Huzursuz kaynana ve evliliğe etkileri.

o kadarda saygılıyım ama hak ediyor mu esasında? Hayır.

Aslında hiç çok uzak değil, direk bağlantılı, ben sadece o kısmını çok fazla açmamışım.

yani moralimizi bozunca ister istemez beraber olasım gelmiyor. Her şey moralle. O kadar müdahil olunca kafanız hep yaptıklarıyla meşgul oluyor.

siz evlimisiniz?

evli misiniz?

normalde eşimle aramızda fikrende diğer anlamdada uyumsuzluk yok, annesi o kadar müdahil olmaya çalışıyorki hayatımıza, ister istemez hiç moral kalmıyor hani başka bir eylem yapmaya.Benim ancak neden bunları yapıyor diye düşünmekle zihnim meşgul oluyor.Sonuçta insanım,mekanik değilim ki etkilenmeyeyim.Ne kadar düşünmeye çalışmasamda zihinde kurcalıyor.beyin bunlarla meşgul oluncada cinselliği yaşayamıyorsunuz Anlatması güç.Çok krımışdır beni.Eşime aşığım ama aşkımızı yaşayamıyoruz bu dış etkeneden

o hayatımızda iken biz birbriirmizi yaşayamıyorduk ki, ancak annesinin bize verdiği huzursuzluğu yaşıyorduk. Sonu gelmeyince egoları ve hırsının hiç istemediğim bu seviyeyei koymak durumunda kaldık. Yıllarca mücadelemiz hatasını anlayıp, yola gelmesi idi, insan gibi olması idi. En azından sürekli eleştirmemesi ve beğenmemesi olsaydı, iyi niyetli olsaydı, samimi olsaydı zaten bu kadar üzülmezdik .Ben onun hatasını anlar diye hep idare etmeye çalışdım ama anlamdı.Ben ne kadar elimi sam itti. Başka

seçenek nırakmadı bize.Zende bu mesafe konmasın diye zaten hep alttan aladım, idare ettima ama anlamadı, oğluda ne kadar konuşsa anlamadı.Bir insan hiç mi merhamete gelmez.Demek ki böyle kalplilerde olabiliyormuş.Halbuki düşünseki,gelinim beni bu kadar idare etmeye çalışıyor, bende hiç hak etmediği halde bu kadar üzerine gidiyorum. Günahına giriyorum. başka gelin olsa yüzüme bile bakmazken o hep nezaketini korumaya çalışdı.Ama insan nankör olunca bedelini yıllar sonra yalnız kalarak ödetir Allah

o hayatımızdayken ev,mizde tek onun bize bıraktığı hezeyanları dülşünmek vardı. Dediğim gibi kndisi çok zorladı sabrımı çok... Ben ne kadar koşsam oda o kadar kaçtı.Şimdi hayatımın hiç bir safhasında dahi tahammül edemiyorum ona. Yaptıklarını düşündükçe ,iyiki ahiret var diyerhamet ve vicdan sahibiyimdir.Hatta hiç kin tutamama. bu kadına yğreğimde hissettiğim sadece Allah'ın hidayet verömesi. Beni sonsuza kadar kaybetti. Hatta eşime''mezarıma dahi gelmesin'' dedim. o derse hayatımıza hükmetmiş.

bunlar geride kaldı. O beni hak etmedi, hak ettiği bencil olan biri idi kendisi gibi. Ucuz egoları olan belkide beraber didişecek. Ben ünv. mezunuyum. hiç bir zaman bunu ona hissettirmedim. Üstünlük olarak algılamasın diye. Mükafatım şükranken, hep eleştiri hep eleştiri, belkide anlayacağı dili kullanmadım yanlışım buydu. Ama insanlığım ve aile terbiyem saygısızlık ve onun seviyesizliğine inmeme engeldi. Nihayi olarak baktım olmuyor. Eşime ayrılalaım dedim. Annesi olgusu varken hayatımızda nefes

alanımızı o kadar daraltmışki , hadi bana saygısı yok, oğlunada nasıl olmaz bir annenin? Demekki olabiliyormuş. en son eşim evlatlık reddi talebine kadar gitti. Ben istemedim.Annendir anlar hatasını bir gün dedim.Bırakır elini yuvamozdan çeker.Bizi bize bırakır diye düşündüm.Hep iyiniuetimden biliyorum onun bu hakkı görmesi.Birde onun çirkifliğine düşmek istememem.Bana hep çevrem ''sen nasıl tahammül ediyorsun''birde bana sorsalar.İçim eridi resmen idare edeyim diye.Şu an nihayi olarak hayatımda

istemediğim için böyle olmasını yıllarca mğcadelemde buydu yok artık.Olamazda. Keşke bu sonucu hazırlamasaydıda.İyinşyetime karşılık verip , elini uzatabilseydi.

teşekkür ederim. Mücadeleyi bıraktım çünkü elimden gelenin fazlasıyla gayret ettim. Nihayi olarak dediğim gibi şu an görüşmüyorum.Bunu çoktannn h-yapmalıydım aam en azından vicdanen rahatım, çok fazla özveri ve gayrette bulunduğumdan, sonuçalamasamda ben bana yakışanı yaptığımdan. Şu an bunlar geride kaldı şükür:) eşimle biz bize kaldığımızda nefes almaya başladık:)

azönce girdim burayua neti kapyordum yorumunuzu gördm.Teşekkürler ilginize soruma. Bu anlattıklarım geride kaldı.Ben o süreçi, yaşattıklarını bahsetmişdim. Gayretimi ama bunarağmen yanaşmamasını geçinmeye.Şu an zaten görüşmüyorum.

aynen öyle.İnanın ben hiç bir zaman eşimle beraber olabileceğimi düşünmüyordum o hayatımızda ikn.Hatta dahada ötesi oda oğlu ya, ne zaman yaklaşsa bana , annesini düşündüğümden siületi hep yanımdaymış gibi eşimi bile algılayamıyordum.Sanki böyle gider diye düşünüyordum hayatım. O kadar psikolojik baskı varmışki üzerimde annesiyle beraber oluyorum sanki gibydi.Hani evlendiğimiz, hatta düğünden öncesi başladığı için bu tutumuna bilemedimki evliliğimin ilk günlerinde bile baş başa, kendimize rahat

sakin, dingin bir kafayla kalamadığımızdan, üç kişilik yaşıyorduk sanki evimizde.Eşim annesi ve ben. O olmasada yanımızda yaptıklarını düünmekten o hayali hep vardı yanımızda.İnsanın canı cinsellikmi ister bu durumda? Eşim çok çaba gsterdi ama anlamadı. Bende öyle.Taş olsa canlanırdı ama bu kişiliklerde var demek ki hayatta. Hani bende hata olsa, saygısız, ne yaptığını bilmeyen, mualkemeden yoksun,empati geliştiremeyen, o zaman bile haddi değil ama anlarım kısmende olsa böyle davranmsını.Ama bu

büsbütün ucuz ego tatminiyd ve bende saygılı biri olsuğum için dişine göregördü sanırım.Şu an hayır. ben o sürecde düşündüklerimi, hissettiklerimi yazdım. bir insanın ne kadar i,leriue gidebileceğini, iyi niyet ve samimi bir tutumu bile nasıl görmezden gelebileceğini, nasıl egolarına yenilebileceğini örnekleendirmek adına yazdm.Bunlar bitti şükür:) Ben vicdanen rahtalığın ötesinde bir hafiflikteyim:) çabalarımın sonucunu almama aslında çokta önemli değil çünkü ben kendime yakışanı yaptım,

kalitemizin farkındalığı. insanklar hareketlerininbedelini ödüyor bir şekilde.Vaktinde ben ona kucak açarken, ''anne-kız gibi olalı, gelin- kaynana gibi değil'' derken o duymamazlıktan geliyırduki, ben gırır bile yapmadım , umarumda olmazedasıyla yaklşmadım. o eliyele itti benim iyi niyetimi, şimdi beni göremiyor artık. Cezanın büyüğü ve dayanılmaz ağırlığı bu bence.Yalnız kalarak, sagınlığını yitirmiş biri olarak yaşıyor.Buna rağmen ebn eşime hep derim, ''annene git ne yaptıysa onun ayıbı, sen

evlatlık görevini yap'' be zor gönderiyorum. torunlarınıda gönderiyorum.yinede vicdanm var, onun gibi olamam. ahirette hesabını bıraktım. Bazen bizi görüyorlardı komşuları eşimin akrabalarıyla bu gelin mi kızınız mı biz anlayamıyoruz diyorlardı. hani mesafe koyan kompleksili biride değildim. AMa insanlar ne kadar iyi niytli olursa olsunlar haatta herkes hakettiğini yaşaymaz.İmtihan bir şekilde bunlar. Şu an bunlar bitti. ben nefes alabiliyorum:)ama o süreçde hep bir ömür boyu bu kadnla bu hayatı

yaşayacağım sanıyordum. Peki size bir sorum olsa?

evlendiğimiz gün biz otelde kalmıştık, evimiz farklı bir şehirde olunca, normalde el öpmeye en az 3, 4 gün sonra gidilir ya, bizdevresi günü gidelim diye düşündük.Budayine benim iyi niyetimden, hani memleketlerine gidecekeler ya, bir anaönce gidelimde rahat gitsinler diye. Neyse otelden çıktık biraz gezdik eşimle sonra gittik. akrabasında kalıyorlardı, kapıyı çaldık, evde cenaze var sandım, annesi, nasıl ağlıyor, dizlrini dövüyor, yüzümüze bakmadı bile, içeri girdim bu psikolojiyle, anlayamadım

bile hani dün düğün olmuş,insan gelini, oğlunu böyle mi karşılar? sanmışlarki oteli aramışlar biz çıktığımızdan,merak etmişler nerdeler diye.Afedersiniz ama ne dememizi bekliyordu ki? Biz çıktık şu an şu güzargahtayız felan mı? Sanmışlar ki ben önce kendi annemler gittim.Öyle bile olsa ben zaten büyük bir incelik yaparak heme düğünün sonrasında eliniiz öpmeye gelmişim. nedir bu ufak hesaplar.Eve güler yüzle alınacağımıza birde bu arbedeye girdik.Cidden benim mantığım alamıyor.Bunlar çok normalde

ben mi gereksiz yere üzülmüşüm? Sonrasında biz kendi evimize gidecektik farklı bir şehire o zamanda kuzenim, kız kardeşim arabasıyla bizi bırakacaktı, geldilr biiz otogara götürmek için, kaynanam balkona çıkarak eşime''hemen gri gönder onlar, içeri girmeyecekler, derhal gitsinler, biz sizin daha iki saatinizvar , sizi yalnız bıakacaky-tık , dışarı çıakcaktık neden geldiler?''diyerek baskı yapmaya başladı üzerimize. Bir kere dün zaten el öpmeye geldiimizde yapacağını yapmışsın, bugünde moral mi

bu-ıraktıki baş başa kaldığımızda herhangi bir yakınlaşmamız olabils,n.Ben dumur oldum.Nasıl eve alınmaz kardeşim , kuzenim, onlara bir şey düiyemezdim, hiç insani değildi.evede davet etsek, annesi, suratını asıp , tirip yapacakdı, o kadar zor durumda kaldımki. onlar anladı zaten.biz gelmeyelim dediler.Neyse bu nedir? bizitaksiyle gönderdiler.benim tüm şhsiyetim, onurum, gururum, kişiliğim değer adına ne varsa kutsadığım ezildi. Böyle düşünmekte ben yersizmiyim? B psikoliyle ilk günlerimiz geçti

evlliğimizin başlangızı böyle oldu annesi bunları yaşattı bize.Acaba ben bu şekilde ilk beraberliği yaşadığım için nasıl algılardım cinselliği sizce? Eşim ilkimdi ve ben bu şekilde yaşadım bu deneyimi. cinselliğe bakışım nasıl olması noramildir sizce? hani empati yapsanız ne düşünürsünüz adıma? Farkındayım uzadı konu, aslında istemezdim de bu kadar detaya inip sizinde başınıız ağrıtmayı ama temel inmeden özü anlayamayız mantığıyla gittim gürkan bey.

evet eşim ilkimdi, böyle lmasını ben istedim. Eaşim dışında bunu yaşamak istemedim.Ve cinselliğide böyle bir ortamda tanıdım. Bu duruma benim bu hissettiklerim doğal alan bir süreçmi? Evliliğimin ilk günlerinde bunları yaşamam benim beraberliği böyle algılamamda kilit noktamıdır sizce?

o halde bu sğüre-çde böyle olmaam çok normal değil mi? ben hep kedimi suçladı , eşimi bu kadar sevmeme rağmen neden cinsellik hakkında böyleyim diye, şimdi bendeki ilk deney,mini böyle bir ortamda yaşayan biri olark çok doğal biretki ve sonuç doğru mu anlıyorum?

bunları yaşarken öyleydi, haklısınız.Ben sadece bendeki etkisi normalde bu sonuçlara yol açar mı diye düşünmüştüm.kendimi suçlamayyım o halde bu süreç için. İnsan olan eğer mekanik değilse etkilenir diyebilirim bu durumda değil mi:)

çok çok ekstrem biri belki etkilenmezdi ama o zmanada zaten benim gibi sabır edip düzelytmeye çalışmazdıki karşısındakini, hayatına almazdı da etkisi olmazdı nispeten. Ben vicdanımın ve terbiyemin belki gereği bu kadar gayret ettim.Özveride bulunmayan, karşısındaki gibi hak ettiğini verebilen biri tabiki etkilenmeyebilir. Emek vermeyen, o öyleye ben daha fazlasını yaparım diyen neden etkilensin ki? Merkezine almadıktan , soyutladıktan, hayatından çıkardıktan sonra değil mi?

ben onu ıslah etmeye çalışdığımdan, ''anne'' diye saygı gösterdiğimden ve her seferinde hayal kırıklığına uğradığımdan az önceki örnekteki gibi dışlamadığımdan tabiki etkilendim ve cinselliği böyle bir etki altında tanıdım. Bunlar yaşarken o süreçde olanlardı.İnananmazdım ben sonrasındad farklı algılayabileceğime. Ne zamanki hayatımızdan çıkardık ben hiç birpspkolğa gitmeden, tamamen o baskıdan kurtuldupumda kendim demekki nefesa alabileceğim hayatımda bir alan açıldıki düzeldi şükür:)

o kadının etisi olmasaydı şu ankli gibi mi algılardım cinselliği diye sorduğumda ''evet'' dersem yanlış aolamz değil mi? O el öpme olayında bizi karşılaması ve muhatap ırakdığı ortama ne diybilirsiniz, geröçi erkeksiniz belki empati yapamayabilirsiniz adıma ama, yüzeyselde olsa bunu yapabileceğinizi düşündüm.

mevcut anlattıklarım noktasında empati yapmanızı rica etmiştim sonrasını anlatırım zaten.

en azından sevindim ben normalim demek ki bunları yaşarken hissettiklerimde:)

çünkü ne zamanki annesi hayatımızdan çıktı kendiliğinden normal olması gereken döndü beraberliğimiz.Eşim annesini tanısdığından o süreçde beni hiç zorlamadı Allah razı olsun.Onda bile fizyolojik etkileri oluyordu.Demek ki tamamen psikolojiyle ilgili cinsellikde.Acaba diyorum biz evliliğimize normal şartlar altında başlasaydık yani böyle cadılık yapan biri olmasaydı yuvamıza, herkes gibi olması gerektiği gibi bir ilk gece yaşasaydık şu anki durumumuz gibimi bakışımız olurdu cinselliğe? bence EVET

ben o süreçde kendimi çok zorluyordum olması için ama olamıyordu, çok afedersiniz sanki annesiyle yatıyormuşum gibi iğreniyordum cinsellikten. Nasıl bir etki bIrakdıysa Allah'ından bulsun... Kafa olarak boş değildiki zihnim kendimi vereyim. Çok demiştim eşime aşık olduğum halde:( ''Ayrılalaım ben sana hanımlık yapamıyorum, buna hakkımda yok. Olmuyor, olamıyor. Ayrıl başka bir kadınla evlen ben çelieyim aradan'' diye. Ne bileyim ben kendimde sorun görüyordum.Neden cinselliğe bu kadar uzağım diye

normal algılayamıyorım diye. Ama bir yerdende muhakeme ediyordum, ilk gece ve sonrasında bu yaşananların altında cinselliği yaşadımdiye bende böyle kötü bir etki yaratmış olabilir mi diye? Eşimde diyordu:'' seni çok iyi anlıyorum, kim olsa nefret ederi, düşün şu annemin yaptıkları altında beraber olmak isteyebilen ancak ruhsuz duygusuz biri olabilirdi'' diye. Ayrılamk isememde ona haksızlık yaptığımı düşünememdi.Kısır döngü yani. Ben o kadar vicdanlıymışımki bu yaşadıklrıma rağmen hala annen

Aah'ından ulsun diyeceğime ayrılmayı düşünebilecek kadar. Eşim kabul etmedi.bana kalsa ben çoktan ayrılırdım. soyadı bile annesinin olgusunu hatırlatıyordu. Ciddi ciddi boşanalım dedim. Sonra'' artık sei dinlemeyeceğim, hep kibarlığından, nezaketinden bu hale getirdin, ne dersen de seni dinlemeyeceğim gerekirse evlatlık reddi isteyeceğim, karışma sakın bana'' diyerek kesdi tüm ilişkisini. Ann olmasaydı bunu çoktan yapardı ama son raddeye dek beklemesi anne olmasının bağlayıcılığndandı eminim.

işte ben en son boşanalım olmayacak dedim. Aşığımda adama bir yandan .Ama ''çekiliyorm'' dedim.İç dünyamda, annesiyle ne olursa olsun arası açılmasın ben aradan çekilirim, yeterki anne-oğul kalsınlar diye kendimi feda etmek istedim.'' Keşke baban seni bu kadar dşünceli yetiştirmeseydi'' dedi.

baktı adqm ben gidiciyim dinlemedi beni bu sefer. yeter artık, hayatımıı fedamı edeceğiz'' dedi. Eşim hukukçu realist biridir ama ben engel olan taraftım. yoksa çoktan evlatlık reddine gidecekti işte.Ahh annesi bilseki nasıl dizginledim oğlunu.Bunun için bile teşekkü edermiydi bilmiyorum.

siz böyle yaklaşmazmıydınız ki einize bunlarla muhatap bırakılsa bırakırmıydınız yani, haksız lığı yapan anneniz olmasına rağmen?

ben eşinizden ayrılır mıydınız anlamında dedim. Bu yaşadıklarının etkisinde kalarak beraber olamayan? Eşim de uzaklaşdı zaten annesinden siizn dediğiniz gibi o ayrı. Sorum cümlemin başındakiydi.

evet eşimde dediğiniiz yaptı.Bunlar o süreçte yaşananlardı.Ne zamanki o hayatımızdan çıktı.O zaman biz yeni evlendik:)

keşke ilk günümüzden itibaren hayatımıza bu kadar müdahil olunmasaydıda o süreci olması gerektiği zamanda yaşasaydık, ama annesi sağolsun fırsat vermedi. geç olarak öğrendim bu süreci o etkenden dolayı ama benden bağımsızdı bunlar. Çabalamaayada gerek kalmadı o hayatımızdan çekilince kendiliğinden, eşiminde desteğiyle aşdım:)

eşim sağolsun aşmama en büyük etkendi. Biz maalesef annesinin etkisinden geç başladık o olguya.Ama vardır bundada hayır.Ahiretede lazım mükafat olur inş. çektiklerimiz. Ben şunu anladımannesi olmasaydı biz ilk günümüzden itibaren normal süreci yaşayacaktık demek ki:)

özele eklemiyorum şahsi algılamayın.

yönetim ''ne bu destan gibi'' diye düşünüp silmeseler iyi:) Yada KS'nin delileri modunda düşünülmesek:))

o süreçde yaşananları haklısınız detaylı anlattım. Takdığım doğru neden anlattım detaylı ? İyice anlamanız için, empati yapabilmeniz adına. Cinselliğe bakış açımın bundan dolayımı geliştiğini öğrenbilmek adınaydı. Direnç gööstermemein bir bakıma. Hani normal şart ve zeminde evliliğimize başlamadığımızdan anlamaya çalışdım, normal bir süreç olsa bu şekilde olurmuydu algım diye.

Yani bu kadar yoruma karşın KS'nin delisi algılanırsak süpriz olmaz:)

bende yaşadım vaktinde işte. Annesi hayatımızda tahakküm ederken. Siz nasıl problem yaşayabilirdiniz ki fizyolojilk olurdu erkek olduğunuzdan? Bayanda da daha çok psikolojik etkinin yansımaları oluyor.Sizde hem psikolojik + fizyolojik olurdu muhtemelen. Normal bir süreç olsa bu şekilde olurmazdı değil mi? Kendi açımdan ben ''evet'' diyorum.

insanız tabiki, mekanik, robot değiliz. Duygu ve hislerimiz var.Her şeyden öncesi RUHUMUZ var. Etkilenmez mi insan? Fakat insanlar işte keni kalitelerini ortaya koyuyorlar... Ben hala vicdanı hür, özüne ihanet etmemiş, karşısındakinin acısı ve üzüntüsüyle beslenmeyen, kan emici olmayarak o kadar rahatımki... Diğer taraftada kendi içinde bile mutlu olamayan bir profil var. Kişi kendisi belirler değerini. Saygıyı sadece '' anne '' sıfatından dolayı hak ettiğini dğşündüğümden dolayı göstermiştim.

oda dinimizin verdiği öneme binaen, insan olduğunu düşünmek istedim. Yoksa eşimin annesi olmasa o karekterde biri benim selamvermeyeceğim insanlar safındadır.hemde şüphesiz bir şekilde.Ben ego sahibi olanlarla muhatap olamam çünkü.Kendi mutsuzluklarını bulaştırarak beslerler kendilerini çünkü. Yoksa neden sabr edeyim annesi olmasaydı. En fazla görüşmezdim. Bende aile kavramını hakkıyla yerine getireyim diye ılımlı yaklaştım. Liyaketsiz biri olmaam lazımdı bu olanları algılayammaam için. O yalnız

kalmak, layığını yaşamak için çok sabır zorladı. Bna saygısı yok geçin, oğlunada olmaz mı insanın? Kanı-canı.Bu kadarileriye gidebilen insanda gerçi neye muhakeme yapacağı beklensinki? Bu şekilde keşke olmasaydı.Zorlamasaydı fazlasıyla tahammül sınırmızı.Ama çok sinyaller verdik, olmayacak, çekil ardan dedik.Eleştisen bile uslubuna dikkat et, karşında 2 yaşında çocuk yok dedik. Gerçi o yaştaki çocuğada onun uslubuyla yaklaşılmaz Ben hiç bir öğrencime öyle şahsını zedeleyici bir uslup ve tarzla

yaklaşmam, yaklaşamam, bu hiç insani değil.İletişimde esas saygı diye bilirim. Saygınlık, empati geliştirme ve ön yargısız olaylara çok yönlü bakabilme yeteneği, tarafsız ve değer veren bir yaklaşım. Ön görüm bana bunların olmasını doğru kılıyor. Hayatt hiç bir şey kaybolmaz bence. Yapılan en ufak hatanında iyiliğinde. Kişi kendini aldatır.İstediği kadar hazımsız olsun. Geriye dönüp baktığında kaybolan bir ömrü-hayatı var. Yetişdirdiği oğlu sadece annesi diye saygı duyup gidiyor.Keşke o aşamaya

getirmeseydi de anne olarak saygınlığını koruyabilseydi. Ben bunlar olmasın diye zaten hep mücadele ettim.Ama süreçi uzatmışım. Annesi iyi adımla yaklaşmadığından nihayetinde. Ama yinede böyle olmasaydı üzülürdüm.Keşke elşmden gelenin fazlasıyla efor gösterseydimde en azından görevimi yaptım derdim diye. Şu an bu kada rahat olmamın nedenide bu belki.Kendime inanmam. Keşke anneside bu iyi niyetime karşılık verseydide aile olsaydık...

bu benim hala insan olduğumu gösteriyor aslında. hala ara bulucu olan bir tarafım. Olmamış haklısınız tabi. Ama bunlar o süreçdeydi. Ben sanırım süreçi yazarken sesli düşündüm:)

haklısınız, katılıyorum. Sağolun. Bunlar tabiki içimdeki dileklrimdi, normal bir aile kavramı, sevgi-saygıya dayanan, kayınvalide değilde anne olgusuyla yaşanmak istenen.Şu an o yaptıklarının sonucu yalnız. Ben evladını gönderiyorum annen git diye.keşke dediğim gibi saygınlığını koruyabilseydi.Değerini, şahsiyetini.Ama kendisi hazırladı bu zemini fazlasıyla ve buna rağmen ben saygısızlık yapmadım.Yapmamda.Görüşmüyorum sadece tepki olarak. Ama nefes almışım onu anladım:))

anladım. Sildim dedim ya, ne zaman hayatımızdan çıktı o zaman evliymişiz biz diyebildim:)

evet benzetme bire bir diyebilirim)

özlediğin?:) Yapmayın ya bu da fazla açık olmamış mı:)

evet değil. onun hayatımızdan çıkışıyla aynı ivmeyle yol aldık:)

ilk öğrendiğim durumdan alakasız hatta çok bağımsız. Ama acı olabiliyor bazı pozisyonlarda. Boyutla alakalı olabilir mi sizce?

özelden eklemiyorum. Şahsi algılamayın. Burdan yazabilriz.

hazır olmada sorun yok ama buna rağmen bazı pozisyonlarda acı oluyor bunu ben boyutuna bağlıyorum. Yada benim vaj. dar mı bilmiyorum.

18cm. büyük mü sizce, ortalama normal mi?

afedersiniz tamamı sağlamaz diyorsunuz ama dışarda kalan bir kısım yok ki.

zaten bir kaç pozisyonda acı oluyor diğerleri kısmen. Ama afaersiniz tamamını kullanır erkek hani o anda belli bir kısmını kullanmayayım diye düşünmez ki.

iyi o halde iyiki dışarda kalıyor diyeyim:)

o yönde sıkıntı yok. Eşimi sevmemle alakalı belkide.

çok şeker çok tatlı kendisi:)

bencede. Ama biz bir birimizin ilkiydik. Evlilik öncesi doğru bulmadık hiç zina, günah, haram bunlar hep caydırıcıydı.

ama evlenmeden yaşamak haram kaldıki eşi dışında yaşaması bir bayanın hiç doğru gelmiyor bana.

araştırmak ve öğrenmekte haklısınız. Ben eşimle öğrenmeyi tercih ettim. her şeyi onunla yaşamak, deneyim edinmekdaha ideal geldi.

kendi kednine nasıl?:) Aletlerle felanmı? İğrençce ya onlar.

bunlar eşle çok kısa zamanda deneyim kazanılıyır zaten.Ha biizmki o kadar kısa olmadı çünkü başka etken vardı o ayrı:) Ama norrmalde şartlar zemin olduğunda çabuk oldu sürece uyum.

o nasıl oluyor?

''kendine ait cinselliği^'' bireysel olmazki bu eşle yaşandığına göre. Nasıl olabiliyor kendine ait?

onu anladım ama buna gerek kalmıyorki anlaştırılıyorsunuz zaten.

ihtiyaç hissetmiyorsunuz.

siz gayet iyi anlattınız sağolun. Anladım. Ama buna hiç gerek duymadım. İhtiyaç hissetmedim. Sanırım öğreticim iyiydi:)

belki garip gelecek ama bana sapıkça geliyor. Zaten birlikte keşfediliyorsunuz hiç gerek kalmıyor.

teşekkürler. Bekarken hiç nedense mas. gereği duymadım. Evlendiğimde de gerek kalmadı.

o ilişkinin bütününü oluşturan parçalardan biri. Öğrendim :)

evlenmeyi düşünün hem zinaya bulaşmazsınız dah fazla. birde atıp-tutuyorlar ya lafa gelince, bir erkek evlenecei bayanda öncelik olarak kendisine saklamasını istemez mi kendisini? Her anlamda bakire yani. bir şey yaşamamış. yazıyorlar ya ''bekaret önemli değil'' sizcede öyle mi?

bende her anlamda bakire derken onu kast etmişdim. Benim midem alamazdı açıkcası başka erkelerle beraber olan bir kadına hanım diyebilmek. Ama bu tercih dediğim gibi. Evlenmeyi düşünece biir krşınıza çıksaydı düşünürdünüz belkide. Peki gündelik ilşkilerde bulunan birine saygı duyabilir mi insan?

ataistinde görüşüdür saygı duyulur ama diğeri zevkleri uğruna gündelik yaşayanlar bana uç geliyor.

mastürbasyon yapmak ama zina gibi haram vegünah değilki en azından. Diğeriyle kıyaslamamak lazım.

bence mastr. çok normal. heleki bekarsanız. Boyut gururu kaynağı diye düşünmüyorum ben.Bu tamamen Allah vergisi. Kişinin elinde değilki.Kaldıki normalde ortalamaysapzitif olmaya bile çlaışmayın.Direk pozitif olun.

ortalama boyutta ise hiçde düşünmeyin bence. 15-16 civarı var mı?

Eee işte ne güzel, ideal neden'':( '' küçük değilki. 15 ideal bence.Fazlası acı oluyor ne etkisi olucak ki acının?

Yapmayın Alah aşkına gerçekten hiç gereksiz bir düşünce.Organla gururlanılır mı? Allah vergisi.Kimin elinde bu? Ne yazıkki demeyin.Ya hiç işlevi olmasaydı öyle düşünün birde.Erken boşalma sorunu olsa o zaman üzülünür.

kafaya taktığınızda çok normal erken olması.aTakmayın bence hiç. bakmayın bırda atıp tutuyorlar.Erkekleride komplekse sokuyorlar boş boşuna. O zaman erkekde vajinan neden dar değil deme hakkını bulsun kendinde.Bunlar doğal bir süreç.

siz o kadar dinlediniz beni bende sizi dinleyeyim, şanslı olarak görmeyin bence .ben bir bayan olarak diyorum ki bu o kadar önemli değil. Normalde 15 civarı en ideali .fazladsı gerçekten acı oluyor. Bu mu ideal yani? Sorunda yaşamadıysanız bence gereksiz evham, sonuçta bu erkeğin elinde değil. Kendi dünanızdada silin atın(siz az demediniz bunu bana:) Ama samimi olarak yazıyorum bu çok ideal bir boyut. Ne güzel acı olmaz işte eşinizde ilerde. )

Rica ederim.Çok normal boşuna takmışsınız.Ben evlenmeden eşimin kaç onu bile bilmiyordum. bunu bir bayan eğer ilkiyse hiç önemsemez zaten.Ama bir çok erkekle beraber olan 20 bile az gelebilir.Kıyaslarsa.O yüzden her açıdan siznle özelini paylaşması en ideali bayanın.Burda siznde tabi tercihleriniz devreye girer.Penis boyu gururun ifadesi değil.Çünkü sizin iradenizle oluşan bir organ değil.Çinliler ne yapsın?:)Yatağa kadar bayanın ruhunu anlamak önemli.Yoksa kalas bir adamın orası 25 olsa ne olur

özellik dediğiniz vucuttabn bir bölgeyle olmaz bana göre.ben eşimin orasını burasını görmemiştim hani cazibe oluşturupta onu seçmiş o.Kişiliği insanı değerli kılar. İnsan saygı duyduğu , değer verdiği insanıda ona göre algılar:) Boyutunuz gayet normal ağrımayan başınızı zorla ağrıtmaya çalışmayın.

''bu arada evde çıplak dolaşınca'' :)) siz nudist misiniz?:)) öyle mi dolaşıyorsunuz:)

biz onu dersde işlerken çok şaşırmıştık sınıfça. Ama rahat edemez insan ya:) Bari alt taraf kapalı olsa nispeten:)

:)) ilginçmişsiniz ya:)) Hiç rahat edemez çoğu insan, saygı duyuyorum tercih buda. Eee evlendiğinizde çocuklar olunca nudizm felsefesini içinize gömeceksiniz:)

o arkadaş kim kuş mu? İnsansa onun yanında öyle gezilmez ya:)

Gizliyemi döndünüz:) anladım, peki ailenizle beraber olmamnız işinizden kaynaklı mı, bireysel tercihmi?

yok daha neler.ya görende şanından diye nitelendirecek .bence sizde bunu bartmışsınız.Eşim öyle deseydi bana tek kelime ile ''saçmalama'' derdim.

siizn özel değilse meslek nedir? Aile ilişkileriniz iyidir umarım.yalnız yaşamznızda bu sebep değildir.

çıkıyorum sonra burdan yazarım. İyi akşamlar. cevabınızı girdiğimde okurum.

tercihinizdir saygı duyarım.

nasılsınız?

Bende iyiim, teşekkürler

bizde sorun bahsettiğim gibi annesinin müdahil olmasıydı her adımımıza. Şu an görüşmediğimizden o etken yok :))

onun olduğu ve müdahil ettiği düşüncesi bile o kadar ürkütüyor ki..Aman olmasın bir daha hayatım boyunca.Hakketmeyene verdiğim fazla değer bir gün bana bu şekilde geri döneceğini düşünemezdim hiç.Böyleleri hazımsız olduklarından neyin erdem neyin eleştirel olduğunu ayırt edecek farkındalığa erişemediklerinden,karşılarındakileri üzerek,mutsuzluklarını bulaştırarak besleniyorlar.Bunu idrak ettirdi bana,bu hayat öğretiside kişiye hak ettiği değerden fazlasnı vermememi anlattı.Keşke insan olabilsler

nasılsınız gizli yorumcum:)

kategoriden dolayıydı. Kültür bölümü olsa açardım :)

dünyalıyım sonuçta sizin herkesin gibi)

hani size uzunca k.valide sürecimizden bahs etmiştim ya,(kapanan sayfa).O süreçde eşimden ayrılmak istediğimi etkisinden annesinin.Ben kararlı olunca eşim,kabul etmemiş ayrılamam demişti.Bana ''kabul etmem boşanmayı ama olurda çok zorlar ve mutlu ancak böyle olurum dersen senin için bilmiyorum üzülmemen için diyelimki boşandık ama seni yine bırakmam.Yine beraber olurum, her anından haberim olur''Ben varken yaşarken ayrılsanda başka bir erkek asla hayatında olamaz'' demişti.Neden der böyle erkek?

ama ayrılık olduktan sonra neden böyle düşünsün? (tabi bunlar dili geçmiş zaman cümleleri atık.O süreçde olan )

bende sizin gibi düşündüm.Demekki ortak bir sonuç bu'2.Ama öylede olsa yinede ben yaşarken başka bir erkek olamaz''demişti.Bende ''neden böyle düşünüyorsun demiştim''Bizm üzerimizden gitmeyelim ama çiftler ayrılınca bağımsız olurlar bir birlerinden,kimin ne yaptığı diğerini ilgilendirmemeli demiştim O esnada ''saçmalama ya,seni nasıl başka bir erkekle en özelini paylaşıyor olarak düşünebilirim?Kafayı yerim,ya delirir yada kendimi boşlukta süründürürm, eşimsin,eşin eskisi mi olur,benimsin''demşti

ben o zaman şaşırmıştım böyle demesine. ''Hani sen ayrılsanda kızmı arar, hal-hatır bahanesiyle seni hep sorardım, nerdesin o an, kimlesin, evdemisin, alışverişde bile olsan döndüğünü duyana kadar arar ona hissettirmeden öğrenirim '' demişti. Ben çözememiştim tam olarak neden böyle düşünüğünü.Birde beraber olurken ara ara kendi keNdine kıskanıyıor ''çok güzelsin ya biriside benim gibi baktıysa sana, kafayı yiycem '' diye. Çözebilmiş değilim.

kendimle barışığım aynaya gerek duymuyorm ki:) Ha birde ailm istememişti eşimi ilk baştan.Oda kaçalım demişti tabiki kanullenmedim.Sonra ''beraber olalım''demişti.Ben tabi kabul etmedim, eşimde ailme ''hayır''diyene kadar böyle bir yaklaşımda hiç ulunmamıştı. Bende:''diyelimki beraber olduk bunu aileme saöyleyeceğimizi mi düşünüyorsun?'' demiştim.''onlar tabiki duymaz ama en azından ciddi bir etkisi olur benden ayrılmaman için üzerinde''demişti. Erkek mantğını anlamak güç.

:)) Yazabilirim ama çıkıcam giince burdan ses veririm yine:)

Geldim:)

o kısmıda etkileyince alaka oluyor işte.