiz, kendimize işkence çektirmek bizim için bir zorunluluk olmuş farkında değiliz. geride kalan her kötü anı yeniden üzülmemize sebep olabilecek kadar güncel kalabiliyor hayatımızda. Soruyor muyuz peki neden diye? hayır. sorsak bile cevabı "ama" ile başlıyor.

düşündüm şimdi, deniz kıyısında rahatsız edici bir tabure, önünde küçük kare bir masa, üzerinde kareli bir masa örtüsü güneşten rengi solmuş, etrafta martı ve dalganın kıyıya vururkenki sesi var. güneş batmaya yüz tutmuş, garson ikişer kadeh getiriyor önce, sonra tabakları servis ediyor, ardından çatal bıçak koyuyor masaya, soğuk mezeler güzel gözükmüyor ama şimdilik açılan 35'lik onları da güzel kılıyor yanında, bir dilim beyaz peynir konuyor tabağa, dilimlenmiş kavunda geldi bak, rakılar...

...bardaklara dolduruluyor yine o parlak yüzlü garson tarafından. önce beyaz peynirden bir parça kesip götürüyorum ağzıma, sonra bir yudum alıyorum bardaktan, bir yudumda su, ardından bir dilim de kavun, o rahatsız edici tabure sanki taht oldu artık. martılar sanki türk sanat müziği söylüyor, deniz de ensturuman çalıyor onlara. derken çok uzaktan gelen gerçek bir türk sanat müziği çalmaya başlıyor eski bir kaset çalardan, boğuk sesli ama özlenen bir eser, link

sohbetin başlangıcı rakının güzelliği ile oluyor, sonra deniz, sonra güneş, sonra akşam karanlığı derken kısa bir din sohbeti ve ardından alevlenen geçmiş anılar küçük kare sofranın ana konusu oluyor. hatıraların başladığı ilk günlere nemli gözlerle gidiliyor nasıl olduğunu anlamadan, arada tebessüm dolu ama hüzünün daha ağır olduğu sohbete bir eğlence gerekiyor diye düşünürken bir sanatçı geliyor usul usul, tam da çalan şarkının değiştiği zamanda, link

uzaktan gelen bu güzel ezgiyi gelen sanatçı elindeki saz ile bastırıyor. bakıyoruz sanatçının ellerine ne kadar da güzel çalıyor öyle değil mi sazını? masadaki hüzün yerini güzel sesine bırakıyor, eşlik ederken buluyorsun kendini saz çalan eşsiz sanatçıya, ardından elinde bir ud ile bir başka sanatçı geliyor, "sıradaki ud ise söz benim" diyorum, beceremeyecekmişim gibi bakıp gülümsüyorsun bu sözüme, ama sonrasında şaşkınlıkla gülümsemeye başlıyorsun sanki udi ile senelerdir birlikte sahne...

...alıyormuş gibi eşsiz bir uyum içinde söylüyoruz bu parçayı, link şarkı biterken gelen alkış önce beni sonra seni şaşırtıyor, bardakta kalan rakılarımıza bakıyoruz bir anda, sonra birbirimize ve yine ahenk ile bardakları masadan kaldırıp hafifçe tokuşturuyoruz incecik bir çınlama sesi ile başlayan bardak tokuşturma faslı baş gösteriyor tıpkı bu video da olduğu gibi link bak hüzün dolu ama sonunda, güzel yüzünde...

... sürekli tebessüm olan bir gecenin sonuna geldik, eee o kadar rakı içtik, arabamız olduğu yerde kalsın, sahilde yan yana biraz yürüdükten sonra bir taksi çevirelim de sonra evlerimize gideriz, önce seni bırakalım, ardından ben taksiciye söylerim hadi şimdi de karşıya diye, tabi kızmazsa "gecenin bu saatinde iş misin adam?" diye. evine girip tam üstünü değiştirip yatağına girmek üzereyken çantandan sanki telefonunun mesaj sesi geldi, dönüp alıyorsun telefonunu, bakıyorsun bir yeni mesaj yazıyo

"hayatta o kadar çok şey var ki hatırlanması gereken hiç biri bu geceki anılar kadar unutulmaz olmamalı, güneş bir ömür boyu gördüğümden daha masum batarken, ancak bir çift göz bu kadar güzel dolabilir ve bir dudak bu kadar güzel gülmeyi gösterebilirdi, ve o çirkin görünen meze tabakları ancak böyle biriyle içilen rakı ile güzel olabilirdi..."

soğuk bir kış akşamını hayal ettim bu kez. gündüzün kısa olduğu akşamın da gündüze inat bitmediği o kış günlerinden biri, muhtemelen günün adı cumartesi, pazara bağlanacak olan gece olması gecenin çok daha uzun olacağını gösteriyor şimdiden. bu kez hava soğuk olduğu için ne bir deniz kenarı, ne de şık bir restorant değil mekan. iki tekli koltuğun boydan boya cam olduğu ve camdan görünen manzaranın rakı içmeye hayır diyemeyeceği kadar güzel olduğu bir evin salonu bulunduğumuz yer. annelerimizin..

..adını fiskos sehpa koyduğu sehpanın üzerinde küçük iki tabak, çatal, bıçak, ikişer kadeh, beyaz peynir, buz kabı, malum kış ayındayız özlediğimiz yaz meyveleri uzak bize, o yüzden portakal dilimlenmiş, elma, armut, ananas ve kivi var ortada karışık. mutfaktan gelen pişen balığın kokusu sohbetin uzun olacağına işaret ediyor, balık pişerken birer kadeh rakıyı son yolculuğuna uğurluyoruz, beyaz peynir rakıya çok güzel eşlik ediyor ama bu kadar peynir yeterli, balık gelecek birazdan...

...balıklarımızda ağzımıza layık bir şekilde hazır artık, hemen servisi hazırlayıp geliyorum sen camdan görünen manzarada fazla uzaklara dalmadan başla düşünmeye, dur sana iyi bir şarkı açayım ben; link sen bunu dinlerken ben tabaklarımızı hazırlayıp geliyorum. tavada güzel olacağını düşündüm lüferin umarım seversin, galeta ununa da buladım, bence çok güzel görünüyor. evet balıklar kılçıklarından da temizlenip servislere kondu. "afiyet olsun" diyerek...

...diyerek oturuyorum boş olan tekli koltuğa o sırada çalan şarkı da değişiyor. link dikkatle kulak veriyorsun şarkıya ben senin rakını doldururken. sonra bakıp manzaraya dalıyorsun elinde sadece rakı bardağı ile. sonra bakıyorum yine gözlerin doluyor ve güzel yanaklarından bir damla dudaklarına doğru akıyor, hemen bir peçete alıp siliyorum akan göz yaşını, elindeki bardağı alıp sehpaya koyuyorum ve şarkıyı değiştirmek için kalkıyorum koltuktan, ...

link "bunu dinleyip biraz kendine gelirsin belki, bırak artık şarkılarda eskileri hatırlamayı, şarkılar rakıyı keyifle içmemiz için çalıyor" diyorum sana, buruk bir tebessüm ile sadece gözlerinle "haklısın" diyorsun. "tamam, hadi afiyet olsun" diyorum ve sehpada duran rakı bardağına vuruyorum kadehi, bir yudum alıp oturuyorum yerime, "eee balığına dokunmamışsın bile, bütün gece yine eskiyi mi hatırlayacaksın yoksa anın tadını mı çıkaracaksın?"...

diyorum. "aaa çok güzel olmuş" diyorsun dokunmadığın balık için, "evet çok güzel olduğunu daha dokunmadan anlayabiliyorsun" diyorum. gülüyorsun ve balığını yemeye başlamadan önce bir yudum rakı içiyorsun, şarkı yine değişti bak bu kez insanı başka bir dünyaya götüren bir şarkı geliyor kulaklarımıza link . sonra uzun uzun devam ediyor sohbetimiz, balıklarımız bitiyor, rakılarımız sürekli dolup boşalıyor. Mezeler ve meyveler de artık tükeniyor biz de ...

...rakılarımızın artık son kadehtekiler olduğunu biliyoruz, adettendir, son kadeh sonuna kadar içilmez, birer yudum bırakıyoruz kadehlerin dibinde. Seni evine bırakmadan bir kahve yapayım da içelim sonra da atlarız bir taksiye bırakırım seni evine, sert bir kahve hazırlıyorum iki fincan, yine aynı sehpanın önünde oturuyoruz ve bu kez yudumladıklarımız kahvelerimiz... onlarda bittikten sonra bir taksi çağırıyorum yakındaki duraktan, iniyoruz aşağıya, taksi kapıda, bindiğimizde takside çalan...

... şarkıya bak, link şarkı tam biterken evinin sokağına giriyoruz taksiyle, "sağda" diyorum kaptana, "tamam abi" diyor taksici, kapıyı açıyorsun, o sırada bende inip sana teşekkür ediyorum bu sohbet dolu güzel akşam için, apartmandan içeri girmeni bekliyorum, taksinin kapısı açık bir şekilde, sen apartmana girince dönüp tekrar el sallıyorsun, bense sadece kafamı aşağıya hafifçe eğip gülümsüyorum sana. sonra taksiye binip "kaptan yine aldığın yere gidelim" .

.. diyorum, sessiz bir şekilde kafa sallıyor taksici. eve geliyorum, telefonumu evde unutmuşum ve iki yeni mesaj olduğunu görüyorum, birincisi "teşekkür ederim" ikincisi "?". tek bir cevap yazıyorum bu iki mesaja "ne zamandan beri gerçeklere teşekkür ediliyor? gerçekleri anılara yazmaya sebep olan kişi mi teşekkür etmeli yoksa o yazıyı yazacak sebebi olan mı? ben teşekkür ederim"

Sessizlik bazen en iyi cevaptır derler ama sessizliğe marız kalanı bilemezler...

ne diyeceğini bilememeyi söylemek bile sessizliğe maruz kalanın, bir an olsun yaşadığı bunalımdan kurtulmasına sebep olabilir.

Ama kaçınılmaz suskunluk karşı taraftanda ve hatta daha fazla sohbet her geçen an uzak gözüküyorsa sizce ne yapmalı?

aslında bildiğini yansıtan bir yapın, ama bilememiş gibi davranan utangaç bir halin var ortada.

masal gibisiniz biliyor musun? bir varmış bir yokmuş derler ya hani, işte aynen o şekilde, bir varsınız, bir yoksunuz...

doğru aslında. küçük bir çocuk bile her gece aynı cümlelerle başlayan masaldan sıkılabilir. ama sonunda kötünün kaybettiğini duyduğu her masalı bir kez daha dinlemekten vazgeçmez. tıpkı çizgi filmlerde ölüm gerçeğinin olmadığı gibi... hayata mutlu bakabilmek için kötülerin kaybetmesi konusu yer eder minik zihinlerde.

Sessizlik, yokluk bazen bazı kişilere hiç iyi gelmez...

Ya bir daha gelmezse der ya insan, sanırım bu sözleri söyleyen insan dünyanın gerçekten en mutsuz insanı oluyordur.

Olmaması için belkide varlığından haberi olması yeter...

Sert ve mangalda mı?

Eğer o kahveyi yapan eller bana ait olanlar değilde tahmin ettiğim gizemli kişiye aitse 40 yıldan fazla hatrı olur benim için

Size eşlik edeyim, zahmete gerek yok. Ayrı ayrı olmasın

Fark etmez sade de olsa orta da olsa zaten kahveyi tatlandıracak güzel eller var

Rakı içtiysem sade, diğer zamanlarda orta

Kahveler hazır mı?

Sanırım kahveler gelmeyecek. Bende kahve sonrası bakılacak falda bu gizem çözülür mü acaba diyordum?

galiba bu gizem hiç kalkmayacak. olsun, önemli olan küçücük bir kıvılcımın karanlık bir odayı aydınlatabilecek kadar güçlü olması misali; bir iletinin geldiğini gördüğün anda "acaba ne yazmış?" sorusuyla verdiği heyecandır.

hiç düşünür müsün kuş seslerinden başka sesin olmadığı ormandaki yaşamı? her canlı yaşam mücadelesi içinde bir o yana, bir bu yana koşturur dururlar. kimsenin haberi olmaz, kimisi yuvasına bulduğu yiyeceği götürüken aç kalan bir diğerine av olur, kimisi de sadece bekler kendi kendine avı gelsin diye. buna doğanın kanunu denirken, adaletin ne kadar acımasız olduğunu görüyoruz, yazılan kanunlarla. peki ya bizim adaletimiz sence nasıl? kimsenin kimseye güvenemediği, kanunun yazılmaktan öteye...

geçemediği, yani uygulanmakta her defasında zorlanıldığı adalet... biz adaletimizi kendimiz belirlemeliyiz diye düşünüyorum. gerçek hayattaki, riya, sahtekarlık, düzenbazlık, kansızlığın yok olduğunu varsaydığın sanal dünya. kanunları belli; asla inanmadan, yalan söylemeden, saatlerce, kim olduğunu bilmeden, kimseye anlatamadıklarını anlatabileceğini düşündüğün, bazen seni güldüren, bazen mutluluğuna yok gösteren, istemediğinde bırakıp gidebileceğin biri ile adil bir yaşam var burada.

Sence yok olmak hep mi iyidir?

pekala, özür diliyorum verdiğim bunca rahatsızlıktan dolayı...

Şimdiye kadar olan bu güzel sohbet için teşekkür ederim, keyifli ve eşsiz bir sohbet oldu.

:(((

ama olmuyor ki, bunca sohbetin bir hatırı olmalıydı :(

olup olmadığını anlayamadım ki, bir her gelen arkadaşlık teklifini sen sandım ben :)

sen olmadığını anlayınca hepsini çıkarttım arkadaşlıktan.

sordum, hayır dediklerinde de çıkarttım listeden

olsa da benim için hoşsohbet olan kişiler belli, onlar da listemde zaten 5 kişi var. 6. gerçek kişiyi bir türlü bulamadım.

sanmıyorum da işte bendeki de bir umut. en son sizden gelen ileti 23 gün önceymiş :)

evet :( beklemek çok kötü

genelde buradayım, bugün pazar, dışarı çıkmak istemedim. o yüzden buradayım.

Peki hiç tanıyamayacak mıyım seni?

Evet sen gizem dolu, ben merak...

Evet ve hala tanımıyorum seni :(