Neden hep iftiraya uğruyorum?

Bu sene başıma gelen 2. Oldu ve cidden psikolojim derinden sarsılıyor. Olduğumdan farklı tanınmak rahatsız ediyor.
bir atkadaş vardı sınıftan, aslnda onun suçu çok yakındık. Bana kendini farklı anlattı farklı tanıttı. Cok yakın bir arkadaş gibi konuştuk banada cok değer veriyodu
Ama hep iyi niyetim işte. Cok rahat rahat konusuyoduk her konuyu güveniyodunm yanlış anlamayacağını sanıyordum. Cinselde konusurduk ama sanal seks değil yani normal soru cevap.
Tabi o beni cok beğendiğini söylerdi ama makara kikiri.
Meğer benden hoşlanıyomuş. Ama ona umut vermedim ve ya niyetim farklı diye bir imada bulunmadım. O her şeyi yanlış anlamış. Meğer benden hoşlanıyomuş, aynı gruptayız. Ben bunu duydum soğuk davrandım onun en yakın arkadasına durumu anlattım. O da onla konusunca. şu an nefret ediyo benden kimseyle konuşturtmuyo hiç yüzüme bakmıyor. Sert sert garip garip hareketler sınıfta yalnız kaldım onun yüzünden.
Sizce ne yapmalıyım? Benide soğuttu kendinden. Hele en son cuma günü o yaptığı saygısızlıktan sonra iyicr tavır aldım