Psikolojim için şimdi nereye gideyim?

Selamlar.
Ben ürüyorum ama bunların imkanları nasıl olur diye düşünmeyip, yaşamın kanunu bu diyerek üremiş olan ilgisiz ve sevgisiz bir babanın ve kocası tarafından bastırılmış bir annenin çocuğuyum.
Yaşım 30. Önceden kabullenemezdim bu ilgisizliği sevgisizliği ama artık onları öyle kabullendim. Ama maalesef baba sevgisizliği hayatta yaptığım hataların en büyük sebebi oldu. Bir dönem şehir dışına iş için gitmiştim. Yaptığım hata kendimden 15 yaş büyük biriyle ilişki kurmak ve aynı evde yaşamak ondan hamile kalmak olmuştu. Tabiki kıyametler koptu. Direkt alıp bağırlarına basmalarını beklemedim ama komşular amcanlar duyarsa ne dicez insanların yüzüne bakamıcaz diye (bunu direkt bu şekilde söylediler) beni apar topar eve getirdiler. Onları dinlemek zorunda kaldım çünkü birlikte olduğum kişi ortadan kayboldu, işimden çıkarıldım. şu an düşündüğümde bu negatif yüklü ve huzursuz evden çıkabilmişken nasıl hayatımı karartacak hatayı yaparım. Öyle ya da böyle onlar beni kabullenmişken burada yeni bir işe girdim. Sustum oturdum haddimi bilmem gerektiğini düşündüm. Her gece ağlamaktan uyuyamasam da çalışmaya devam ettim. Aradan 5 yıl geçti. KPSSye hazırlanıyorum. Az önce ikisi içerde bağıra çağıra konuşuyorlar. Konuşma tarzları böyle. Annemi aradım ben ders çalışıyorum haberin olsun diye. Anladık tamam dedi. Yanındaki de duydu. Daha dün yediği halt ortada utanmadan sessiz olun mu diyor.
Arkadaşlar aradan 5 yıl geçti. 5 yıl. Benim içimdeki acı geçti mi sanıyorsunuz, asla. Ben unuttum mu sanıyorsunuz, asla. Gamsız olup zeytinyağı gibi üste çıksam ağızlarını açamazlar. Onlar böyle insanlar Çünkü sessiz kaldığım için konuşma hakkı buluyorlar biliyorum. Çünkü en küçük kardeşim bir ton borç taktı ve bunlar söylense de ödedi ama şimdi en değerli çocukları kendisi.
Neyse bu konuşma olayı ara ara yaşandığı için acım tazeleniyor. Bu sözleri duyup sessiz kalmak zorunda olmaktan yoruldum. Bu yazıyı deli gibi ağlayarak yazdığımı bilmenizi istedim.
Aynı saygısızlığı üniversiteye hazırlanırken de yaşadım yani bunlar her zaman böyleydi son ses televizyon açıp çalışan insan okuyacak insan her türlü okur derlerdi. Üni kazanınca biz seni okuttuk oldu. Üni boyunca bir kere harçlık vermemiş olan kendileri 😅
Ben yarın atansam herkese biz onu memur yaptık diyecekler. Yaz aylarında işten çıkıp her gün gidecek bir yer arayıp boş boş gezip eve yorgun gelir direkt uyurdum. intihar etmeyi bile düşündüm ama ölüm değil ya Ne yapayım ben buradayım yaşıyorum Allah Ölmemi isteseydi canımı alırdı ama yaşıyorum işte. Şimdi kış Olduğu için eve gelmek zorundayım. Haftanın birkaç günü bu sözleri duyup deli gibi ağlamaktan çok yoruldum. Evimin rahatlığında ayakkabısız halıya basmak istiyorum. Yağmurdan kaçarken doluya tutulmak olmasın diye ilk bulduğum kişiyle evlenmek istemiyorum. Bir ara kulaklık takarak çalışıyordum ama inanın evdeki sesleri o da bastırmıyor. Bu soruyu da açık açık soracağım. Kısa süre önce bir ilişkim vardı ve kendisinden ayrıldım. Kendisi burada da Üye olan Biri. karaktersizin biri. Buradan 18 yaş altı kızlarla cinsellik konuşmuş savunması şu, ben onları eğitecektim. son cümlesinde Benim geçmişte yaptığım hatayı yüzüme vurdu ben de ona haddini bildirdim. madem ben böyle ahlaksız biriyim her ayrıldığımızda kapıma yapışıp yalvarmasaydın deyip her yerden engelledim. Çok uzun oldu ama hiç iyi değilim. Ayrı eve çıkıp herkesi silmeyi düşündüm ama maaşım çok düşük. Lütfen bana çıkar yol ya da bir şeyler söyleyin işte