İlişkimi bitirmek için adım attım ama emin değilim?

Beni çok yalnız bırakıyor. Tamam zor günlerimde ihtiyacım var dediğimde yanımda ama bazen saçma şeylere küsüp yazmıyor bana. Gönlünü ben alıyorum çoğunlukla. Annemle doktorlara ben gidiyorum genellikle ve yıpranıyorum ve bazen istemeden onu da yıpratıyorum olayları anlatarak. O da çabalıyor biliyorum ama ben ona duygularımı ve yaptıklarımı göz önünde bulundurtuyorum. Hiç bir zaman beni sevgimden şüphe etmiyor hep belli ettiğim için. O ama hep belli eden biri değil. Bazen kavgalarda bana bilene küfür ediyor. Hani ben kısa zamanda barışalım diye can atıyorum ama o haftalar geçsin 1 ay geçsin falan fark etmiyor sanki o hiç etkilenmiyormus gibi

Acaba sen genel anlamda yıprandığın için mi böyle hissediyorsun? Sonuçta 6 senedir gözüne batmayan şeyler şimdi canını acıtmaya başlamış. O da yorulmuş olabilir, sonuçta bir de mesafe var. Türkiyeden sana ne kadar el uzatabilir ki.. muhtemelen canı yanıyordur. Bence haksızlık etme ilişkinize ve ona. Tabii yine de ne yaşadığını herkesten iyi sen bilirsin. Kavga esnasında küfür normal 😕

Haklısın kesinlikle. Sorun ama şu 6 senedir hep bi kavgalar oldu. Bana bazen basit sebeplerden küsüyordu benim cepte olduğumu bildiği için. Ailem ilişkimize karşı olduğu için de kavgalarda bunu hep yüzüme vuruyordu beni sucluyordu. Allah var 6 senedir benden vazgeçmedi ailesiyle tanıştırttı. Geçmişi pek iyi değildi. Tabi yargılamak bana düşmez ama benim yaşantıma çok ters. İçki içmişliği var, iddia oynamış, sigara içiyir. Sigara hariç hepsi geçti bitti diyor ama içkili mekanda çalışıyor. Benim ailem hepsi abdestli namazlı. Bunları duysalar asla izin vermezler. Ya bilmiyorum çok şey üst üste geldi günlerdir yazmıyor uğraşmıyor. Ben yazdım pesinden koştum ama ters tepki verince ayrılmayı çözüm gördüm o an. şu an benim duygularım yok gibi bi donuk kaldım. Annemin durumu ve yaşanan diğer seyler sanki tüm hislerimi almış gibi. Ablamla geçen konustum o da dedi hiç bir şey hissetmiyorum duygusuz kadım diye. Tek ben öyleyim sanıyordum. Annemin yanında soğukkanlıyım diye ben gidiyordum ablam duygusal diye. Annem de bizim tam tersi hemen en yoğun şekilede her duyguyu yaşıyor. Ablam yıprandığımı ğördüğü için artık doktora gidince o da geliyor ama ücümüzün de psikolojisi alt üst oldu. Neyin normal olduğunu fazla tepki mi veriyorum hiç bir sey bilmiyorum göremiyorum çok karışık her şey

Kavgalar her ilişkide olur, kavgaların sebebi önemli. Dediğim gibi 6 senedir göze batmayan şeyler göze tam da şimdi batmaya başladıysa, sorun senden kaynaklı da olabilir. İddia oynuyor ve alkol/sigara kullanıyor diye vazgeçiyorsan şimdi bu da senden kaynaklı çünkü adam dün başlamadı bunları yapmaya. Kaç yaşına gelmiş insanı da sen değiştiremezsin. Ailenin muhafazakar olduğunu da dün öğrenmedin. Umarım anlatabilmişimdir. Bence de sen ayrıl, çünkü ben adama acımaya başladım.

Anlıyorum haklısın. İlişkimizin basında sigara hariç bir sey bilmiyordum. Sigarayı bırakırım azaltmaya çalışırım dedi. 6 ay boyunca soğuk davrandım ilişki istemiyordum çok uzakta diye. 6 ay sonra baktım ben onsuz yapamıyorum ve seviyorum. Dürüstce söyledim ilişki istemediğimi korktuğumu ve bitirmek istedim ama ikimizde fazla bağlanmıştık. Şöyle düşün 2 saat fark olmasına rağmen 4 de kalkıyordum o uyanınca belki mutlu olur mesajımla diye. İddia konusunu bir kere açtı benden sayılar falan istedi bende sayı diyince tabi ney için olduğunu sordum ve tepkimi de koydum. Oynamayacam pek yapmıyordum falan dedi ben kumar oynayan birini istemiyorum diyince. İçki konusunda da üni de zamanında hata yaptığını söyledi. Dedim neyse olmuş geçmiş değiştiremezdim. Ayrıldığımız dönem oldu 1-2 aylık. O sırada evden taşınmış arkadaşıyla bi ev tutmuş ve nerdeyse her gece arkadaşlarını çağırıp maç izleyip iciyormuşlardı. Benimle barıştığı sıra kirada falan zorlanıp arkadaşı borçları onun üstünde bırakmış ve gitmiş. İçkiyi o sıra yine bıraktı. Ben güvenmiyorum calıştığı mekanlar alkollü. Borçlarını beraber ödemek için çabaladık ve gerçekten berbat bi dönemdi. Onun da peşini toplamak zorunda hissettim. Zamanında tek derdim o du ama şimdi anneme bakmak zorundayım. Annemin ve ailemin nazını çekiyorum ama sevgilim de saçma sebeplerden bana kızınca küsünce yapamıyorum gerçekten yük kaldıramıyorum artık. Onunla kavga ettiğimiz zaman benim sabrım taşıyor. En son kavgamızda olur olmadık yerlerde ağlamaya başlıyordum ve ben normalde yalnız kalmadıktan sonra ağlamam. şu an o kadar duygularım tükendi ki ne ağlayabiliyorum ne gülüyorum ruh gibi dolaşıyorum. Annem benim halimi görünce ağrısı veya derdi olduğunda bana söylemiyor. Kimseye bir şey anlatmıyorum ama artık bedenim ve hareketlerim belli ediyor. Ben gerçekten onu sevdim ve değer verdim Ama gerçekten ben çok yoruldum