Sevgilim her sabah beni arıyor yataktayken ve ses tonu çok değişik...

Evet bir zamanlar ben de öyleydim. Şimdi ayrıyım. Eski sevgilim de senin gibi öğretmen. Ve onun yeni sevgilisi de öğretmen. Onlar da ayrı şehirdeler. Kim bilir, tıpkı sizin gibi sabah sabah konuşuyordur onlar da. Alışmıştır başka bir sese... Hayat işte, neylersin...

Ben iki yıl üzüldüm fakat bir işe yaramadı. Hayat öyle ya da böyle devam ediyor. Unutmak diye bişi yok, acıya alışıyoruz sadece. Duyarlılığın için teşekkür ediyorum. Fakat geri kalan hayatımı mutlu bir şekilde geçirmek için güçlü olmak zorundayım ki güçlüyüm de... Yani anlayacağın; yola devam... ;)

Ne eskisi kadar mutluyum ne de eskisi kadar dertli. Monoton geçen nötr bir hayat işte. Yeni birini sevene kadar da böyle sürüp geçecek. O kişi henüz çıkmadı karşıma. Kim bilir, bir kez daha severim belki ve ihtimal o ki evlenirim bu sefer. Ölene kadar ne yaşarsak artık... Teşekkürler. :)

Bu jest için ayrıca teşekkür ederim. :)