Bakire Olmadığı İçin Ayrıldım , Sizce Haklı mıyım?

Bir kız bana aşık oldu , ya da en azından o öyle iddia etti. Kızla bir kaç kez buluştuk baya saatlerce konuştuk ve bende ondan hoşlanmaya başladım. Bir süre sonra sevgili olduk ve kızın bakire olmadığını öğrendim. Ama çok seviyodum kızı ve bu yüzden bu durumun çok sorun olmayacağını düşünüp ilişkiye devam ettim. Ama sıkıntılar oluşmaya başladı, mesela en basitinden kızla öpüşürken benden öncekilerle yaşadıkları aklıma geliyordu , elini tutarken , başını okşarken , hepsinde aynı terane. Bir süre sonra kıza hiç dokunamamaya kızdan tiksinmeye başladım. Benim mezhebim bu kadarını kaldırmadı iflas etti , ayrıldım. Ayrılırken de kıza mümkün olduğunca fazla nefret kustum , o da ağlaya ağlaya benim haklı olduğumu söyleyip yalvardı hakkını yiyemem. Ama yok , olmuyor. Şimdi buraya modernist , hümanist ablalar gelip beni linçlemesin :d Hislerimi anlayabilecek olan insanlar yorum yapsınlar. Not: Bakirim